16. bölüm / 22
KADERİME YAZILAN ADAMBENİ BIRAKMA
Bölümler 22Şu an: BENİ BIRAKMA
- 1 BİR SIR372 kelime
- 2 MECBURİYET426 kelime
- 3 İLK KISKANMA363 kelime
- 4 SADECE BİR ŞARKIMIY DI ?225 kelime
- 5 KARICIĞIM265 kelime
- 6 MAVİ YAŞAM AĞACI182 kelime
- 7 HUZUR145 kelime
- 8 ECE216 kelime
- 9 TUZLU KAHVE241 kelime
- 10 YÜZÜK195 kelime
- 11 ENDİŞE179 kelime
- 12 AĞLAMA176 kelime
- 13 ÖZÜR DİLERİM292 kelime
- 14 UYAN164 kelime
- 15 GİTME312 kelime
- 16 BENİ BIRAKMA170 kelime · Okuduğun bölüm
- 17 KORKMA213 kelime
- 18 PLAN372 kelime
- 19 EVET335 kelime
- 20 BEKLERİM147 kelime
- 21 İMDATTT210 kelime
- 22 BUL BENİ203 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Gözlerimi açtığım anda gözyaşlarım yeniden akmaya başladı.
Hiç düşünmeden Rüzgar’a sarıldım.
Kollarımı ona sıkıca doladım.
Rüzgar da bir an bile tereddüt etmeden bana sarıldı. Kolları beni sıkıca sararken başını boynuma doğru yasladı.
Ben hâlâ ağlıyordum.
Kabus o kadar gerçek gibiydi ki, gördüklerimin sadece bir rüya olduğuna inanmakta zorlanıyordum.
Rüzgar bunu fark etmişti.
“Geçti…” diye fısıldadı.
“Ben yanındayım. Sakin ol.”
Ama nefesim hâlâ düzensizdi.
Nefes nefese kalmıştım. Gözyaşlarımı durduramıyordum.
Rüzgar sakin ses tonuyla konuşmaya devam etti.
“Buradasın. Güvendesin.”
Bir süre sonra, ne söylediğimi bile tam olarak fark etmeden dudaklarımdan birkaç kelime döküldü.
“Beni bırakma…”
Rüzgar bir anda sustu.
Sanki o iki kelime onu olduğum yere mıhlamıştı.
Başını hafifçe kaldırdı.
Bana baktı.
Sonra tekrar bana sarıldı. Derin bir nefes aldı ve sakin bir sesle konuştu.
“Asla.”
Bir an durdu.
“Seni asla bırakmam.”
O sözleri duyduğumda içimdeki korku biraz olsun hafifledi.
Rüzgar yanımda kalmaya devam etti.
Ben ise ağlamaktan yorulmuştum.
Gözyaşlarım yavaş yavaş dinmiş, nefesim düzene girmişti.
Bir süre sonra yalnızca sessizce onun yanında duruyordum.
Kabus geçmişti.
Ve bu kez gerçekten yalnız değildim.