Bölümler 19Şu an: 17.BÖLÜM
- 1 1. BÖLÜM1.562 kelime
- 2 2.BÖLÜM4.436 kelime
- 3 3.BÖLÜM1.529 kelime
- 4 4.BÖLÜM1.838 kelime
- 5 5.BÖLÜM1.186 kelime
- 6 6.BÖLÜM1.228 kelime
- 7 7.BÖLÜM1.605 kelime
- 8 8. BÖLÜM1.620 kelime
- 9 9.BÖLÜM1.984 kelime
- 10 10.BÖLÜM1.131 kelime
- 11 11.BÖLÜM963 kelime
- 12 12.BÖLÜM2.196 kelime
- 13 13.BÖLÜM1.098 kelime
- 14 14.BÖLÜM861 kelime
- 15 15.BÖLÜM1.219 kelime
- 16 16.BÖLÜM1.263 kelime
- 17 17.BÖLÜM707 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 18.BÖLÜM614 kelime
- 19 AÇIKLAMA20 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kaan’ın emriyle salondaki fener ve mum ışıkları teker teker söndürüldü. Dışarıda bardaktan boşanırcasına yağan yağmur, sabaha karşı yerini hafif bir çiselemeye bırakan gri bir gökyüzüne bırakmıştı. Ekip, geçici bir sessizliğe gömülen salonda son hazırlıklarını yaparken herkesin zihninde tek bir düşünce vardı: Sörfçü kaçamayacaktı.
Mert, pencerenin kenarına geçip elindeki ekipmanları kontrol ederken huzursuzca dışarıya bakıyordu. "Bizim adamlar Karadeniz’in o dalgalarında yatı çoktan sarmıştır," diye mırıldandı. "Ama Sörfçü gibi bir adamın köşeye sıkıştığında ne yapacağını kestirmek zor."
Deniz, dizüstü bilgisayarının başında parmaklarını klavyede hızla oynatıyordu. Sol kolundaki sargıya rağmen hareketleri artık çok daha rahattı. "İstediği kadar çırpınsın Mert," dedi gözlerini ekrandan ayırmadan. "Yatın tüm haberleşme protokollerini felç ettim. Şu an denizin ortasında tam anlamıyla bir kör noktadalar. Ne yardım çağırabilir ne de yerini değiştirebilir."
Lara ise salonun diğer ucundaki masada, Kaan’ın getirdiği sıcak çay bardağını iki eliyle kavramış duruyordu. Gece gördüğü kabusun izleri zihninden henüz tamamen silinmemişti ama Kaan’ın varlığı ve ekibin bu kararlı duruşu içindeki korkuyu bastırmaya yetiyordu.
Kaan, adımlarını Lara’ya doğru attı. Bardağı masaya bırakan Lara’nın gözlerinin içine bakarak, "Hazır mısın?" diye sordu. Sesinde, gecenin tüm ağırlığını çekip alan o sarsılmaz güven vardı.
Lara başını hafifçe salladı. "Seninle olduğum sürece evet."
Beklenen Haber
Tam o sırada Deniz’in bilgisayarından keskin ve ritmik bir uyarı sesi yükseldi. Ekip bir anda Deniz’in etrafında toplandı.
"Karadeniz’deki ekipten sinyal geldi!" dedi Deniz, ekrandaki yeşil kod satırlarını hızla okurken. "Yata operasyon tamamlanmış. Sörfçü’yü tek bir el ateş etmelerine fırsat kalmadan etkisiz hale getirmişler. Şu an yoldalar, buraya getiriliyor."
Mert derin bir nefes verdi. "İşte bu! Şimdi kendi sahamızda, kendi kurallarımızla oynama vakti."
Kaan masadaki haritayı ve tabletleri toplarken ekibe döndü. Yüzündeki ifade tamamen bir lider ciddiyetine bürünmüştü. "Mert, dış güvenlik hattını tekrar kontrol et. Deniz, mekanın etrafındaki tüm kameraları karart, buraya geldiklerinde hiçbir dijital iz kalmamalı. Lara, sen benimle kal."
Herkes hızla görev yerlerine dağılırken salondaki atmosfer bir kez daha ağırlaştı. Aylar süren kovalamaca, geçmişin getirdiği yükler ve çözülmeyi bekleyen tüm sırlar birkaç saat içinde bu salonda son bulacaktı.
Kaan, kapıya doğru ilerlemeden önce Lara’nın elini son bir kez sıktı. "Bu gece her şey bitecek, söz veriyorum."
Yağmur dışarıda tamamen etkisini yitirmiş, yerini ıslak toprağın ağır kokusuna ve sabahın ilk gri ışıklarına bırakmıştı. Salonun kapısı ağır bir gıcırtıyla açıldığında içeriye giren soğuk rüzgâr, içerideki gergin bekleyişi adeta dondurdu.
Kaan’ın Karadeniz’e gönderdiği güvendiği iki adamı, kollarından sıkıca tuttukları adamı içeri attı. Sörfçü, kelepçelenmiş elleri ve ıslanmış deri ceketiyle salondaki masanın önünde dizlerinin üzerine düştü. Yüzünde fırtınadan ve yenilgiden kaynaklanan bir bitkinlik olsa da gözlerindeki o alaycı, meydan okuyan ışık hâlâ sönmemişti.
"Demek büyük Kaan ve sadık ekibi..." dedi Sörfçü, öksürerek başını kaldırdığında. Bakışları önce Mert’e, sonra bilgisayarının arkasından kendisine öfkeyle bakan Deniz’e kaydı. Yüzünde zoraki bir tebessüm belirdi. "Açık denizde karşıma çıkmaya cesaret edemediniz sanıyordum. Ama bakıyorum da beni ayağınıza getirtecek kadar tembelleşmişsiniz."
Mert, öfkeyle ileri doğru bir adım attı. "Çeneni kapat Sörfçü! Oyun bitti, artık ne sahte kartların arkasına saklanabilirsin ne de Karadeniz’in fırtınasına!"
Kaan, hiçbir acele etmeden, ağır adımlarla Sörfçü’nün tam karşısında durdu. Boy farkı ve Kaan’ın üzerindeki o ezici baskı, salondaki tüm havayı bir anda değiştirdi. Kaan tek bir kelime etmeden sadece adamın gözlerinin içine baktı. Bu sessizlik, salondaki her türlü bağırıştan çok daha tehditkârdı.
Sörfçü’nün yüzündeki o ukala tebessüm, Kaan’ın gözlerindeki soğukkanlı kararlılığı gördükçe yavaş yavaş silindi.
"Nerede o sakladığın son belgeler?" diye sordu Kaan, sesi fısıltı kadar kısık ama çelik kadar sertti. "Ve geçmişle ilgili verdiğin o yalan sözlerin hesabı nerede kapanacak?"
Lara, Kaan’ın hemen arkasında, duruşunu bozmadan duruyordu. Artık gece gördüğü o kabusun etkisinden tamamen sıyrılmıştı. Yanında duran adama, Kaan’a baktı; sonra gözlerini Sörfçü’ye dikti. Artık kaçan ya da korkan taraf onlar değildi.
Sörfçü derin bir nefes aldı, bakışları Lara ile Kaan arasında gidip geldi.
"Beni paketleyip buraya getirmekle kazandığınızı mı sanıyorsunuz?" dedi alçak bir sesle. "Aradığınız şey bende değil... Ama nereye bakmanız gerektiğini biliyorum."
Deniz klavyesine son bir tuşla basıp ekrandaki verileri Kaan’a doğru çevirdi. "Yalan söylüyor Patron, sistemindeki gizli arşivlerin hepsini az önce indirdim. Bize vereceği hiçbir şeye ihtiyacımız kalmadı."
Kaan hafifçe gülümsedi. Sörfçü’nün o an yüzünde beliren şaşkınlık ve çaresizlik ama beklenmedik bir şey oldu arka cam kapının kırılma sesi ve içeri giren sörfçü'nün adamı.
"Lan noluyo" dedi mert.kaan kızları mutfağa doğru yönlendirmişti
adam elindeki silahı rastgele savurmaya başladı.o kurşunlardan biri mertin tam kalbine denk geldi.....
✨ABOOOOWWWW✨😚
cnmlar bundan sonra sadece çarşamba günü bölüm ayıcam
Bölüm etkileşimi
