Karanlığın Mührü kitap kapağı

28. bölüm / 37

Bölüm 28 Mert'in Sesi

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 37Şu an: Bölüm 28 Mert'in Sesi

Telefonu kulağıma götürdüğümde birkaç saniye boyunca hiçbir şey söyleyemedim.
Karşı taraftan yalnızca nefes sesi geliyordu.
"Mert?"
Sessizlik.
Sonra o ses yeniden duyuldu.
"Lara..."
Gözlerim büyüdü.
"Kimsin?"
Kısa bir sessizlik oldu.
"Sesimi gerçekten unuttun mu?"
Telefon elimde titredi.
"Bu... sen misin?"
"Benim."
Karan hemen yanıma geldi.
"Hoparlöre al."
Telefonu hoparlöre aldım.
Karan, Aras, Selim ve Murat aynı anda telefona bakıyordu.
Karan konuştu.
"Mert. Neredesin?"
Karşı taraftan kısa bir nefes sesi geldi.
"Bu sorunun cevabını verirsem, sizi de tehlikeye atarım."
Karan'ın yüzü sertleşti.
"Zaten tehlikedeyiz."
Mert sustu.
Sonra konuştu:
"Aras'a güvenmeyin."
Aras'ın yüzü bir anda değişti.
Karan ona döndü.
"Sen neden—"
Mert'in sesi araya girdi.
"Ve Selim'e de."
Selim gözlerini kapattı.
Ben şaşkınlıkla ikisine baktım.
"Mert, neden?"
"Çünkü ikisi de sana gerçeğin tamamını anlatmadı."
Ardından telefon kapandı.
"Hayır!"
Tekrar aradım.
Numara artık ulaşılamıyordu.
Karan telefonu elimden aldı.
"Onu bulacağız."
Aras sessizce pencereye bakıyordu.
"Aras?"
Cevap vermedi.
Karan ona döndü.
"Mert seni neden suçladı?"
Aras başını yavaşça çevirdi.
"Çünkü onun ne gördüğünü bilmiyor."
"Ne gördü?"
Aras birkaç saniye sustu.
"Bir dosya."
Karan'ın bakışları değişti.
"Mert'in kayıp dosyası mı?"
"Hayır."
Aras gözlerini bana çevirdi.
"Lara'nın dosyası."
İçimde kötü bir his oluştu.
"Benim dosyamda ne vardı?"
Aras cevap vermeden önce Selim konuştu.
"Doğduğun geceye ait gerçek kayıt."
Karan hemen Selim'e döndü.
"Sen bu kaydın nerede olduğunu biliyorsun."
Selim başını salladı.
"Artık biliyorum."
"Nerede?"
Selim'in cevabı hepimizi şaşırttı.
"Mert'te."
Bir an kimse konuşmadı.
Mert yaşıyordu.
Ve yıllardır aradığımız gerçeğin bir kısmı onun elindeydi.
Ama hâlâ bir soru vardı.
Mert neden saklanıyordu?
Tam o sırada dışarıdan bir araba sesi geldi.
Karan pencereye yöneldi.
Sokağın başında siyah bir araç durmuştu.
Murat'ın yüzü bir anda ciddileşti.
"Onlar."
"Kim?" diye sordum.
Murat bana baktı.
"Yıllardır bu sırrı koruyan insanlar."
Karan kapıya yöneldi.
"Buradan çıkıyoruz."
"Ya Mert?"
Karan bana baktı.
"Önce onu bulacağız."
Telefonum yeniden titredi.
Bu kez mesaj gelmişti.
Tek bir konum.
Ve altında:
"Mert'i görmek istiyorsan yalnız gel."
Mesajın sonunda ise bir isim vardı.
Aras.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

18okunma 9beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…