Bölümler 37Şu an: Bölüm 13 İlk İpucu
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime · Okuduğun bölüm
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Aras'ın kardeşinin öldürüldüğü eve vardığımızda polis ekipleri sokağı güvenlik şeridiyle kapatmıştı.
Mahalle sessizdi.
İnsanlar evlerinin camlarından olup biteni izliyordu.
Karan arabadan indi.
Ben de peşinden yürüdüm.
Kapıda bizi karşılayan komiser dosyaya bakıp yüzünü buruşturdu.
"Avukat hanım, olay yeri incelemesi devam ediyor."
Başımı salladım.
"Hiçbir şeye dokunmayacağım."
Evin içine girdiğimizde ağır bir sessizlik vardı.
Her şey yerli yerindeydi.
Ne kırık bir eşya...
Ne de boğuşma izi...
Sanki katil, içeri girip işini bitirdikten sonra sessizce çıkıp gitmişti.
Salonun ortasında durdum.
Gözüm sehpanın üzerindeki çay bardağına takıldı.
"Buna bakabilir miyim?" diye sordum.
Komiser başını salladı.
Eldivenimi giyip bardağa dikkatlice baktım.
Çayın yarısı hâlâ duruyordu.
"Demek ki katil geldiğinde yalnız değildi."
Karan bana döndü.
"Nereden anladın?"
"Çünkü çay yeni hazırlanmış."
"Demek ki ölen kişi kapıyı tanıdığı birine açtı."
Komiser de şaşkınlıkla bana baktı.
"Devam edin."
Evde dolaşırken duvardaki aile fotoğrafı dikkatimi çekti.
Fotoğrafın çerçevesi yamuktu.
Elimi uzatıp düzelttim.
Tam o sırada arkasından katlanmış küçük bir kâğıt yere düştü.
Herkes aynı anda bana baktı.
Kâğıdı açtım.
Üzerinde yalnızca tek bir cümle yazıyordu.
"Sıra onda."
Odanın içi buz kesmişti.
Karan kâğıdı elimden aldı.
"Bu 'o' kim?"
Kimse cevap veremedi.
Tam o anda Karan'ın telefonu çaldı.
Arayan cezaevindeki Aras'tı.
Karan telefonu açtı.
"Aras?"
Karşı taraftan panikle gelen ses duyuluyordu.
"Karan... Ne olursa olsun ailemi koru."
Karan'ın yüzü değişti.
"Geç kaldık..."
Telefon kapandı.
O an hepimiz aynı gerçeği anladık.
Katil henüz durmamıştı.
Ve sıradaki kurbanı çoktan seçmişti.
Yeni bölüm en kısa zamanda gelcekk😊
Bölüm etkileşimi
