Karanlığın Mührü kitap kapağı

8. bölüm / 37

Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 37Şu an: Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif

Yağmur durmuştu.
Gökyüzü griydi.
Sanki o da bugün yas tutuyordu.
Annemle babamın tabutları omuzlarda taşınırken ayakta durmakta bile zorlanıyordum.
Her adımda içimden bir parça daha kopuyordu.
Mezarlığa vardığımızda etrafıma baktım.
Büyük teyzem...
Küçük teyzem...
Amcam...
Hepsi oradaydı.
Ama hiçbiri yanıma gelip bana sarılmadı.
Sadece uzaktan bakıyorlardı.
Başımı eğdim.
İçimden, "Demek insan en çok kalabalıkların içinde yalnız kalıyormuş..." diye geçirdim.
Tam o sırada gözüm birkaç metre ileride duran siyah takım elbiseli adama takıldı.
Hastanede gördüğüm adam...
Yanında yaşlı bir kadın ve birkaç kişi vardı.
Belli ki kendi ailesiydi.
Bir an göz göze geldik.
Yavaşça başımı eğdim.
Dudaklarımdan belli belirsiz iki kelime döküldü.
"Teşekkür ederim..."
Adam hiçbir şey söylemedi.
Sadece başını hafifçe salladı.
Cenaze bittikten sonra herkes yavaş yavaş dağılmaya başladı.
Ben de mezarın başından ayrılıp çıkışa doğru yürüyordum.
Arkamdan bir ses duydum.
"Bir dakika."
Arkamı döndüm.
Karşımda yine o adam duruyordu.
Elinde cüzdan büyüklüğünde siyah bir kimlik vardı.
"Sanırım bu size ait."
Şaşkınlıkla eline baktım.
Avukat kimliğim...
"Hastanede düşürmüş olmalısınız."
Kimliği elime aldım.
"Çok teşekkür ederim."
Tam gidecekken tekrar konuştu.
"Bu arada..."
Merakla ona baktım.
"Sizi biraz araştırdım."
Kaşlarım çatıldı.
"Beni mi araştırdınız?"
"Evet."
"Neden?"
"Nasıl bir avukat olduğunuzu öğrendim."
Şaşkınlığım daha da arttı.
"Bir konuda hukuki yardıma ihtiyacım var."
Ne diyeceğimi bilemedim.
Normalde böyle bir günde iş konuşmak istemezdim.
Ama mesleğim, acımı bir kenara bırakıp düşünmemi gerektiriyordu.
"Nasıl bir yardım?"
"Detayları daha sonra konuşuruz."
"Çalışmanızın karşılığını da alırsınız."
"Aylık elli bin."
Şaşkınlıkla yüzüne baktım.
"Aylık... elli bin mi?"
"Evet."
Derin bir nefes aldım.
Belki de yeniden ayağa kalkabilmem için bir başlangıca ihtiyacım vardı.
Kimliğimi çantama koydum.
"Kabul ediyorum."
Adam ilk kez hafifçe gülümsedi.
"O zaman yarın sabah saat dokuzda sizi almaya geleceğim."
Ben sadece başımı salladım.
Belki de hayatım, bugün ilk kez bambaşka bir yöne doğru ilerlemeye başlıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

39okunma 14beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…