kan ve sadakat kitap kapağı

14. bölüm / 19

14.BÖLÜM

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 19Şu an: 14.BÖLÜM

Verandadaki o sessiz ve sıcak an, gecenin ayazını tamamen unutturmuştu. Lara, başı Kaan’ın göğsünde, onun ritmik kalp atışlarını dinlerken fırtınanın gerçekten bittiğini hissediyordu. Ancak Kaan’ın bakışları hâlâ karanlığın derinliklerindeydi. Aksaray’daki depoyu temizlemişlerdi, evet; ama bu adamların bu kadar cüretkar olmasının arkasında daha büyük bir gölge olduğunu ikisi de çok iyi biliyordu.

"Yeri gelmişken..." dedi Kaan, sesini daha da alçaltarak. Lara’nın belindeki eli hafifçe sıklaştı. "Depodaki liderin son andaki o hamlesi... Birini korumak için değildi Lara. Bir şeyin üzerini örtmek içindi."

Lara başını kaldırıp Kaan’ın keskin çene hattına baktı. "Ne gibi?"

"Arka taraftaki ana kasayı fark etmedin sanırım. Mert’le alt katı temizlerken gözüm kaydı. Standart bir çelik kasa değildi; profesyonel, özel yapım bir kilit sistemi vardı. Ve üzerindeki mühür henüz yepyeniydi."

Lara’nın gözleri hafifçe kısıldı. "Yani o mühimmat deposu sadece bir yemdi. Asıl ganimet ya da bilgi o kasanın içindeydi."

"Aynen öyle," dedi Kaan. Tam o sırada verandanın kapısı gıcırdayarak açıldı.

Mert, elinde iki kupa sıcak kahveyle kapıda belirdi. Üzerine rahat bir şeyler geçirmişti ama gözlerindeki o cin gibi parıltı hâlâ yerindeydi. "Bölüyorum romantik anınızı ama..." deyip kahvenin birini Kaan’a uzattı, "Deniz içeride kafayı yemek üzere.
Kızın sol kolu zaten sakat ama Maşallah tek elle klavyede orkestra çalıyor. O kasadan çıkan veri belleğini bilgisayara bağladı, gelin de bakın."

Kaan ve Lara birbirlerine kısa bir bakış atıp içeri geçtiler. Salondaki büyük masanın üzeri adeta bir operasyon merkezine dönüşmüştü. Deniz, gözlüklerini burnunun ucuna indirmiş, ekrandaki karmaşık veri akışını izliyordu.

"Hoş geldiniz çifte kumrular," dedi Deniz başını ekrandan kaldırmadan. Sol elinin seri parmak hareketleriyle bir pencereyi daha kapattı. "O Aksaray’daki depoyu yok ederek harika bir iş çıkardınız ama kötü haber: Adamlar sadece piyonmuş."

Mert koltuğun kenarına ilişip kahvesinden bir yudum aldı. "Hadi ya! Biz de tam 'oh be, emekli olup sahil kasabasına yerleşiriz' diyorduk. Kimmiş bu piyonların arkasındaki şah?"

Deniz ekrandaki haritayı büyüterek salondakilere döndürdü. Karadeniz kıyısında, sarp kayalıkların üzerine kurulmuş, eski bir deniz fenerini gösteren uydu görüntüsü belirdi.

"Kasanın içindeki bellek, doğrudan bu koordinata bağlı bir kripto sunucuya sinyal gönderiyor," dedi Deniz.

"Aksaray’daki adamlar, bütün finansal akışı ve ellerindeki hedef listelerini bu fenerin altındaki yeraltı sığınağında depoluyorlar. Bize saldıran emri veren asıl adam, 'Sörfçü' lakaplı biri. Şu an tam olarak bu fenerde saklanıyor."

Kaan masaya doğru eğildi.
Gözlerindeki o tehlikeli ve soğuk ışık yeniden belirdi. "Erişim var mı?"

"Sadece fiziksel olarak yaklaşırsak," dedi Deniz. "Sistem tamamen dış dünyaya kapalı. Ağlarına sızmam için aracı fenerin en fazla yüz metre yakınına çekmem lazım. Yani yine bensiz bir hiçsiniz."

"Hemen havalanmayalım Deniz Hanım," dedi Mert gülerek. "Seni oraya sağ salim götürecek olan benim direksiyon kabiliyetim, hatırlatırım."

Lara, Kaan’ın yanına gelip haritaya baktı. "Kayalıklar çok dik. Devriye imkanı az ama görüş açısı çok geniş. Gündüz yaklaşırsak bizi leblebi gibi avlarlar."

"Bu yüzden bu gece çıkıyoruz," dedi Kaan, kararını çoktan vermiş bir edayla. "Mert, araca ek yakıt ve yedek mühimmat yükle. Lara, sen ve ben fenerin arka kayalıklarından tırmanacağız. Deniz araçta kalıp Mert’le birlikte çevre emniyetini sağlarken bir yandan da sisteme sızacak. Fenerdeki ışık söndüğü an içeri giriyoruz."

Mert kahve kupasını masaya bıraktı, yüzündeki o hınzır gülümseme geri gelmişti. "İşte bu! İşin içine biraz tırmanış ve aksiyon girince kendime geliyorum. Ne zaman hareket ediyoruz patron?"

Kaan saatine baktı. "On dakika içinde. Kimse dinlenmekten bahsetmesin, bu işi kökünden çözmeden hiçbirimize uyku yok."

Ekip hızla hazırlanmak için dağılırken, Lara silahının şarjörünü kontrol etmek için kenara çekildi. Kaan onun yanına yaklaştı. Aralarındaki çekim, salondaki o hareketli havaya rağmen bir an bile azalmamıştı.

Kaan, Lara’nın elindeki silaha ve sonra direkt gözlerinin içine baktı. "Kayalıklar zorlu olacak. Bana yakın kal.

Lara hafifçe gülümsedi, gözlerinde Kaan’a olan sonsuz güvenin yansıması vardı. "Sen arkanda olduğun sürece neresi olduğu fark etmez Kaan. Kayalıklar olsa bile."

Kaan tek bir kelime etmedi ama elini Lara’nın beline koyup onu kendine çekti, alnını hafifçe onun alnına yasladı. Saniyeler süren o derin sessizlikte ikisi de birbirinin nefesini hissetti.

"Gidip şu hesabı tamamen kapatalım," diye fısıldadı Kaan.

Zırhlı SUV, gecenin zifiri karanlığında Karadeniz’in hırçın dalgalarına doğru yol alırken, içerideki dörtlü artık kaçan değil, avını köşeye sıkıştıran taraf olmanın verdiği o yırtıcı sessizliğe bürünmüştü. Kasırga henüz yeni başlıyordu.

Kaan, belindeki silahı düzeltip ekibe doğru döndü. Bakışlarında gerilimi artıran, tartışmaya kapalı bir ciddiyet vardı.

"Ben önden farklı bir arabayla tek gideceğim," dedi net ve keskin bir sesle. "Siz üçünüz adamlarla arkadan geleceksiniz."

Lara itiraz etmek için adım atacak oldu ama Kaan elini kaldırarak onu durdurdu. Başka tek bir kelime edilmesine fırsat vermeden garajın köşesindeki siyah sedanın kapısını açtı. Motoru çalıştırıp hızla ana yola çıktı ve gecenin karanlığında gözden kayboldu.

Ancak belirlenen noktaya vardığında ortalık ürkütücü bir sessizliğe bürünmüştü. Kaan ters giden bir şeyler olduğunu hissettiği an, etrafını saran karanlığın içinden birden fazla namlu belirdi. Büyük bir tuzağın tam ortasına düşmüştü. Pusuya yatan adamlar hiçbir uyarı yapmadan aracı yoğun bir çapraz ateşe tuttu.

Mermiler kaportayı delik deşik ederken, Kaan soğukkanlılıkla karşılık vermeye çalıştı. Ancak vurulan yakıt deposundan sızan benzin, patlayan bir mermiyle saniyeler içinde alev aldı. Büyük bir patlamayla birlikte araç birden alevler içinde kaldı.

Yükselen devasa alevlerin ve genzi yakan yoğun siyah dumanın ortasında, patlamanın şiddetiyle yere savrulan Kaan doğrulmaya çalıştı.

Görüş açısı kararırken, göğsündeki sıkışmaya ve vücudunu saran o yakıcı sıcaklığa rağmen bilincini kaybetmemek için direndi.

Dudaklarının arasından dökülen tek bir kelime, patlama seslerinin arasında fısıltı gibi eriyip gitti:

"Lara..."

✨KAAN ÖZÜR DİLERİM CNM✨

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

19okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…