26.Bölüm

Luka beni eve götürdüğünde annem ve kuzey hemen yanımıza koşmuştu. Annemin gözlerinden korktuğunu anlayabiliyordum ama kuzeye baktığımda gözlerinde hem endişe ama bir yandan da herşeyden haberi varmış gibi bakıyordu. Evdeki sessizliği annem bozmuştu. ‘’Lara iyi misin? Kızım ne olur cevap ver.’’ Luka beni yavaşça koltuğa oturtmuştu annem yanıma oturdu elimi tutuyordu. ‘’İyiyim anne…Luka sayesinde’’ dediğimde Lukaya baktım. Luka ayakta bana bakıyordu gözlerinde endişe vardı. Tam o sırada gözlerim lukanın elindeki yaraya kaydı. ‘’Luka elin…’’ luka eline baktıktan sonra bana döndü. ‘’Biliyorum ama beni boşver sen iyi misin?’’ Eli kanıyordu hemde baya derin bir yaraydı ama o yinede beni düşünüyordu. ‘’İyiyim… teşekkür ederim’’ Lukanın dudakları hafifçe yukarı kıvrıldı, aynı zamanda gözleride hafif kısılmıştı. ‘’Ben seni yalnız bırakamayacak mıyım?’’ Dedi alaycı bir sesle. Başımı öne doğru eğdim. ‘’Özür dilerim ama…’’ cümlemi tamamlayamamıştım. Annemin yanında katilden mesaj geldiğini söyleyemezdim. Luka bunu anlamış gibi yanıma geldi önüme çömeldi ve elimi tuttu. ‘’Ben seni her zaman korurum ama eğer bir gün yanında olamazsam…’’ sözlerinden sonra nedense kalbime bir ağrı girmişti. Doğru söylüyordu bu günlerde kendimi çok salmıştım. Beni sürekli luka kurtarıyordu. Artık kendimi korumalıydı…

‘’Ben odama gideyim’’ luka hemen ayağa kalktı ve koluma girdi. ‘’Gel ben seni götüreyim… sevgi abla sende yemek hazırlar mısın?’’ Annem hemen koltuktan kalktı ve mutfağa yürürken ‘’tabiki lukancım sen lara’yı götür ben şimdi hemen yemeği yapıyorum.’’ Anneme bakıp gülümsedim annemde gülümsedi.

Luka beni odama çıkardı ve yatağa oturtturdu. ‘’Şimdi anlat bakalım neler oldu?’’ Lukaya baktım daha sonra cebimde olan telefonu çıkardım ve bilinmeyen numaradan gelen mesajı ona gösterdim. ‘’İnanmıştım gerçekten Ece’nin yaşadığını bana ihtiyacı olacağını düşünmüştüm…. Ama yine yanılmışım’’. Luka elimdeki telefonu alıp biraz inceledikten sonra bana baktı. ‘’acaba bu kim?’’ Omuzumu yukarı aşağı salladım. ‘’ bilmiyorum ama birşeyden şüphelenmeye başladım luka’’ . Luka bana anlamsız gözlerle bakmaya başladı. ‘’Kuzey…kuzeyde bir gariplik fark etmedin mi?’’ Luka kaşlarını çattı ve birşeyler düşünmeye başladı. ‘’Acaba katille..’’ dediğinde cümlesini tamamlayamamıştı çünkü ikimizde onun katille bir bağlantısı olduğunu düşünmüyorduk.

Tam o sırada telefonum titredi. Telefonu açtığımda karşılaştığım mesajla kaşlarımı çattım. Luka bana anlamsız bir bakış attı. Mesaj Ela’dan gelmişti. ‘’Lara artık dikkatli ol katil yaklaşmaya başladı.’’ Sadece tek bir cümle yazıyordu. Lukaya bunu gösterdiğimde kaşlarını çattı. Sakin sesle ‘’bunu söylemek kolay bir de gel sen yaşa ya’’ dedim. Luka ellerini beline koymuştu, odada tutuyordu anlaşılan stresliydi. Tam o sırada tekrardan telefonum titredi. Bu sefer mesaj ela dan değildi…