Bölümler 37Şu an: Bölüm 17 Yakındaki Gölge
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Uzun zamandır bölüm atamıyodum parmağım kırıldığı için bugün atabildim kusura bakmayın lütfen yorum yapmayı ve beğenmeyi unutmayın🤍 🥰
Telefonu Karan'a uzattığımda birkaç saniye boyunca ekrana baktı.
Sonra başını kaldırdı.
"Bu numarayı daha önce gördün mü?"
"Hayır."
"Mesajı silme."
Telefonu elimden aldı ve ekranın görüntüsünü kendi telefonuyla kaydetti.
"Polise haber vermeliyiz," dedim.
Karan cevap vermedi.
"Ne düşünüyorsun?"
"Demir."
"Ne olmuş Demir'e?"
"Aras'ın söylediği isim tesadüf olmayabilir."
Koridorun sonunda bir doktor göründü. Bize doğru yaklaşırken yüzündeki ciddi ifade dikkatimi çekti.
"Aras'ın durumu şu an stabil," dedi. "Ama fazla yorulmaması gerekiyor."
"Onu tekrar ne zaman sorgulayabiliriz?" diye sordu Karan.
"Bugün mümkün değil."
Doktor uzaklaştığında Karan bana döndü.
"Buradan çıkıyoruz."
"Nereye?"
"Ofise."
"Şimdi mi?"
"Evet. Çünkü biri bize yanlış yere baktığımızı söylüyorsa, doğru yere bakmamızı istemiyor demektir."
Asansöre doğru yürüdük.
Kapılar açıldı.
Tam içeri girecekken telefonum yeniden titredi.
Bu kez mesaj yoktu.
Bir fotoğraf vardı.
Fotoğrafı açtığım anda olduğum yerde kaldım.
Fotoğrafta ben vardım.
Hastanenin girişinde, birkaç saat önce çekilmişti.
Yanımda Karan vardı.
Fotoğrafın altında sadece şu yazıyordu:
"Size çok yakınım."
Karan telefonu elimden aldı.
Yüzündeki sakinlik tamamen kaybolmuştu.
"Bu fotoğraf ne zaman çekilmiş?"
"Bugün."
Karan çevresine baktı.
Koridor kalabalıktı.
Doktorlar, hemşireler ve hastalar gelip geçiyordu.
Ama içlerinden hangisinin bizi izlediğini bilmiyorduk.
Asansör kapıları kapandı.
Karan telefonunu cebine koydu.
"Artık yalnız hareket etmeyeceksin."
"Ben zaten—"
"Lara."
Sesi ilk kez bu kadar sertti.
"Bu bir tehdit."
Başımı salladım.
Asansör aşağı doğru inerken aklımda tek bir şey vardı.
Demir kimdi?
Ve daha önemlisi...
Bizi neden bu kadar yakından izliyordu?
Hastaneden çıktığımızda Karan'ın telefonu çaldı.
Ekrana baktı.
Arayan kişiyi görünce yüzü değişti.
"Kim?" diye sordum.
Karan birkaç saniye cevap vermedi.
Sonunda telefonu açtı.
"Konuş."
Karşı taraftaki kişinin ne söylediğini duyamıyordum.
Ama Karan'ın yüzündeki ifade her şeyi anlatıyordu.
Telefon kapandı.
"Ne oldu?"
Karan bana baktı.
"Mert'in dosyası kaybolmuş."
"Ne?"
"Adliyeden."
Kalbim hızlandı.
"Kim aldı?"
Karan başını iki yana salladı.
"Bilmiyorlar."
Bir süre ikimiz de konuşmadık.
Sonra Karan arabaya doğru yürüdü.
Ben de peşinden gittim.
Çünkü artık emindim.
Bu olayın arkasındaki kişi sadece bizi izlemiyordu.
Bize ait delilleri de birer birer ortadan kaldırıyordu.
Bölüm etkileşimi
