21.BÖLÜM

Sonunda Ela’yı bulmuştum. Şimdi sıra katildeydi onu nasıl bulacağımı bilmesem bile bir yolu olduğundan emindim. Yatağımda yatarken gece saat iki’yi çoktan geçmişti. Telefonuma gelen arama ile uykum kaçmıştı. Arayan annem’di neden arıyordu? Nerdeyse bir yıldan fazla süredir görüşmüyorduk babam bizi terk ettikten sonra annem başka bir adamla evlendi. O adamı hiç sevmediğim için Ece ile başka bir eve taşındık.

Telefonu uykulu halimle açtım. ‘’Efendim’’ annemin sesi titriyordu. Bir şey olduğunu anladım, hemen yataktan doğruldum. ‘’Nasılsın kızım iyi misin?’’ Belli etmemeye çalışıyordu ama bunu başaramıyordu. ‘’İyiyim anne… peki ya sen sen iyi misin?’’ Annemin sesi iyice ağlamaklı gelmeye başlamıştı telefon elimden düşecek gibi oldu. Kalbim göğüsüme sığmıyor, nefes almakta zorlanıyordum. ‘’Kızım… baban çok içmiş eve geldiğinde bana saldırdı…’’ duyduklarım ile deliye dönmüştüm. Annem o adamla ilk evlendiğinde asla böyle bir şey yapmayacağını söylemişti. ‘’Anne sakın telefonu kapama şimdi geliyorum yanına o adamın…’’ devamı getirememiştim. Telefon kapanmıştı en son duyduğum arkadan o adamın sesiydi.

Hemen diğerlerin yanına gittim kapıyı direk açtım ikiside uyumamıştı ama bana endişeli gözlerle bakıyorlardı. ‘’Lara ne oldu? Yüzün bembeyaz.’’ Kuzey konuşurken luka yataktan kalktı ve bana doğru geldi. ‘’Lara ne oldu?’’ Lukaya baktım. ‘’Luka acilen annemin yanına gitmeliyiz.’’ Luka bana şaşkınca baktı. ‘’Neden? Annene bir şey mi oldu?’’ Doğruldum ve ikisine baktım. ‘’ eğer biraz daha oyalanırsak evet olacak çabuk yürüyün arabada anlatırım’’ luka hızlıca arabanın anahtarını aldı. Kuzey ise ayakkabılarını giymeye başlamıştı. Ben ise odama koşup çekmeceden annemin evin anahtarını aldım. Diğerleri evden çıkmıştı bende terliklerimi giyip hemen arabaya yöneldim, ellerim titreyerek arabanın kapısını açtım. Luka kontağı çevirdiğinde kalbim hala deli gibi atıyordu. Aklımda tek bir soru vardı: Anneme ne olmuştu?

Luka son gaz annemin evine gidiyordu yolu nasıl biliyordu bilmiyorum ama bunu sorgulayacak zaman değildi. Kuzey arkasını döndü ve bana baktı. ‘’ Lara ne oldu şimdi anlatır mısın?’’ Derin bir nefes aldım ve anlatmaya başladım. ‘’Babam bizi terk ettikten sonra annem yeni biri ile evlendi evlendiği gün ona güvenip güvenemeyeceğimi sordum o ise tabiki güven Lara ben anneni çok seviyorum dedi keşke annemi tek bırakmasaydım. Bugün ise eve sarhoş gelmiş ve anneme saldırmış.’’ Lukanın gözü dönmüş gibiydi gaza daha çok asılmıştı. Ben ise arkada kalbimi sakinleştirmeye çalışıyorum ama olmuyordu kalbin duracak gibiydi ellerim titriyordu. Annemi defalarca aradım ama açmadı. Umarım anneme bir şey olmamıştır yoksa o adamın cesedi çıkar o evden.

Bir süre gittikten sonra sonunda eve gelmiştik içerden annemin bağırışları geliyordu. Kapıya doğru koştum umarım anneme bir şey olmamıştır. Kapıyı hızlıca açtım, luka beni geriye ittirdi ve kendi önüme geçti. İçeriye girdiğimde annem yerde oturuyordu o adam ise elindeki şişeyi anneme kaldırıyordu. Bizi gördüğünde durdu. ‘’Ooo kimler gelmiş… Lara hanımefendi anlaşılan erkek arkadaş bulmak konusunda iyisin onların ikisini nasıl baştan çıkardın?’’ Adam sözünü bitirir bitirmez luka ona doğru koştu. ‘’Ne diyorsun lan sen’’ diyip yumruk attı. Ben ise annemin yanına koştum. ‘’Anne iyi misin?’’ Annem elimi tuttu ve bana bakıp gülümsedi. ‘’İyiyim kızım tam zamanında geldiniz.’’ Anneme gülümseyip, sarıldım. Kuzeye baktığımda Lukaya yardıma gitmişti. Kuzey adamı tutmaya çalışıyordu, luka ise adamı dövüyordu.

Annemi kaldırıp arabaya doğru götürdüm. Kapıyı açıp annemi bindirdim. Hemen sonra cebimden telefonumu aldım. Polisi aradım. Ellerim titreyerek telefonu kulağıma götürdüm. Birkaç saniye sonra karşı taraftan bir ses geldi. ‘’112 acil buyurun.’’ ‘’Lütfen… yardım edin. Annem kocası tarafından darp edildi’’ sesim titriyordu. ‘’Sakin olun. Adresinizi söyleyebilir misiniz?’’ Adresi hızlıca verdim. Gözlerim kapıdan ayrılmıyordu. ‘’Ekipler yönlendirildi. Güvenli bir yerde kalın ve mümkünse adama yaklaşmayın.’’ Telefonu kapattığım anda içeriden büyük bir gürültü duyuldu. Bu lukanın sesiydi. Ona birşey olmuştu.

Anneme döndüm ‘’anne sen burada bekle birazdan polisler gelecek benim Lukaya bakmam lazım’’ annem kafasını salladıktan sonra hızlıca eve koştum içeri girdiğimde luka yerdeydi yüzü kan içindeydi adam lukayı yumrukluyordu. Kuzey ise adamı tutmaya çalışıyordu. Adama doğru koştum ve tekme attım. Adam yere düşmüştü. Lukaya doğru koştum. ‘’Luka iyi misin?’’ Luka gözlerini güçlükle açtı ve bana buruk bir şekilde gülümsedi. ‘’İyiyim Lara sen yanımdayken bana birşey olmaz’’ lukayı kaldırmaya çalışırken kuzey adamı yumrukluyordu karnına tekme atıyordu. En son adam bayılmıştı kuzey bana yardım etti ve lukayı arabaya taşımıştık. Lukayıda annemin yanına arka koltuğa oturttuk.

Tam o sırada arkamızdan tanıdık bir ses yükseldi. ‘’Benden kaçabileceğinizi mi sanıyorsunuz’’ o sesi duyduğum an bütün vücudum buz kesti.

Bu kabus henüz bitmemişti.

Bu kadar olay varken bir de bu adam çıkmıştı karşıma. ‘’Merak etme Lara… Bunların hepsi bitecek.’’ Diye fısıldadım. Keşke buna ben de inanabilsem.