Kaderin İmzası kitap kapağı

9. bölüm / 20

Bir İsmin Ardında

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 20Şu an: Bir İsmin Ardında

Cumartesi sabahı gözlerimi açtığımda saat ona yaklaşıyordu. Birkaç saniye tavana baktıktan sonra dün geceyi hatırladım. Gala, kalabalık, konuşmalar ve en sonunda öğrendiğim Cem Arslan meselesi...

Aslında hafta sonu için tek planım güzelce dinlenmekti. Ama belli ki Karahan Holding dosyası benim peşimi hafta sonu da bırakmayacaktı.

Yataktan kalkıp üzerime bir hırka aldım. Salona geçtiğimde Esila'yı koltukta otururken buldum. Elinde kahvesi, önünde de telefonu vardı.

"Günaydın."

"Sonunda uyandın."

"Kaç oldu ki?"

"On."

"Çok erken kalkmışsın."

Esila kahvesinden bir yudum aldı.

"Benim hayatım senin gibi uyumaktan ibaret değil."

"Tabii, telefonla ilgilenmek çok yorucu bir aktivite."

Cevap vermek yerine telefonunu bana doğru uzattı.

"Bak, Alp yine yazmış."

Ekrana baktım.

Alp: Günaydın, program uzmanı.

Esila: Günaydın. Bugün de programı kontrol edeceğim.

Alp: Şirketçe endişelenmeye başladık.

Esila: Bence şirketin başka sorunları var.

Alp: Haklısın, onları da sana bırakalım.

Telefonu geri verdim.

"Sabah sabah başlamışsınız."

"Ne yapayım? Kendisi yazıyor."

"Sen de cevap vermek zorunda değilsin."

Esila kaşlarını kaldırdı.

"İnsanlara cevap vermek suç mu oldu?"

"Hayır, sadece dün gece de konuşuyordunuz.Ayrıca ne bu samimiyet günaydınlar, iyi geceler falan iş hayatında böyle şeyler var da ben mi bilmiyorum anlamadım ki"

"Sen robot gibi davrandığın için anlayamamış olman normal. Dünyayla bağını kopardın iyice robotlaştın."

Gülerek mutfağa geçtim.

✯

Kahvaltıyı hazırlarken aklıma gece gelen e-posta düştü. Cem Arslan'ın geçmişte Karahan Holding'in ortaklık yürüttüğü şirketlerden birinde yönetim kurulu üyesi olması tesadüf müydü, yoksa dün akşamki sözlerinin altında başka bir şey mi vardı?

Masaya oturduğumda Esila da yanıma geldi.

"Ne düşünüyorsun?"

"Cem Arslan'ı."

Esila'nın yüzündeki ifade değişti.

"Dün gece öğrendiğin şeyi mi?"

Başımı salladım.

"Karahan Holding'in geçmişte ortaklık yaptığı şirketlerden birinde yönetim kurulu üyesiymiş. Altı ay önce ayrılmış."

"İyi de bunun dosyayla ne ilgisi var?"

"Henüz bilmiyorum. Ama dün akşam söylediği şeyleri düşününce merak ettim."

Esila ekmeğinden bir parça aldı.

"Belki de bir şey biliyordur."

"Belki. Ama elimizde bir şey olmadan yorum yapmak istemiyorum."

"Yani bugün de çalışacak mıyız?"

"Hayır. Bugün hafta sonu."

Esila rahatlamış bir ifadeyle arkasına yaslandı.

"İşte bu cevabı sevdim."

Tam o sırada telefonuma bir bildirim geldi. Derya'dan yeni bir mesajdı.

Hira Hanım, dün akşam gönderdiğim bilgi notuna ek olarak bir belge daha buldum. Pazartesi sabahı size ileteceğim.

Mesajı okuyup telefonu masaya bıraktım.

Esila yüzüme baktı.

"Ne oldu?"

"Derya bir belge daha bulmuş."

"Allah aşkına, bu dosyanın sonu yok mu?"

"Umarım vardır."

✯

Kahvaltıdan sonra salonda biraz oturduk. Esila televizyonda bir şeyler açmış, ben de kitap okumaya çalışıyordum. Fakat aklım sürekli Cem Arslan'a gidiyordu.

Bir süre sonra Esila kumandayı sehpanın üzerine bıraktı.

"Hira."

"Hı?"

"Bir şey soracağım."

"Dinliyorum."

"Dün Göktuğ Bey'le konuşurken biraz farklıydın."

Kitabımdan başımı kaldırdım.

"Nasıl yani?"

"Normalde iş konuşurken çok resmî davranıyorsun. Dün biraz daha rahattın."

"Çünkü iş konuşmuyorduk."

"Demek ki konuşmadığınız zamanlarda daha iyi anlaşıyorsunuz."

"Esila, lütfen başlama."

"Tamam, tamam."

Birkaç saniye geçmeden tekrar konuştu.

"Ama bence adamın gülmesi de güzelmiş."

Kahkaha attım.

"Sen dün akşam herkesi incelemişsin."

"Ne yapayım? Gala sonuçta. İnsan çevresine bakıyor."

"Senin çevrene bakış açın biraz farklı. Gözünle MR çekmişsin gibi biraz daha baksan sabıka kaydını çıkartırmışsın gibi geliyor bana."

"Ben gayet normalim."

"Tabii."

Esila bana karşı gelecek gibi oldu ama sonrasında vazgeçti.

✯

Pazartesi sabahı ofise geldiğimizde Derya bizi bekliyordu. Elinde birkaç sayfalık belge vardı.

"Günaydın."

"Günaydın Derya," dedim. "Mesajında bahsettiğin belge bu mu?"

"Evet. Dün eski kayıtları incelerken karşıma çıktı. Karahan Holding'in geçmişte ortaklık yaptığı şirketle ilgili."

Belgeleri aldım. Esila da yanıma yaklaştı.

İlk sayfada şirketin eski yönetim kurulu üyelerinin isimleri yer alıyordu. Cem Arslan'ın adı da oradaydı.

İkinci sayfada ise ortaklık sürecinde yapılan bazı yazışmaların tarihleri bulunuyordu.

Bir satırda gözüm takıldı.

"Esila, şuraya bak."

Belgeyi ona uzattım.

"Ne var?"

"Bu yazışmanın tarihi, bize daha önce gönderilen belgelerdeki tarihle uyuşmuyor."

Esila sayfaları karşılaştırdı.

"Gerçekten farklı."

Derya da konuşmaya katıldı.

"Ben de aynı şeyi fark ettim. Ancak eski kayıtların tamamına ulaşamadım. Arşivde başka belgeler de olabilir."

"Şimdilik elimizdeki belgeleri ayıralım. Eksik olanları da listeleyelim."

Derya başını salladı.

"Tabii."

Belgeleri masaya yaydık. Bir süre sessizce inceleme yaptık. Herhangi bir sonuca varmak için erkendi ama artık dosyadaki tarih farklılıklarının tek bir belgeyle sınırlı olmadığını görüyorduk.

Esila kalemini masaya bıraktı.

"Bir şey söyleyeceğim."

"Söyle."

"Bu Cem Arslan meselesiyle tarih farklılıkları arasında bir bağlantı olabilir mi?"

"Olabilir. Ama bunu doğrulayacak bir bilgiye sahip değiliz."

"Yani önce belgeler."

"Aynen öyle."

Tam o sırada telefonum çaldı. Ekranda Göktuğ'un ismi vardı.

"Merhaba Göktuğ Bey."

"Merhaba Hira Hanım. Müsait misiniz?"

"Evet, buyurun."

"Dün akşam tanıştığınız Cem Arslan hakkında konuşmamız gerekiyor."

Esila bana baktı. Ben de kısa bir süre sessiz kaldım.

"Biz de bugün kendisiyle ilgili bazı eski kayıtları inceliyorduk."

"Öyle mi?"

"Evet. Geçmişte ortaklık yürütülen şirketin yönetim kurulunda yer almış."

Göktuğ'un sesi biraz ciddileşti.

"Bu bilgiyi nereden edindiniz?"

"Derya Hanım eski kayıtları buldu. Ayrıca bazı yazışmaların tarihleri arasında farklılıklar var."

Kısa bir sessizlik oldu.

"Anladım. Bugün öğleden sonra uygun olursanız ofisinizde görüşebilir miyiz?"

"Elbette. Saat üç bizim için uygun eğer sizin içinde uygunsa üçte beklerim."

"Uygun, öğleden sonra görüşmek üzere Hira Hanım."

Telefon kapandığında Esila sandalyesini bana doğru çekti.

"Ne dedi?"

"Bugün üçte görüşmek istiyor. Cem Arslan meselesini konuşacağız."

Esila derin bir nefes aldı.

"Demek ki bu iş gerçekten büyüyor."

"Henüz büyüdüğünü söyleyemeyiz. Önce ne olduğunu anlayalım."

✯

Saat üçe doğru Göktuğ ve Alp ofise geldi. Derya onları karşılayıp toplantı odasına yönlendirdi.

Biz de belgeleri alarak içeri girdik.

Alp her zamanki rahat tavrıyla sandalyeye oturdu.

"Bu kez program kitapçığı getirmedim. Merak etmeyin."

Esila çantasını masaya bıraktı.

"İyi olmuş. Şirketin buna hazır olduğunu sanmıyorum."

Alp gülerek başını salladı.

Göktuğ ise önündeki belgelere baktı.

"Öncelikle Cem Arslan hakkında öğrendiklerinizi dinlemek isterim."

Belgeleri önüne bıraktım.

"Eski ortaklık kayıtlarında yönetim kurulu üyeleri arasında yer alıyor. Ancak bize gönderilen belgelerde bu döneme ait bazı yazışmaların tarihleri birbiriyle uyuşmuyor."

Göktuğ sayfaları dikkatlice inceledi.

"Bu belgeler daha önce dosyaya eklenmiş miydi?"

"Hayır. Derya Hanım arşivde buldu."

Alp de belgelerden birini eline aldı.

"Bu tarihler neden farklı?"

"Henüz bilmiyoruz. Bunun bir kayıt hatası mı yoksa başka bir durum mu olduğunu anlamamız gerekiyor."

Göktuğ başını kaldırdı.

"Cem Arslan'ın bu belgelerle ilgili bilgisi olabilir."

"Olabilir," dedim. "Ancak kendisiyle ilgili bir sonuca varmadan önce kayıtların tamamını görmemiz gerekiyor."

Göktuğ kısa bir süre düşündü.

"Eski ortaklık dosyalarının tamamının yeniden incelenmesini sağlayacağım. Özellikle Cem Arslan'ın görev aldığı döneme ait yazışmaların da eklenmesini isteyeceğim."

"Bu bizim için faydalı olur."

Alp dosyayı kapattı.

"Ben de eski şirket kayıtlarına ulaşılması konusunda yardımcı olabilirim. O dönemde birlikte çalıştığımız birkaç kişi hâlâ şirkette."

Göktuğ ona döndü.

"Onlarla görüş. Ancak yalnızca kayıtların temin edilmesi için."

"Tamam."

Toplantı devam ederken Esila da bazı sorular sordu. Özellikle eski ortaklık sürecinin ne zaman sona erdiğini ve Cem Arslan'ın ayrılışından önce herhangi bir anlaşmazlık yaşanıp yaşanmadığını öğrenmek istiyordu.

Göktuğ sorularımızı yanıtladı ancak bazı konularda kendisinin de kesin bilgiye sahip olmadığını söyledi.

Toplantının sonunda belgelerin tamamının bize ulaştırılması ve incelemenin ardından yeniden değerlendirme yapılması konusunda anlaştık.

Göktuğ ayağa kalktı.

"Belgeler elimize geçer geçmez size ileteceğim."

"Bekliyoruz."

Alp de kapıya yöneldi. Tam çıkacakken Esila'ya döndü.

"Bu arada program kitapçığındaki hatayı düzelttirdim."

Esila şaşkınlıkla ona baktı.

"Gerçekten mi?"

"Evet."

"Demek ki sonunda beni dinleyen biri çıktı."

Alp başını salladı.

"Yanlış anlaşılmasın. Sadece bir daha bu konuyu konuşmak istemedim."

Esila gözlerini devirdi.

"Çok komiksin."

"Teşekkür ederim."

Göktuğ kapının önünde durup ikisine baktı.

"Alp, çıkıyoruz."

"Geliyorum."

Alp bize dönerek el salladı.

"İyi çalışmalar."

"Size de," dedim.

Esila da başıyla selam verdi.

✯

Toplantıdan sonra ofiste biraz daha kaldık. Esila belgeleri düzenlerken ben de notlarımı bilgisayara aktardım.

"Bugün biraz ilerleme kaydettik," dedi.

"Evet. En azından hangi kayıtları incelememiz gerektiğini biliyoruz."

Esila sandalyesinde geriye yaslandı.

"Yalnız bir şey söyleyeceğim."

"Yine ne oldu?"

"Alp bugün de aynı Alp'ti."

"Bu çok şaşırtıcı."

"Hayır, yani... İnsan biraz ciddi olur diye düşündüm ama yine şakalaşıyor."

"Sen de pek farklı değilsin Esila."

"Benimki karakter."

Gülerek bilgisayarımı kapattım.

"Tamam, karakter hanımefendi. Eve gidelim mi?"

Esila çantasını aldı.

"Sonunda mantıklı bir şey söyledin."

Ofisten birlikte çıktık. Akşam ne yiyeceğimize karar vermek için daha arabaya binmeden tartışmaya başlamıştık.

Eve döndüğümüzde Esila mutfağa yöneldi.

"Bugün yemek benden."

Olduğum yerde durup ona baktım.

"Bir dakika. İyi misin?"

"Hira!"

"Geçen seferki yemeği hatırlatmak istemiyorum."

"Bu sefer farklı olacak."

"Umarım."

Salona geçip çantamı bıraktım. Birkaç dakika sonra mutfaktan sesler gelmeye başladı.

"Esila?"

"Efendim?"

"Bir şey mi yandı?"

"Hayır!"

"Çünkü bir koku geliyor."

"Yemek yapıyorum Hira."

Kahkaha attım.

O akşam yemeği gerçekten yenilebilir olmuştu. Bunu kendisine söylediğimde de oldukça gururlandı.

Günün sonunda odama geçip bilgisayarımı açtım. Toplantıda aldığım notlara son bir kez göz gezdirdim.

Cem Arslan'ın adı artık yalnızca eski bir yönetim kurulu kaydında geçmiyordu. Karahan Holding'in geçmişiyle bugünü arasında kurulabilecek bir bağlantının tam ortasında duruyordu.

Üstelik Göktuğ da bu konuyu bizimle paylaşmaya başlamıştı.

Bilgisayarımı kapatırken aklımdan tek bir şey geçti.

Bazen bir dosyayı çözmek için yalnızca doğru belgeyi bulmak yetmezdi.

Doğru soruyu kime soracağını da bilmek gerekirdi.

Ve sanırım biz artık o sorulara yaklaşmaya başlamıştık.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…