Bölümler 37Şu an: Bölüm 29 Tuzak
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime · Okuduğun bölüm
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Telefon ekranındaki son kelimeye tekrar baktım.
Aras.
Başımı kaldırıp ona baktım.
"Bu mesajı sen mi gönderdin?"
Aras'ın yüzü şaşkınlıkla değişti.
"Hayır."
Karan telefonu elimden aldı.
"Numarayı göster."
Telefonu ona uzattım.
Karan ekrana baktı, ardından Aras'a döndü.
"Birileri bizi birbirimize düşürmeye çalışıyor."
Aras ayağa kalkmak istedi ama sendeledi.
Karan hemen kolundan tuttu.
"Sen iyi misin?"
Aras başını salladı.
"İyiyim."
Ama yüzü hiç de iyi görünmüyordu.
Murat pencerenin önüne gidip dışarı baktı.
"Siyah araç hâlâ orada."
Karan perdeyi hafifçe araladı.
"Kaç kişiler?"
"İki kişi gördüm."
Selim sessizce konuştu.
"Buradan çıkmamız gerekiyor."
Karan ona döndü.
"Önce Mert'in nerede olduğunu bulacağız."
Selim başını salladı.
"Mert'i bulmak istiyorsanız eski tren istasyonuna gidin."
"Orada mı?"
"Hayır."
Selim cebinden küçük bir kâğıt çıkardı.
"Orada size bırakılmış başka bir şey var."
Karan kâğıdı aldı.
"Kim bıraktı?"
Selim cevap vermedi.
Bu sessizlik bile yeterliydi.
Bir şeyler saklıyordu.
Karan kâğıdı cebine koydu.
"Lara, sen benim yanımdan ayrılmayacaksın."
Başımı salladım.
Evden çıktığımızda hava tamamen kararmıştı.
Sokağın başındaki siyah araç hâlâ oradaydı.
Karan beni arkasına aldı.
Tam arabaya binecekken araç hareket etti.
Bir süre bizi geçip gitti.
Karan plakayı kontrol etmeye çalıştı ama araç çoktan uzaklaşmıştı.
"Peşimizdeler mi?" diye sordum.
"Muhtemelen."
Arabaya bindik.
Eski tren istasyonuna doğru ilerlerken kimse konuşmadı.
Yol boyunca telefonuma baktım.
Mert'ten hiçbir mesaj yoktu.
Ama içimde garip bir his vardı.
Sanki onunla gerçekten karşılaşacakmışım gibi.
İstasyona vardığımızda ortalık tamamen sessizdi.
Eski peronların arasında yalnızca rüzgârın sesi duyuluyordu.
Karan etrafa baktı.
"Burada ne arıyoruz?"
"Selim'in bıraktığı şeyi."
Bir süre aradık.
Sonunda eski bir bankın altında küçük bir kutu bulduk.
Karan kutuyu açtı.
İçinden bir USB bellek çıktı.
Ve küçük bir not.
Notu elime aldım.
Üzerinde şunlar yazıyordu:
"Mert'i bulmadan önce bunu izleyin."
Karan yakındaki bilgisayarı açtı.
USB belleği taktık.
Ekranda tek bir video vardı.
Videoyu açtığımızda Mert göründü.
Bu kez yüzü çok daha ciddiydi.
"Lara, eğer bunu izliyorsan..."
Bir an durdu.
"...artık benim kim olduğumu değil, sana neden yardım ettiğimi sorgulamalısın."
Karan ekrana yaklaştı.
Mert devam etti:
"Doğduğun gece olanları öğrendim."
Gözlerim doldu.
"Ve öğrendiğim şey yüzünden senden uzak durmak zorunda kaldım."
Video bir anda kesildi.
Ekranda yeni bir görüntü belirdi.
Bir adres.
Altında ise:
"Tek başına gel."
Karan hemen başını salladı.
"Gitmiyorsun."
Tam o anda arkamızdan bir ses duyuldu.
"Lara."
Döndüm.
Karan'ın yüzü değişti.
Peronun karanlık ucunda biri duruyordu.
Yüzünü göremiyorduk.
Sonra kişi bir adım öne çıktı.
Ve ben o sesi duydum.
"Lütfen Karan'a güvenme."
Mert'ti.
Bölüm etkileşimi
