Bölümler 37Şu an: Bölüm 14 Sıradaki Kurban
- 1 Bölüm 1 Geçmiş: Acının Sesi117 kelime
- 2 Bölüm 2 Son Veda173 kelime
- 3 Bölüm 3 Kıyametin Sabahı199 kelime
- 4 Bölüm 4 Beyaz Koridorlar169 kelime
- 5 Bölüm 5 Bir Çığlığın Ardından408 kelime
- 6 Bölüm 6 Sessiz Ev197 kelime
- 7 Bölüm 7 Son Yolculuk196 kelime
- 8 Bölüm 8 Beklenmeyen Teklif288 kelime
- 9 Bölüm 9 İlk Tanışma166 kelime
- 10 Bölüm 10 Alkan Konağı221 kelime
- 11 Bölüm 11 İlk Dava210 kelime
- 12 Bölüm 12 Suç230 kelime
- 13 Bölüm 13 İlk İpucu235 kelime
- 14 Bölüm 14 Sıradaki Kurban291 kelime · Okuduğun bölüm
- 15 Bölüm 15 Tehdit200 kelime
- 16 Bölüm 16 İsim234 kelime
- 17 Bölüm 17 Yakındaki Gölge334 kelime
- 18 Bölüm 18 Kayıp Dosya284 kelime
- 19 Bölüm 19 Benim Adım260 kelime
- 20 Bölüm 20 Geçmişin İzler258 kelime
- 21 Bölüm 21 Eski Bir Borç278 kelime
- 22 Bölüm 22 Yatağın Altındaki Telefon269 kelime
- 23 Bölüm 23 Eski Ev415 kelime
- 24 Bölüm 24 Doğduğun Gece366 kelime
- 25 Bölüm 25 Kapıdaki Kişi329 kelime
- 26 Bölüm 26 O Ses369 kelime
- 27 Bölüm 27 Seçilmiş Olan321 kelime
- 28 Bölüm 28 Mert'in Sesi316 kelime
- 29 Bölüm 29 Tuzak388 kelime
- 30 Bölüm 30 Gerçek365 kelime
- 31 Bölüm 31 Kime?353 kelime
- 32 Bölüm 32 Sır330 kelime
- 33 Bölüm 33 Çocuk276 kelime
- 34 Bölüm 34 Gerçek320 kelime
- 35 Bölüm 35 Son212 kelime
- 36 kısa bir notlar🙂333 kelime
- 37 Gelcekten Alıntı367 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Aras'ın telefon görüşmesinden sonra odada kimse konuşmadı.
Karan hâlâ telefonu elinde tutuyordu.
Ben ise masanın üzerindeki kâğıda bakıyordum.
"Sıra onda."
Bu üç kelime, zihnimde dönüp duruyordu.
"Aras neden 'ailemi koru' dedi?" diye sordum.
Karan gözlerini kâğıttan ayırmadan cevap verdi.
"Çünkü kardeşinin ölümünün tesadüf olmadığını biliyor."
"Yani bir sonraki kişinin kim olduğunu tahmin ediyor olabilir."
Karan başını kaldırdı.
"Belki."
Tam o sırada kapı açıldı.
Karan'ın adamlarından biri içeri girdi.
"Karan Bey, Aras'ın evinin önünde bir araba görülmüş."
"Ne arabası?"
"Siyah bir araç. Plakası görünmüyor."
Karan hemen ayağa kalktı.
"Ne zamandır orada?"
"Yaklaşık yarım saattir."
Karan ceketini aldı.
"Gel."
Şaşkınlıkla ona baktım.
"Ben de mi?"
"Evet."
"Ben avukatım, polis değilim."
"Biliyorum."
"Öyleyse?"
Karan kapıya doğru ilerledi.
"Çünkü bu dosyanın içindesin."
İstemeden peşinden gittim.
Arabanın içinde sessizlik hâkimdi.
Dışarıdaki sokak lambaları camdan içeri vuruyor, sonra kayboluyordu.
Bir süre sonra Karan'a baktım.
"Bir şey soracağım."
"Sor."
"Aras gerçekten masum mu?"
Karan hiç düşünmeden cevap verdi.
"Evet."
"Bu kadar emin olmanızın sebebi ne?"
"Çünkü onu yıllardır tanıyorum."
"İnsan bazen en yakınına bile güvenemez."
Karan gözlerini yoldan ayırmadı.
"Ben Aras'a güveniyorum."
Bu cümleden sonra tekrar sessizliğe gömüldük.
Bir süre sonra araba yavaşladı.
Karan önümüzdeki siyah aracı gösterdi.
"İşte o."
Kalbim hızlandı.
Araç birkaç saniye sonra hareket etti.
Karan hemen peşine takıldı.
Sokaklar gittikçe tenhalaşıyordu.
Siyah araç bir köşeyi döndü.
Biz de döndük.
Ama araç yoktu.
Karan arabayı durdurdu.
Etrafımıza baktık.
"Kaybettik."
Tam o sırada telefonuma bir bildirim geldi.
Ekrana baktım.
Bilinmeyen bir numaradan mesaj gelmişti.
Mesajı açtığımda tek bir cümle yazıyordu:
"Avukat hanım, davayı bırakın."
Karan telefonumu elimden aldı.
Yüzündeki ifade bir anda değişti.
"Artık seni de hedef aldılar."
Boğazım düğümlendi.
"Ne yapacağız?"
Karan telefonu bana geri verdi.
"Bu davayı bırakmayacağız."
Ve o gece ilk kez, bu davanın yalnızca Karan'ın ailesini değil, benim hayatımı da değiştireceğini anladım.
Bölüm etkileşimi
