Kaderin İmzası kitap kapağı

4. bölüm / 20

Beklenmedik Ortaklık

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 20Şu an: Beklenmedik Ortaklık

Sabah alarmın sesiyle gözlerimi açtım. Telefonumun ekranına baktığımda henüz yediyi biraz geçtiğini gördüm. Birkaç dakika daha yatakta kalmayı düşünüyordum ki kapımın açılmasıyla bütün planım bozuldu.

"Hira, kalktın mı?"

Gözlerimi kapalı tutarak cevap verdim.

"Hayır, şu an rüya görüyorsun."

Esila kapının önünde durup güldü.

"Çok komiksin. Kahvaltı hazırladım, hadi."

Bir gözümü açıp ona baktım.

"Sen mi hazırladın?"

"Ne var bunda?"

"Geçen sefer mutfağı nasıl bıraktığını hatırlıyorum."

"Ya bir kere oldu!"

"Üç kere oldu Esila."

Elindeki yastığı bana doğru fırlattı.

"On dakikan var!"

Kapıyı kapatıp gittiğinde istemsizce gülümsedim. Yataktan kalkıp üzerimi değiştirdim ve banyoya geçtim.

Mutfağa geldiğimde Esila masaya oturmuş telefonuyla ilgileniyordu. Masada iki tabak, peynir, zeytin ve birkaç dilim ekmek vardı.

"Vay be, bugün gerçekten kahvaltı hazırlamışsın."

"Şaşırmana gerek yok. Bazen hamarat bir insan olabiliyorum."

Karşısına oturdum.

"Çok nadir ama."

"Afiyet olsun Hira."

Kahvaltımızı yaparken günün planını konuştuk. Öğleden sonra Karahan Holding'den gelen yeni belgelerle ilgili bir görüşmemiz vardı. Toplantının saati de sabah büroya ulaştığımızda netleşecekti.

✯

Büroya geldiğimizde Derya bizi karşıladı.

"Hira Hanım, Karahan Holding'den aradılar. Bugün saat ikide toplantı yapmak istiyorlar. Yeni belgelerle ilgili birkaç konuyu yüz yüze değerlendireceklermiş."

"Tamam Derya, toplantı için gerekli dosyaları hazırlayabilir misin?"

"Tabii."

Esila çantasını masasına bıraktı.

"Bugün de Karahan Holding'le beraberiz demek."

"Dosya bitene kadar biraz daha beraber olacağız gibi görünüyor."

"Umarım canım sıkılacak derecede ciddi bir toplantı olmaz.Ben sıkılıyorum,dinlemek istemiyorum"

"Aaa öyle mi? E napalım Esila, keyfinin kahyası ne ister."

"İnsanın bazı öncelikleri olmalı."

Gülerek odama geçtim.

Öğlene kadar belgeleri yeniden inceledik. Özellikle son gönderilen yazışmalar üzerinde durmamız gerekiyordu. Birkaç noktayı not ettim ve toplantıda soracağımız soruları hazırladım.

Saat ikiye doğru Esila'yla birlikte bürodan çıktık.

✯

Karahan Holding'e vardığımızda bizi bu kez farklı bir çalışan karşıladı. Toplantı odasına yönlendirildik.

Kapı açıldığında Göktuğ Karahan'ı gördüm. Yanında daha önce karşılaşmadığım bir adam vardı.

Göktuğ ayağa kalkarak bizi selamladı.

"Hoş geldiniz."

"Hoş bulduk."

Esila'yla birlikte masadaki yerlerimize geçtik.

Göktuğ yanındaki adamı işaret etti.

"Bu arada tanıştırayım. Alp Demirhan. Kendisi de dosyanın bazı aşamalarında bizimle ilgileniyor."

Alp hafifçe gülümseyerek başını salladı.

"Memnun oldum."

"Ben de, Esila."

Herkes yerini aldıktan sonra toplantı başladı.

İlk olarak gönderilen belgeler üzerinden ilerledik. Göktuğ, bazı yazışmaların hangi aşamada gerçekleştiğini anlattı. Ben de notlarımı açarak sorularımı yönelttim.

"Burada özellikle son gönderilen yazışmaların tarihlerini netleştirmemiz gerekiyor. Çünkü önceki belgelerle arasında küçük bir tutarsızlık var."

Göktuğ önümdeki dosyaya baktı.

"Bu konuyla ilgili ek kayıtları da gönderebiliriz."

"İyi olur. Özellikle orijinal kayıtları incelememiz gerekiyor."

Alp konuşmaya katıldı.

"Ben de zaten o kayıtların gönderilmesini önerecektim. Görünüşe göre aynı şeyi düşünüyoruz."

Esila dosyasındaki sayfayı çevirirken araya girdi.

"En azından bu konuda anlaşmışız."

Alp ona döndü.

"Diğer konularda anlaşamayacak mıyız?"

Esila başını kaldırıp gülümsedi.

"Yani şey ondan demedim daha yeni yeni tanışıyoruz ondan dedim."

Alp hafifçe güldü.

Araya girme isteğime engel olamadım çünkü Esila yine saçmalamaya ve uyanmaya başlıyordu.

"Onu zaman gösterecek Alp Bey."

" Oooooo! İddialı başladınız."

"Ben genelde böyleyim."

"Fark ettim."

Göktuğ, Alp'e kısa bir bakış attı.

"Dosyaya dönebilir miyiz?"

Alp ellerini hafifçe kaldırdı.

"Tamam, sustum."

Esila gülümsemesini gizlemeye çalışırken ben de önüme döndüm.

Toplantının geri kalanı oldukça verimli geçti. Konuşulması gereken konuları tamamladık. Ek belgelerin büromuza gönderilmesi ve incelemenin ardından yeniden değerlendirme yapılması konusunda anlaştık.

Dosyalarımızı toplarken Alp yeniden konuştu.

"Bu arada Esila Hanım, sizinle çalışmak biraz eğlenceli olacak gibi görünüyor."

Esila çantasını omzuna taktı.

"Bunu toplantının sonunda anlamanız güzel."

Alp güldü.

"Hep böyle misiniz?"

Hemen araya girdim.

"Maalesef."

Esila bana döndü.

"Bir dakika, sen neden benim adıma konuşuyorsun?"

"On beş yıllık tecrübeyle konuşuyorum."

Alp şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı.

"On beş yıl mı?"

"Ortaokuldan beri," dedi Esila. "Kendisi benim bütün geçmişime şahit."

"İyi,kötü her şeye." diye ekledim.

Alp başını salladı.

"Anladım. O zaman Hira Hanım, sizin sabrınıza ayrıca saygı duymak gerekiyor."

"İnanın, alışıyorsunuz."

Esila çantasını düzeltti.

"İkiniz de benim hakkımda konuşmayı bitirdiyseniz gidelim."

Alp gülerek kenara çekildi.

"Buyurun, sizi tutmayalım."

Göktuğ da bizi kapıya kadar uğurladı.

"Belgeleri en kısa sürede ileteceğiz."

"Teşekkür ederim. İnceledikten sonra tekrar iletişime geçeriz."

Başını hafifçe salladı.

"İyi günler."

"İyi günler."

✯

Arabaya bindiğimizde Esila emniyet kemerini takarken bana döndü.

"Alp fena biri değilmiş."

Arabayı çalıştırırken ona baktım.

"Daha beş dakika konuştunuz."

"Eee? İnsan ilk izlenim edinemiyor mu?"

"Ediniyor tabii."

"Bir de bayağı konuşkan. Benim kafadan biri gibi."

Gülmemek için kendimi tuttum.

"İkiniz aynı ortamda olursanız diğer insanların konuşmasına gerek kalmaz. Aynı kafa yapısına sahipsiniz Göktuğ Beye Allah sabır versin banada versin."

"Ne güzel işte, ortamın bütün yükünü biz taşırız. Ya ayrıca ne alaka ya niye öyle diyorsun bana?"

Başımı iki yana salladım.

"Allah çevrenizdekilere sabır versin."

Esila kahkaha attı.

Bir süre trafikte ilerledikten sonra yeniden konuştu.

"Bu arada Göktuğ Karahan da pek konuşkan değil."

"İşle ilgili konuşuyor sonuçta."

"Yok, onu demiyorum. Biraz mesafeli biri."

"Belki de öyledir."

Esila bana kısa bir bakış attı.

"Sen ne düşündün?"

"Dosyayla ilgili yeterince açıklama yaptı. Şimdilik başka bir düşüncem yok."

"Tamam hiracım, canım arkadaşım. Sadece sorduk."

Gülerek yola baktım.

Günün geri kalanında büroya dönüp toplantıda aldığımız notları düzenledik. Akşam eve geldiğimizde ikimiz de yorgunduk.

Esila mutfağa geçerken arkasından seslendim.

"Bugün yemek yapma konusunda sana güvenmiyorum. Dışarıdan söyleyelim."

"İnsan bir kere hata yaptı diye ömür boyu yargılanır mı?"

"Evet."

"Sende beceriksizsin yani napalım."

Koltukta yerimi alırken telefonuma baktım. Gün içinde gelen bildirimleri kontrol ettim. Karahan Holding'den henüz yeni bir e-posta gelmemişti.

Telefonu masaya bırakıp arkamı yasladım.

Bugün yeni insanlarla tanışmıştık. Belki ilerleyen günlerde yeniden bir araya gelecektik. Şimdilik her şey yalnızca işten ibaretti.

En azından benim için öyleydi.

Esila mutfaktan seslendi.

"Hira! Ne yiyelim?"

"Sen seç!"

"Pizza?"

"Olur!"

"Tamam, bugünlük mutfağı kurtardık!"

Gülümseyerek başımı koltuğun arkasına yasladım.

Sanırım hayat, bazen en sıradan günlerin içine bile yeni insanları bırakıyordu. Onların hayatımızda nasıl bir yer edineceğini ise henüz bilmiyorduk.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…