Bölümler 37Şu an: Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime · Okuduğun bölüm
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yağmur durmuştu.
Gökyüzü griydi.
Sanki o da bugün yas tutuyordu.
Annemle babamın tabutları omuzlarda taşınırken ayakta durmakta bile zorlanıyordum.
Her adımda içimden bir parça daha kopuyordu.
Mezarlığa vardığımızda etrafıma baktım.
Büyük teyzem...
Küçük teyzem...
Amcam...
Hepsi oradaydı.
Ama hiçbiri yanıma gelip bana sarılmadı.
Sadece uzaktan bakıyorlardı.
Başımı eğdim.
İçimden, "Demek insan en çok kalabalıkların içinde yalnız kalıyormuş..." diye geçirdim.
Tam o sırada gözüm birkaç metre ileride duran siyah takım elbiseli adama takıldı.
Hastanede gördüğüm adam...
Yanında yaşlı bir kadın ve birkaç kişi vardı.
Belli ki kendi ailesiydi.
Bir an göz göze geldik.
Yavaşça başımı eğdim.
Dudaklarımdan belli belirsiz iki kelime döküldü.
"Teşekkür ederim..."
Adam hiçbir şey söylemedi.
Sadece başını hafifçe salladı.
Cenaze bittikten sonra herkes yavaş yavaş dağılmaya başladı.
Ben de mezarın başından ayrılıp çıkışa doğru yürüyordum.
Arkamdan bir ses duydum.
"Bir dakika."
Arkamı döndüm.
Karşımda yine o adam duruyordu.
Elinde cüzdan büyüklüğünde siyah bir kimlik vardı.
"Sanırım bu size ait."
Şaşkınlıkla eline baktım.
Avukat kimliğim...
"Hastanede düşürmüş olmalısınız."
Kimliği elime aldım.
"Çok teşekkür ederim."
Tam gidecekken tekrar konuştu.
"Bu arada..."
Merakla ona baktım.
"Sizi biraz araştırdım."
Kaşlarım çatıldı.
"Beni mi araştırdınız?"
"Evet."
"Neden?"
"Nasıl bir avukat olduğunuzu öğrendim."
Şaşkınlığım daha da arttı.
"Bir konuda hukuki yardıma ihtiyacım var."
Ne diyeceğimi bilemedim.
Normalde böyle bir günde iş konuşmak istemezdim.
Ama mesleğim, acımı bir kenara bırakıp düşünmemi gerektiriyordu.
"Nasıl bir yardım?"
"Detayları daha sonra konuşuruz."
"Çalışmanızın karşılığını da alırsınız."
"Aylık elli bin."
Şaşkınlıkla yüzüne baktım.
"Aylık... elli bin mi?"
"Evet."
Derin bir nefes aldım.
Belki de yeniden ayağa kalkabilmem için bir başlangıca ihtiyacım vardı.
Kimliğimi çantama koydum.
"Kabul ediyorum."
Adam ilk kez hafifçe gülümsedi.
"O zaman yarın sabah saat dokuzda sizi almaya geleceğim."
Ben sadece başımı salladım.
Belki de hayatım, bugün ilk kez bambaşka bir yöne doğru ilerlemeye başlıyordu.
Bölüm etkileşimi
