Bölümler 37Şu an: Bölüm 20 Geçmişin İzler
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime · Okuduğun bölüm
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hastane odasında kimse konuşmuyordu.
Aras'ın bakışları hâlâ üzerimdeydi.
"Aras," dedim. "Beni nereden tanıyorsun?"
Gözlerini Karan'a çevirdi.
"Onun bilmesi gerekiyor."
Karan kaşlarını çattı.
"Neyi?"
Aras derin bir nefes aldı.
"Yıllar önce olanları."
İçimde kötü bir his oluştu.
"Ne oldu yıllar önce?"
Aras cevap vermeden önce kapıya baktı.
Sanki birinin bizi dinlediğinden korkuyordu.
"Tek başına konuşmalıyım."
Karan hemen itiraz etti.
"Hayır."
Aras başını salladı.
"Bu konu senin aileni de ilgilendiriyor."
Karan'ın yüzü sertleşti.
"Ne demek istiyorsun?"
Aras konuşmadı.
Tam o sırada koridordan bir ses geldi.
Ayak sesleri.
Yaklaşıyordu.
Polislerden biri kapıya yöneldi.
"Kimse dışarı çıkmasın."
Kapı açıldı.
Gelen kişi hastane görevlisiydi.
Elinde küçük, kahverengi bir zarf vardı.
"Bu zarf Lara Hanım için bırakılmış."
Şaşkınlıkla zarfı aldım.
Üzerinde sadece adım yazıyordu.
LARA KARAHAN
Karan hemen yanıma geldi.
"Kim bıraktı?"
Görevli başını salladı.
"Görmedim."
Zarfı açtım.
İçinden eski bir fotoğraf çıktı.
Fotoğrafa baktığım anda nefesim kesildi.
Fotoğrafta yıllar önceki ailem vardı.
Annem.
Babam.
Ve...
Tanımadığım bir adam.
Karan fotoğrafı elimden aldı.
Adamın yüzüne dikkatlice baktı.
"Bu kim?"
"Ben bilmiyorum."
Fotoğrafın arkasında el yazısıyla tek bir cümle vardı:
"Ailenin sakladığı gerçek burada başlıyor."
Karan bana baktı.
"Bu fotoğraf kaç yıllık?"
"Çok eski."
Aras yatağından güçlükle doğruldu.
Fotoğrafı görünce yüzü değişti.
"Onu nereden buldunuz?"
Karan hemen ona döndü.
"Bu adamı tanıyor musun?"
Aras'ın gözleri fotoğraftaki kişiye kilitlendi.
"Tanıyorum."
Odaya sessizlik çöktü.
"Kim?" diye sordum.
Aras yutkundu.
"Demir'in babası."
Karan bir anda ayağa kalktı.
"Ne?"
Aras gözlerini kapattı.
"Ve sizin ailenizle yıllar önce bir bağlantısı vardı."
Fotoğrafı tekrar elime aldım.
Artık anlıyordum.
Mert'in ölümü...
Aras'ın saldırıya uğraması...
Gönderilen mesajlar...
Hepsi aynı yere çıkıyordu.
Ailelerimizin geçmişine.
Bölüm etkileşimi
