15.BÖLÜM

Bütün gece uyuyamamıştım. Sanki bunların hepsi bir rüya gibiydi…ama değildi. Ece’nin ölümü,yatağın altındaki fotoğraflar,anahtarlıklar… sanki hepsi bir oyundu biri benimle oynuyordu ama ben onu bilmiyordum. Gece anahtarlıklarda fark ettiğim bir şey vardı A harfinin yazdığı anahtarlık diğerlerinden biraz farklıydı ama önemsememiştim.

Tüm bunları düşünürken sabaha karşı uyuyakalmıştım, çok zaman geçmeden telefonumun bildirim sesinle maalesef geri uyandım. Yataktan doğruldum yere bakıyordum dalmıştım ama telefonuma ikinci bildirimin sesi geldiğinde kendime gelmiştim. Telefonuma uzandım bu sefer başka bir numaraydı ama yine bilinmeyen ‘’2017 daha bitmedi.’’.

Ne… ne demek 2017 daha bitmedi. Ya valla kafayı yiyeceğim bu sıçtığımın 2017’sinde ne oldu? O sırada yine bir mesaj geldi. ‘’E-L-A…’’ lan bu nerden biliyor. ‘’Neden uyanıksın?’’ Duyduğum ses Lukaya aitti kapıyı aralamıştı ve bana bakıyordu. Telefonumu hızlıca kapadım ve yastığımın altına koydum. ‘’Uyku tutmadı’’ luka gülümsedi ve yavaş adımlarla yanıma gelip yatağa sakince oturdu. ‘’Sen neden uyumadın?’’ Gözlerini yavaşça bana çevirdi sanki endişeliydi ‘’seni düşünmekten…’’ bu aralar luka beni çok şaşırtıyor artık nasıl tepki vereceğimi bilmiyorum. ‘’Nasıl yani?’’ Tam luka cevap verecekken aşağıdan kuzey’in sesi geldi. ‘’Kahvaltıda ne var?’’ Luka saate baktı ve derin nefes aldı. ‘’Sabahın beşi’’ kuzey hızlıca cevap verdi. ‘’evet’’ luka sesini biraz daha yükseltti. ‘’Kahvaltı yok’’ kuzey’de sesini yükseltti. ‘’Bu evde insan hakları yok’’

Hafifçe güldüm. Luka bana baktı ve o da güldü. Bir süre bakıştık,fark ettikten sonra hızlıca ayağa kalktım, ‘’hadi bir şeyler yiyelim acıktım’’ luka ayağa kalktı ve kapıya doğru ilerledi. ‘’Tamam o zaman sen hazırlan bende aşağıda kuzey ile bir şeyler hazırlayalım olur mu?’’ Kafamı onaylarcasına salladım, dolabın önüne gittim ve üzerime rahat bir şeyler giydim. Daha sonra banyoya gittim, benim olduğum kat çok boştu ilk kez bu kadar sessizdi. Hep Ece’nin sesi vardı…

Banyoya girdim, elimi yüzümü yıkadıktan sonra dudak nemlendiricimi sürdüm. Aşağı inerken kuzey ve lukanın sesleri geliyordu. Luka kuzeye işi doğru yapması için bağırıyordu. Kendi kendime gülümseyerek aşağı indim. Kuzey bir anda karşıma çıktı. ‘’Noldu niye gülümsüyorsun?’’ Tövbe tövbe. Ellerimi belime koydum, ‘’eğer bir daha karşıma aniden çıkarsan valla yersin yumruğu’’ anlaşılan biraz kokmuştu hızlıca lukanın yanına mutfağa döndü. ‘’Lukacığım ballı turtam yardım etmemi ister misin?’’ Lukaya baktığımda yine bu salak mı diyerek bakıyordu kuzeye. Onlar mutfaktan bir şeyler hazırlarken bende içeri geçtim koltuğa oturdum ve televizyondan kanalları gezmeye başladım.

Kanalları gezerken bir haber dikkatimi çekti. Haberde Ece’nin resmi vardı, fotoğrafları gösterdikten sonra spiker konuşmaya başladı. ‘’Evet sayın seyirciler bir kaç hafta önce evinin yakınlarında iki yerinden silahla vurulan Ece Alara’nın şüpheli ölümü hala gizemini koruyor. Polisler olay hakkında çalışmalara devam ediyor. Adlitıp görevlilerini göre beş metre uzaklıktan ateş edildiği öngörülüyor.’’ Spiker konuşmaya devam ediyordu ama benim kulaklarım çınlamaya başlamıştı.

Luka ve kuzey sesleri duyduktan sonra yanıma geldiler. Luka yanıma oturdu elimi tuttu. ‘’Lara iyi misin?’’ Kuzey de yanıma oturdu ve bana hızlı bir şekilde sarıldı. Onlar olmasaydı ben kendimi toparlayamayacaktım bundan eminim. ‘’Polis çalışmalara devam ediyormuş…’’ hızlıca ayağa kalktım üzüntüden kıpkırmızı olmuştum bunu hissedebiliyordum. ‘’ Lan sırf göz boyamak için bir de polisler hala çalışmalara devam ediyor diyor ya yalan valla yalan billa yalan ya… nerde ben neden hiç görmedim neden hiç duymadım polislerin buralarda olduğunu.’’ Luka yanıma geldi ve sarıldı. ‘’Ştt sakin bir şey yok geçti merak etme Ece’nin katilinide diğer arkadaşlarımızın katilinide bulacağız.’’

Sakinleşmiştim. Kuzey önüme sehpa çekip biraz yaptıkları yumurtadan koymuştu. Luka bana yediriyordu haberden sonra elim ayağım boşalmıştı. ‘’Luka,kuzey size bir şey soracağım’’ ikiside bana baktı, endişeli görünüyorlardı. ‘’Ela diye birini tanıyor musunuz?’’ İkiside şaşırmıştı birbirlerine baktılar sonra luka konuştu. ‘’hayır da ne oldu?’’ Yalan söylüyordu artık anlayabiliyordum ama üstüne gitmedim.

Ela kimdi?