Karanlığın Mührü kitap kapağı

29. bölüm / 37

Bölüm 29 Tuzak

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 37Şu an: Bölüm 29 Tuzak

Telefon ekranındaki son kelimeye tekrar baktım.
Aras.
Başımı kaldırıp ona baktım.
"Bu mesajı sen mi gönderdin?"
Aras'ın yüzü şaşkınlıkla değişti.
"Hayır."
Karan telefonu elimden aldı.
"Numarayı göster."
Telefonu ona uzattım.
Karan ekrana baktı, ardından Aras'a döndü.
"Birileri bizi birbirimize düşürmeye çalışıyor."
Aras ayağa kalkmak istedi ama sendeledi.
Karan hemen kolundan tuttu.
"Sen iyi misin?"
Aras başını salladı.
"İyiyim."
Ama yüzü hiç de iyi görünmüyordu.
Murat pencerenin önüne gidip dışarı baktı.
"Siyah araç hâlâ orada."
Karan perdeyi hafifçe araladı.
"Kaç kişiler?"
"İki kişi gördüm."
Selim sessizce konuştu.
"Buradan çıkmamız gerekiyor."
Karan ona döndü.
"Önce Mert'in nerede olduğunu bulacağız."
Selim başını salladı.
"Mert'i bulmak istiyorsanız eski tren istasyonuna gidin."
"Orada mı?"
"Hayır."
Selim cebinden küçük bir kâğıt çıkardı.
"Orada size bırakılmış başka bir şey var."
Karan kâğıdı aldı.
"Kim bıraktı?"
Selim cevap vermedi.
Bu sessizlik bile yeterliydi.
Bir şeyler saklıyordu.
Karan kâğıdı cebine koydu.
"Lara, sen benim yanımdan ayrılmayacaksın."
Başımı salladım.
Evden çıktığımızda hava tamamen kararmıştı.
Sokağın başındaki siyah araç hâlâ oradaydı.
Karan beni arkasına aldı.
Tam arabaya binecekken araç hareket etti.
Bir süre bizi geçip gitti.
Karan plakayı kontrol etmeye çalıştı ama araç çoktan uzaklaşmıştı.
"Peşimizdeler mi?" diye sordum.
"Muhtemelen."
Arabaya bindik.
Eski tren istasyonuna doğru ilerlerken kimse konuşmadı.
Yol boyunca telefonuma baktım.
Mert'ten hiçbir mesaj yoktu.
Ama içimde garip bir his vardı.
Sanki onunla gerçekten karşılaşacakmışım gibi.
İstasyona vardığımızda ortalık tamamen sessizdi.
Eski peronların arasında yalnızca rüzgârın sesi duyuluyordu.
Karan etrafa baktı.
"Burada ne arıyoruz?"
"Selim'in bıraktığı şeyi."
Bir süre aradık.
Sonunda eski bir bankın altında küçük bir kutu bulduk.
Karan kutuyu açtı.
İçinden bir USB bellek çıktı.
Ve küçük bir not.
Notu elime aldım.
Üzerinde şunlar yazıyordu:
"Mert'i bulmadan önce bunu izleyin."
Karan yakındaki bilgisayarı açtı.
USB belleği taktık.
Ekranda tek bir video vardı.
Videoyu açtığımızda Mert göründü.
Bu kez yüzü çok daha ciddiydi.
"Lara, eğer bunu izliyorsan..."
Bir an durdu.
"...artık benim kim olduğumu değil, sana neden yardım ettiğimi sorgulamalısın."
Karan ekrana yaklaştı.
Mert devam etti:
"Doğduğun gece olanları öğrendim."
Gözlerim doldu.
"Ve öğrendiğim şey yüzünden senden uzak durmak zorunda kaldım."
Video bir anda kesildi.
Ekranda yeni bir görüntü belirdi.
Bir adres.
Altında ise:
"Tek başına gel."
Karan hemen başını salladı.
"Gitmiyorsun."
Tam o anda arkamızdan bir ses duyuldu.
"Lara."
Döndüm.
Karan'ın yüzü değişti.
Peronun karanlık ucunda biri duruyordu.
Yüzünü göremiyorduk.
Sonra kişi bir adım öne çıktı.
Ve ben o sesi duydum.
"Lütfen Karan'a güvenme."
Mert'ti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

20okunma 8beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…