17.BÖLÜM

Elim titreyerek sayfayı çevirdim. Bir sonraki sayfada yalnızca bir cümle vardı. ‘’Aslı’yı tanıyorsunuz…ama gerçek Aslı’yı hiç tanımadınız.’’ Kalbim hızla atmaya başladı sanki o an dünyada değildim. Defteri elimden düşürmemek için sıkıca tuttum. Ece bunları neden yazmıştı?

Birkaç sayfa daha çevirdim bu sefer bulduğum yazı değildi bir fotoğraftı. Fotoğrafta dört kişi vardı. Ben,Ece,luka… ve yüzü karalanmış bir kız vardı. Fotoğrafın arkasını çevirdiğimde 7 ağustos 2014… Nefesin kesilmiş gibi olmuştu neden bizim böyle bir fotoğrafımız vardı. Ve yanımızdaki kız kimdi?

O sırada lukanın sesini duydum. ‘’Lara aşağı gel! Bir şey bulduk!’’ Defteri hızlıca kapatıp aşağı koştum. Merdivenlerden aşağı inerken telefonum titredi durup telefona baktım… yine aynı luka diye kaydettiğim kişi. ‘’Defteri kimseye gösterme. İçlerinde katile çalışan biri var.’’.

Katile çalışan biri mi? Ama kim olabilir ki? Luka desem olmaz sonuçta o bana yardım etti o olmaz. Kuzey desem o hiç olmaz ya daha eve biri girdi diyince korkuyor o mu katile çalışacak yok artık. Eee o zaman kim kalıyo geriye.

Telefonu geri cebime koyup aşağı indim ikiside bana dik dik bakıyorlardı. Kuzey ‘’nerede kaldın?’’ Neden bu kadar ciddi bu. ‘’geldim işte ne oldu?’’ Luka masanın üzerinde duran kutuyu gösterdi. ‘’az önce biri kapının önüne bırakmış arkasından koştum ama yetişemedim.’’ Yuh oğlum ben neden duymadım. Ben iyi değilim anladım bunu artık.

Kutunun yanına gittim diğerleride arkamdan geliyordu. Açtığımda bir fotoğraf vardı. Fotoğrafta ben,luka,Ece, Ece’ye benzer biri, kuzey. Luka ve kuzey birbirine bakıp sonra bana baktılar. Onlara baktım sadece 2017 yılında tanımıyormuşum daha küçükkende tanıyormuşum ama neden hiçbirini hatırlamıyorum. ‘’Demekki daha öncede tanışıyormuşuz.’’ İkiside aynı anda kafalarını salladı. Fotoğrafın arkasını çevirdiğimde bir cümle vardı. ‘’Katil fotoğrafın içinde.’’ Bunu okuduktan sonra fotoğrafa tekrar baktım ve evet doğruydu arkada siyah üstlü biri vardı.

Diğerlerine baktığımda sadece luka şaşkına benziyordu. ‘’ne zaman çekildik ki biz bunu’’ kuzey hiç tepki vermemişti. Acaba katile çalışan kişi o mu? Ah yine herkesten şüphelenmeye başladım. Kutunun içine tekrar baktığımda içinde birşey yazıyordu. ‘’Ela’yı bulmadan beni bulmazsın Lara’’.

Ela… yine o isim onu bulacağım. Bir dakika o zaman bu mesajları gönderen ela. Onu bulacağım.

Kuzey mutfağa doğru yönelmişti, ben Lukaya bakıp kuzeyi işaret ettim. Luka anlamıştı ve kuzeye seslendi. ‘’Kuzey’’ kuzey soğuk bir şekilde Lukaya baktı. ‘’Nereye gidiyorsun?’’ Kuzey derin bir şekilde nefes alıp verdi sanki bıkmıştı. ‘’Luka bey izin verirsen mutfağa su içmeye gideceğim izin veriyor musun?’’ Luka şaşkınca kuzeye baktı çünkü şu ana kadar hiç böyle tepki vermemişti. Kuzey gittikten sonra luka bana baktı. ‘’Lara bir şeyler ters gidiyo’’ Lukaya baktım benim için eğilmişti. ‘’Biliyorum ama ne yapacağız onu bilmiyorum.’’ Luka mutfağın yolunu kontrol ettikten sonra bana tekrardan baktı. ‘’Kuzey dün akşam odada değildi.’’ Sanki o an bütün kanım çekilmişti.

Bu sabah numara değişmişti…ve dün gece kuzey odada yoktu. O sırada az önce gelen mesajı hatırladım o yüzden Lukaya hiç birşey söylememem gerekiyordu. ‘’Belki banyoya filan gitmiştir yada yemek yemeye filan’’ luka bana şaşkınca bakıyordu ama o şaşkın ifade kısa süre içinde ciddileşti. Benden şüphelenmeye başlamıştı. Gülümseyip yukarı kata koştum. O da hafif bir kahkaha ile gülmüştü duymuştum.

Odaya girdiğimde kapıyı kapatıp kendimi yatağa attım biraz soluklanmam gerekiyordu. On beş dakika boyunca sadece tavana bakmıştım. Yataktan destek alarak doğruldum. Masama oturdum herşeyi önüme koydum ve hepsine bakmaya başladım. Hiçbirinde bir şey yazmıyordu ne ela hakkında ne katil nede aslı hakkında.

Çekmeceden bilgisayarımı çıkartıp 2017 yılında yapılmış olan haberlere bakmaya başladım.

İşte bulmuştum ela isimli bir kızın kardeşinin öldürüldüğünü yazısını okudum. Acaba ela bu yüzden bana yardım etmek istiyor?