14.BÖLÜM

Demek ki 2017 yılında bir grup arkadaşım vardı. Ve ben sadece Ece’yi tanıyordum. En kötü yanı onları unuttum ve onlar şuan öldü. Şuan yanımda sadece luka ve kuzey vardı. Onlarıda kaybetmek istemiyordum. Kendimi suçlu hissediyordum, zaten Ece’nin ölümü beni derinden etkilemişti şimdi ise diğerlerininde öldüğünü öğrendim.

Kuzey yerleri silerken bir anda durdu ona dik dik bakmaya başladım. ‘’Evet kuzeyin temizliğe ayırdığı süre sona ermiştir şimdi biraz dinlenmek istiyorum.’’ Luka ona sinirli bir şekilde baktı. ‘’oğlum zaten beş dakika sildin onunda üç dakikasında telefona baktın.’’ Kuzey hafifçe gülümsedi. ‘’O mola desteğiydi.’’ Dedi ve sessizlik oluştu tam gülecekken kendimi zor tuttum. Luka kuzey’e bir adım yaklaştı. Kuzey zavallım korkmuşa benzemişti hızlıca ayağa kalkıp yerleri silmeye devam etti. Luka bana bakıp göz kırptı ve güldü. Utançtan başımı aşağı eğdim.

Kuzey yerleri silerken yatağın altında bir şeye çarptı. ‘’Lan Lara servet buldum galiba.’’ Servet mi bu oda Ece’nin ve benim hobi odam gibi bir yerdi ama daha çok o kullanıyordu. Asla servet olduğunu sanmıyorum. Luka ve ben yaklaştık ama luka çok stresli duruyordu en son böyle durduğunda geçen durakta gördüğümüz adam ve kadın çıkmıştı karşımıza. Kuzey heyecanla kutuyu açmıştı. Ama heyecanı suya düşmüştü bunu yüzünden anlayabiliyordum.

Kutunun içinde iki tane fotoğraf ve bir tanede not defteri vardı. Kuzey kutuyu yatağa attı. ‘’Hayallerim suya düştü zengin oldum sandım.’’ Hafifçe güldüm ama yatağın üstüne attığı kutuda bir şey dikkatimi çekti içindeki fotoğrafta Ece’nin resmi vardı ama yanında ona benzer tıpatıp bir kız daha vardı. Luka benden hızlı davranıp fotoğrafları ve defteri aldı. ‘’önemsizdir sonuçta yatağın altındaymış kullanılmayandır.’’

Lukaya ters ters baktım ‘’Luka ver şunları.’’ Luka kafasını salladı. Kuzey ‘’Luka mal mısın kızın evindeki şeyleri niye sahipleniyorsun ver şunları laraya.’’ Luka fotoğrafları ve defteri kutuya koyacakken elinden kaptım ve fotoğrafa baktım.

Doğru görmüştüm Ece ve yanında ona çok benzeyen biri daha vardı. ‘’Bu Ece… ama yanındaki o kim?’’ Luka gözlerini kapatıp derin nefes aldı,verdi. Kuzey yanıma gelip baktı. ‘’Bizim Ece acaba gizlice klonlandı mı?’’ Kuzeye baktım. ‘’Tamam tamam sustum.’’ Lukaya baktım. Luka gözlerini benden kaçırdı. ‘’Luka ne biliyorsun?’’ Luka paniklemişti. ‘’ senin evin ben ne bilcekmişim.’’ Bıkmıştım,onun bu şeylerinden herşeyi biliyordu ama bana söylemiyordu. Kutuyu aldım ve masanın üstüne koydum. Yerdeki yastıkları alıp yatağa attım. ‘’İyi geceler uyursunuz geç oldu.’’ Odama gidip bu fotoğraflara ve deftere dikkatlice bakmak istiyordum. Kutuyu aldım ve odadan çıktım.

Odama girmeden önce kutuyu odama bıraktım ve mutfağa indim. Kendime dolaptan su aldım ve odama geri çıktım. Masama oturdum ve elimdeki herşeyi masaya dizdim; anahtarlıklar, defter,fotoğraflar. Çekmeceden kalem alacakken küçük bir kutu dikkatimi çekti. Kutuyu aldım ve açtım. Yine aynı sadece harf değişikti… üstünde A yazan anahtarlık. Oğlum katilin anahtarlarla alıp veremediği şey neydi. Onuda diğerlerin yanına koydum. E…L…A… ela mı tanımıyordum ama ismi bir yerden tanıdık geliyordu.

Ah neyse ya… defteri açtım evet yazı vardı ama sonu gelmemişti.

‘’Bunu okuduğunda ben çoktan kaybolmuş olacağım Lara. Ama unutma nerede olursan ol ben senin her zaman yanındayım. Lukadan öğrenmişsindir bazı olayları mesela 2017 biliyorum şuan aklında bir sürü soru vardır mesela lukayı nerden tanıyorum… çünkü aynı gruptaydık neyse asıl olay o gece tanık olduğumuz olay…nolur hatırla herşeyi Lara sana…’’

Sonu gelmemişti sanki o an ortadan kaybolmuştu ne demek istediğini anlamadım ama Ece senin intikamını alacağım.