Bölümler 20Şu an: Tesadüf
- 1 Alışılmış Bir Gün768 kelime
- 2 Aynı Masanın İki Ucu931 kelime
- 3 Eski defterler711 kelime
- 4 Beklenmedik Ortaklık911 kelime
- 5 Planlanmamış Bir Cumartesi977 kelime
- 6 Beklenmedik Uyum1.280 kelime
- 7 Dört Kişilik Bir Karmaşa2.677 kelime
- 8 Gecenin Öteki Yüzü2.128 kelime
- 9 Bir İsmin Ardında1.414 kelime
- 10 Tesadüf2.040 kelime · Okuduğun bölüm
- 11 Sınırlar2.569 kelime
- 12 Görünenden Fazlası1.694 kelime
- 13 Biraz Daha Yakın2.551 kelime
- 14 Biraz Daha Yakından4.774 kelime
- 15 Süprizler1.871 kelime
- 16 Üç Gün Kala1.551 kelime
- 17 Gülüşlerin Arasından2.335 kelime
- 18 En Yalın Haliyle2.923 kelime
- 19 Verilen Sözler2.800 kelime
- 20 İstanbul'a Kalan3.931 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Pazartesi sabahı ofise geldiğimde Esila çoktan masasına yerleşmişti. Önündeki kahveden bir yudum alırken bilgisayar ekranına öyle dikkatli bakıyordu ki içeri girdiğimi bile fark etmedi.
Çantamı sandalyemin üzerine bıraktım.
“Günaydın.”
Başını kaldırmadan cevap verdi.
“Günaydın. Bugün biraz erken geldin, hayırdır?”
"Uyusamsa yorgunluğum geçmiyor, nasıl kalkabilirim?"
Bu kez başını kaldırıp bana baktı.
"Canım arkadaşım Holding dosyalarına bakmaktan helak olucak, korkuyorum."
Gülerek çantamdan not defterimi çıkardım. Bilgisayarımı açıp masamın üzerindeki evrakları düzenlemeye başladım. Hafta sonu boyunca dosyaları düşünmemeye çalışmıştım ama Cem Arslan'ın söyledikleri hâlâ aklımın bir köşesindeydi. Özellikle de geçmişteki ortaklık meselesi.
Esila kahvesini bitirip sandalyesini bana doğru çevirdi.
“Bu arada Alp dün akşam yazdı.”
“Bana neden söylüyorsun?”
“Çünkü seninle paylaşmak istedim.”
“Tabii. Çok inandırıcı.”
Telefonunu önüme doğru uzattı. Ekranda Alp'in attığı mesaj duruyordu.
Yarın kahve içmeye çıkacak mısınız, yoksa yine dosyalarla mı cebelleşiceksiniz?
Mesajı okuyup telefonu geri verdim.
“Adamın başka işi yok mu?”
“Var ama belli ki benimle konuşmak daha eğlenceli.”
“Sen de hemen kendine pay çıkar.”
“Ne yapayım, gerçekleri inkâr mı edeyim?”
Tam cevap verecektim ki Mert Bey kapının önünde belirdi.
“Günaydın arkadaşlar. Müsaitseniz birazdan geçen haftaki evrakların devamına bakalım.”
“Tabii Mert Bey,” dedim.
Kapıyı kapatıp odasına döndü. Esila da sandalyesini masasına çevirdi.
“Tamam, romantizm bitti. İşimize dönelim.”
“Senin romantizmin daha başlamadı bile.”
“Başlaması için bir sebep bekliyorum.”
“Alp'in sabah kahvesi daveti yeterli değil mi?”
Bana bakıp gözlerini devirdi.
“Sen gerçekten çok konuşuyorsun.”
Gülerek önümüzdeki dosyalara yöneldim.
✯
Öğleye doğru Derya, aradığımız eski kayıtların bir kısmını masamıza bıraktı.
“Bunlar geçen hafta istediğiniz belgelerin devamı. Bazı yazışmaların eklerini de buldum. Hepsini ayrı ayrı dosyaladım.”
“Teşekkür ederim Derya. Aradığımız kayıtlar bunlar mıydı?”
“Bir kısmı. Özellikle eski ortaklıkla ilgili yazışmaların olduğu klasörü ayrıca ayırdım.”
Esila hemen dosyayı kendine çekti.
“İşte bunu seviyorum. Düzenli evrak.”
Derya gülümseyerek odadan çıktı.
Önce tarihleri kontrol ettik. Ardından yazışmaları sırayla incelemeye başladık. Birkaç belge, daha önce gördüklerimizle örtüşüyordu. Fakat bazı isimler ve tarihler dikkatimi çekti.
“Esila, şuna bir bakar mısın?”
Önümdeki belgeyi ona uzattım.
“Ne var?”
“Şirket isimleri.”
Esila belgeyi alıp gözlerini satırlarda gezdirdi.
“Karahan Holding… Burada eski ortaklıkla ilgili bir yazışma var. Bir de…”
Parmağıyla sayfanın ortasını işaret etti.
“Arven Holding.”
İsmi birkaç saniye inceledim.
“Daha önce bu isimle karşılaşmamıştık.”
“Ben de hatırlamıyorum. Bir dakika.”
Önündeki diğer belgeleri karıştırmaya başladı. Birkaç saniye sonra başka bir sayfayı önüme koydu.
“Burada da geçiyor.”
Belgeyi kendime çektim. Bu kez Arven Holding'in adı bir yazışmanın başlığındaydı. Altındaki imza bölümünde ise başka bir isim vardı.
Kenan Koral.
“Kenan Koral…” diye mırıldandım.
Esila da ismi okudu.
“Kim bu?”
“Bilmiyorum. Ama belli ki Arven Holding adına yazışmaları yürüten kişilerden biri.”
“Yani karşı tarafın içinden biriyle karşı karşıyayız.”
“Şimdilik sadece belgelerde gördüğümüz bir isim. Hakkında bir şey söylemek için erken.”
Esila arkasına yaslandı.
“Peki Arven Holding'in bu ortaklıkla ilgisi ne?”
“Onu anlamaya çalışıyoruz zaten.”
Belgeleri yeniden sıraladım. Arven Holding'in adı birkaç farklı tarihte karşımıza çıkıyordu. Fakat yazışmaların içeriği, şirketin tam olarak hangi aşamada devreye girdiğini açıklamaya yetmiyordu. Kenan Koral'ın adı da özellikle son dönem yazışmalarında yer alıyordu.
Bir belgeyi diğerlerinin yanına koydum.
“Şuna bak. Tarihleri görüyor musun?”
Esila eğilip sayfayı inceledi.
“Evet. Bunlar Cem'in ayrılmasından sonraki döneme denk geliyor.”
“Tam olarak. Ama bu, Cem'in ayrılmasıyla Arven Holding'in devreye girmesi arasında doğrudan bir bağlantı olduğu anlamına gelmiyor.”
“Yine de tesadüf gibi durmuyor.”
“Olabilir. Ama varsayımla hareket etmeyeceğiz.”
Esila başını salladı.
“Tamam, avukat hanım. Önce belgeler konuşsun.”
“En azından birimiz mantıklı düşünüyor.”
“Senin bu özgüvenin nereden geliyor, gerçekten merak ediyorum.”
Cevap vermek yerine gülümsedim.
Bir süre daha belgeler üzerinde çalıştık. Notlarımızı tamamlayıp önemli gördüğümüz sayfaları ayrı bir klasöre yerleştirdik. Ancak ikimizin de aklında aynı isim vardı.
Kenan Koral.
✯
Saatin ilerlediğini fark ettiğimde öğleden sonra olmuştu. Birkaç saattir masadan kalkmamıştık. Esila sandalyesini geriye çekip kollarını yukarı kaldırdı.
“Ben artık burada kök salacağım.”
“Abartma.”
“Bir kahve içmeye çıkalım mı?”
Ekrana son kez baktım.
“Olur. Zaten biraz hava almamız lazım.”
Dosyaları kapatıp masamı topladım. Mert Bey'e dışarı çıkacağımızı haber verdikten sonra ofisten ayrıldık.
Yakınlardaki kafeye yürüdük. Hava güzeldi. Ankara'nın soğuğu kendini iyice hissettirmeye başlamış olsa da öğleden sonra güneşi insanın içini açıyordu.
Kafenin cam kenarındaki masalarından birine oturduk. Esila siparişleri verdikten sonra çantasını yanındaki sandalyeye bıraktı.
“Şimdi bana söyle bakalım.”
“Ne söyleyeceğim?”
“Göktuğ'la aranızda bir şey var mı?”
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım.
“Esila, daha kahvemi bile içmedim.”
“Ben de zaten kahveni bekliyorum. İçince daha rahat konuşursun.”
“Senin başka bir uğraş bulman gerekiyor.”
“Bence benim uğraşım gayet güzel.”
Tam o sırada garson siparişlerimizi getirdi. Kahvemden bir yudum aldım.
“Göktuğ'la aramızda konuşulacak bir şey yok.”
Esila kaşlarını kaldırdı.
“Peki.”
“Öyle peki deme.”
“Ne diyeyim? İnanmış gibi mi yapayım?”
Gülümsememek için kendimi zor tuttum.
“Seninle konuşmak gerçekten yorucu.”
“Bunu sık sık söylüyorsun ama yine de benimle aynı evde yaşamaya devam ediyorsun.”
“Bazen kendi seçimlerimi sorguluyorum.”
“Çok geç. İade süren doldu.”
Başımı iki yana sallayıp kahvemi içmeye devam ettim.
Bir süre okuldan, işten ve hafta sonu yapacaklarımızdan konuştuk. Esila'nın anlattığı bir şeye gülerken yanımıza yaklaşan kişiyi ilk anda fark etmedim.
“Avukat Hira Hanım?”
Sesin geldiği tarafa döndüm.
Karşımızda duran adamı tanımıyordum. Üzerindeki koyu renk takım elbise, kendinden emin tavrı ve yüzündeki ölçülü ifade dikkatimi çekmişti. Bakışları önce bende, ardından Esila'da durdu.
“Buyurun?” dedim.
Adam hafifçe başını eğdi.
“Kenan Koral.”
İsmi duyduğum anda bakışlarım değişti.
Esila da bunu fark etmiş olmalıydı. Elindeki fincanı masaya bıraktı.
“Tanıştığımıza memnun oldum,” dedi Kenan. “Sizinle karşılaşmayı beklemiyordum.”
“Biz de sizi beklemiyorduk.”
Yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
“Arven Holding adına yürütülen bazı yazışmalarda isminize rastladım. Sizi merak etmiştim.”
“Demek dosyalarımızı incelemişsiniz.”
“İşimin bir parçası.”
“Güzel. O zaman neden burada olduğunuzu da tahmin edebilirim.”
Kenan kısa bir süre sustu. Ardından masamızın yanındaki boş sandalyeye baktı.
“Biraz konuşabilir miyiz?”
“Konuşmak istediğiniz bir şey varsa ayakta da konuşabilirsiniz.”
Esila göz ucuyla bana baktı. Kenan ise bu cevabı beklemiyormuş gibi bir an duraksadı.
“Oldukça doğrudan birisiniz.”
“Zaman kaybetmeyi sevmem.”
“Bunu anladım.”
Ellerini önünde birleştirerek konuşmaya başladı.
“Son dönemde bazı eski kayıtların yeniden incelendiğini duydum. Özellikle geçmişteki ortaklıklarla ilgili.”
“İşimiz gereği gerekli gördüğümüz kayıtları inceliyoruz.Fakat bunu sizin ilgilendiren tarafı nedir? "
“Bazen geçmişte kalmış meseleleri yeniden gündeme getirmek, beklenenden daha fazla sorun yaratabilir.”
Fincanımı masaya bıraktım.
“Kenan Bey, söylemek istediğiniz bir şey varsa açıkça söyleyin.”
“Yanlış anlaşılmak istemem.”
“Öyleyse yanlış anlaşılmaya müsait cümleler kurmayın.”
Kenan'ın yüzündeki gülümseme biraz silindi.
“Ben yalnızca bazı konularda dikkatli olmanız gerektiğini söylüyorum.”
“Dikkatli olmakla korkmak arasındaki farkı biliyorum. Siz hangisini tavsiye ediyorsunuz?”
Esila sessizce bizi izliyordu. Kenan bakışlarını benden ayırmadı.
“Bu mesele sandığınız kadar basit değil. Herkesin bilmediği bazı ayrıntılar var.”
“Bunun farkındayız. Zaten bilmediğimiz ayrıntıları öğrenmeye çalışıyoruz.”
“Her ayrıntıyı öğrenmek zorunda değilsiniz.”
Bu kez istemsizce kısa bir gülüş çıktı ağzımdan. Ancak yüzümdeki ifade hiç değişmedi.
“Buna ben karar veririm.”
Kenan bir an sustu.
“Levent Bey de bu konuların gereksiz yere büyümesini istemez.”
İlk kez Levent Bey'in adı geçmişti. Ancak bu, konuşmanın yönünü değiştirmedi.
“Levent Bey'in söyleyecek bir şeyi varsa kendisini dinlerim. Ama sizin onun adına benimle böyle konuşmanıza ihtiyacım yok.”
“Ben yalnızca—”
“Sözünüzü kesmek istemem ama ne demek istediğinizi gayet iyi anladım. Bir daha benimle konuşurken üstü kapalı cümleler kurmayın. Bir konuda itirazınız varsa açıkça söylersiniz. Biz de cevabımızı veririz.”
Kenan'ın bakışları sertleşti.
“Bu kadar kesin konuşmanız doğru olmayabilir.”
“Benim ne kadar kesin konuşacağıma da siz karar veremezsiniz.”
Bir an sessizlik oldu.
Ardından çantamı alıp masanın üzerine koydum.
“Bir de şunu söyleyeyim. Ben tehditlerle karar değiştiren insanlardan değilim. Hele ki neyi araştırıp araştırmayacağımı bir başkasının belirlemesine hiç izin vermem.”
Kenan birkaç saniye boyunca yüzüme baktı. Sonra ceketini düzeltti.
“Sanırım kendimizi yeterince ifade ettik.”
“Ben kendimi gayet iyi ifade ettim.”
Esila da konuşmaya katıldı.
“Bizim de dönmemiz gerekiyor zaten.”
Kenan başını hafifçe salladı.
“İyi günler.”
“Size de.”
Arkasını dönüp kafeden uzaklaşmasını izledim. Birkaç saniye sonra Esila bana döndü.
“Şimdi…”
“Başlama.”
“Ben daha hiçbir şey söylemedim.”
“Yüzünden belli oluyor.”
Esila fincanını eline aldı.
“Adamın geliş şekli bile garipti. Sanki bizi özellikle bulmuş gibi.”
“Bence de tesadüf değildi.”
“Bir de Levent Bey dedi. Demek ki dosyada gördüğümüz isimlerin arkasında düşündüğümüzden daha büyük bir şey var.”
“Olabilir. Ama şimdilik elimizdeki tek şey birkaç yazışma ve Kenan'ın gelip bizi uyarması.”
Esila kaşlarını çattı.
“Uyarı mıydı sence?”
“Sen ne düşünüyorsun?”
“Bence bildiğin gözdağıydı.”
Kahvemi bitirip ayağa kalktım.
“Ben de öyle düşünüyorum.”
✯
Ofise döndüğümüzde saat ilerlemişti. Masama geçip bilgisayarımı açtım ancak aklım hâlâ kafedeki konuşmadaydı.
Kenan Koral'ın bizi bulması, üstelik dosyalarla ilgili konuşması, üzerinde durulması gereken bir gelişmeydi. Arven Holding'in adını daha yeni öğrenmiştik ve şirketin bu kadar kısa sürede karşımıza çıkması tesadüf olamazdı.
Esila sandalyesini bana doğru çevirdi.
“Bence Mert Bey'e söylemeliyiz.”
“Ben de aynı şeyi düşünüyordum.”
Mert Bey'in odasına gidip yaşananları anlattık. Özellikle Kenan'ın sözlerini ve Levent Soyer'in adını geçirdiğini söyledim.
Mert Bey dikkatle dinledi.
“Kenan Koral, Arven Holding'in yönetiminde uzun süredir bulunan isimlerden biri. Şirket adına birçok görüşmeyi o yürütür.”
“Bunu tahmin etmiştik,” dedim. “Fakat bizimle doğrudan iletişime geçmesini beklemiyorduk.”
“Ben de beklemiyordum. Üstelik böyle bir konuşmanın kafede gerçekleşmesi de oldukça düşündürücü.”
Esila kollarını göğsünde birleştirdi.
“Bence özellikle yanımıza geldi. Dosyalarda isimlerini gördüğümüzü anlamış olabilir.”
Mert Bey başını salladı.
“Olabilir. Bu konuyu Göktuğ Bey'e de bildirelim. Arven Holding'in adının geçtiği belgeleri de ayrıca değerlendirmemiz gerekiyor.”
“Tabii,” dedim.
Odadan çıktığımızda Göktuğ'u aradım.
Bir kaç saniye sonrasında aramayı yanıtladı.
“Alo?”
“Bugün Arven Holding'le ilgili bazı belgeler bulduğunuzu duydum.” diyerek başladı.
“Evet. Birkaç yazışmada şirketin adı geçiyor. Kenan Koral'ın da imzası var.”
Karşı tarafta kısa bir sessizlik oldu.
“Kenan'la karşılaştınız mı?”
Esila'ya baktım.
“Evet. Kafede yanımıza geldi.”
“Ne?”
Sesindeki değişimi fark etmemek mümkün değildi.
“Yanımıza geldi, dosyalardan bahsetti. Biraz da neyi araştırmamamız gerektiğini anlatmaya çalıştı.”
Göktuğ'un sesi bu kez daha sertti.
“Size ne söyledi?”
“Geçmişte kalmış meseleleri yeniden açmanın herkesi memnun etmeyeceğini söyledi. Ardından Levent Bey'in de konunun büyümesini istemediğini ekledi.”
“Kenan Koral…”
Adını öyle bir söyledi ki yüzündeki ifadeyi görmeme gerek kalmadı.
“Göktuğ, sakin ol. Konuşmayı hallettim.”
“Sana bir şey söyledi mi? Herhangi bir şekilde—”
Normal bir samimiyeydeymişiz gibi konuşuyorduk. Bunu karşılıklı olarak konuşunca garipsesemde çok yadırgamadım.
“Beni dinle. Ben iyiyim. Üstelik kendisine gereken cevabı verdim.”
“Biliyorum, ama bu adamın nasıl biri olduğunu az çok tanıyorum.”
“Tanıyor olabilirsin. Ben de kendimi savunamayacak durumda değilim.”
“Bunun farkındayım Hira.”
Sesi biraz yumuşamıştı.
“Yalnızca böyle bir konuşmayı sizden önce benim bilmem gerekirdi.”
“Bunu nereden bilebilirdik? Adam kafede karşımıza çıktı.”
Bir süre sessiz kaldı.
“Kenan'la ben konuşacağım.”
“Bu seninle benim aramda değil. Konu dosyaysa zaten gerekli adımları atarız.”
“Biliyorum. Ama Karahan Holding'le ilgili bir meselede böyle davranması kabul edilebilir değil.”
“Bunu Mert Bey'e de söyledik. Belgeleri incelemeye devam edeceğiz.”
“Tamam. Yarın görüşürüz.”
“Görüşürüz.”
Telefonu kapattım. Esila hemen sandalyesini yaklaştırdı.
“Ne dedi?”
“Kenan'la konuşacakmış.”
“Hiç şaşırmadım.”
“Ben de.”
Esila bir süre yüzüme baktı.
“Bu arada Göktuğ'un ses tonu biraz değişti.”
“Esila…”
“Tamam, sustum.”
“Gerçekten sus.”
Gülerek bilgisayarına döndü.
✯
Akşam eve geldiğimizde ikimiz de yorulmuştuk. Esila mutfağa geçip bir şeyler hazırlamaya başladı. Ben de salondaki koltuğa oturup telefonumu kontrol ettim.
Bir süre sonra Alp'ten Esila'ya mesaj geldi.
Telefonu eline alıp ekrana baktı. Ardından yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
“Ne oldu?” diye sordum.
“Alp.”
“Şaşırdık mı?”
“Bugün nasılsınız diye soruyor.”
“Bana da sorabilir.”
“Özellikle benimle ilgileniyor olabilir mi acaba?”
“Kesinlikle olabilir. Hatta bence seninle ilgili bir araştırma dosyası hazırlıyor.”
Esila mutfaktan bana doğru baktı.
“Çok komiksin.”
“Biliyorum.”
Yemek hazırlarken bir yandan da gün içinde yaşananları konuştuk. Esila, Kenan'ın kafedeki tavrını hâlâ tuhaf buluyordu. Ben de aynı fikirdeydim. Ancak asıl merak ettiğim, Arven Holding'in eski ortaklık kayıtlarında neden bu kadar fazla yer aldığıydı.
Yemekten sonra odama geçip bilgisayarımı açtım. Gün içinde ayırdığımız belgeleri yeniden gözden geçirmek istiyordum.
Tam klasörü açmıştım ki e-postama yeni bir bildirim düştü.
Gönderen: Arven Holding – Yönetim Ofisi
Mesajı açtım.
Konu başlığı oldukça kısaydı:
Görüşme Talebi
E-postada, Karahan Holding ile geçmişte yürütülen ortaklık sürecine ilişkin bazı konuların değerlendirilmesi amacıyla bir görüşme talep edildiği yazıyordu. Görüşmenin, Arven Holding Yönetim Kurulu Başkanı Levent Soyer'in katılımıyla gerçekleştirilmesi isteniyordu.
Tarihi görünce kaşlarımı çattım.
Görüşme iki gün sonrasına planlanmıştı.
E-postayı baştan sona bir kez daha okudum. Ardından ekranın görüntüsünü alıp Esila'ya gönderdim.
Birkaç saniye sonra kapım açıldı.
“Ne oluyor?”
Bilgisayarı ona çevirdim.
“Arven Holding'den görüşme talebi geldi.”
Esila ekrana yaklaşıp yazıyı okudu.
“Levent Soyer mi?”
“Evet.”
“Kenan'ın bugün gelip konuşmasından sonra mı?”
“Öyle görünüyor.”
Esila sandalyesini çekip yanıma oturdu.
“Bence artık bu işin içine doğrudan gireceğiz.”
"Battı balık yan gidermiş."
Ekrandaki tarihe yeniden baktım.
Kenan Koral'ın kafedeki sözleri hâlâ kulağımdaydı. Şimdi ise Levent Soyer bizimle görüşmek istiyordu.
Demek ki Arven Holding yalnızca belgelerde karşımıza çıkan bir isim olarak kalmayacaktı.
Bilgisayarı kapatmadan önce e-postayı bir kez daha okudum.
Cem Arslan'ın söyledikleri, eski ortaklık kayıtları, Kenan Koral'ın uyarıları…
Bütün bunların birbirinden bağımsız olduğuna inanmak giderek zorlaşıyordu.
Ama bir şeyden emindim.
Bizi bu dosyadan uzak tutmaya çalışanlar varsa, doğru yere yaklaşıyor olabilirdik.
Bölüm etkileşimi
