HUZUR

Vaveyla Yazarı: Bahar Koyuncu

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 22Şu an: HUZUR

RÜZGAR KARAHAN
Arabaya bindiğimizde gözlerim Asel'e kaydı.

Aslında ne kadar güzeldi...

Gülüşü, bakışı, bana “Rüzgar” deyişi... Kıskandığında yüzüne yerleşen o ifade, sinirlendiğinde bile nedense bana tatlı gelen hali...

Farkında olmadan onu izliyordum.

Üşümesin diye ceketimi üzerine örttüm. Yüzüne düşen bir tutam saçını nazikçe geriye attım.

Sonra yeniden yola koyuldum.

Arada bir gözlerim ona kayıyordu.

Çok huzurlu uyuyordu.

Bir süre sonra evin önünde durdum. Onu uyandırmak istemiyordum.

Sessizce arabadan indim ve onu kucağıma aldım. Başını göğsüme yasladı.

Bir an öylece kaldım.

Sonra kapıyı çaldım.

Kapıyı Asel'in annesi açtı. Beni ve kucağımdaki Asel'i görünce bir şey söylemeden kenara çekildi.

Asel'i odasına götürdüm ve yatağına yatırdım. Üzerini örttüm.

Bir süre yatağının yanında durup ona baktım.

Sonra koltuğa geçip oturdum.

Nedenini bilmiyordum ama onu öylece izlemek içimi garip bir şekilde huzurla dolduruyordu.

Gözlerim ağırlaşmaya başladı.

En son hatırladığım şey, Asel'in sakin nefes alışlarıydı.

Ben de onu izlerken koltukta uyuyakalmıştım.