Bölüm 1 - Geriye Kalan

Blackwood Memorial Hospital'ın kapıları arkamızda kapanalı uzun zaman olmuştu.

Ama bazı kapılar gerçekten kapanmıyordu.

Aradan geçen onca zamana rağmen hastanenin görüntüsü hâlâ zihnimdeydi. Karanlık koridorlar, kırılmış lambalar, boş odalar ve duvarların arasından gelen o anlaşılmaz sesler...

Ne kadar uzaklaşmaya çalışırsam çalışayım, Blackwood peşimi bırakmıyordu.

Üstelik artık yalnızca hastanenin kendisinden korkmuyordum.

Orada öğrendiğimiz gerçeklerden korkuyordum.

Viralysis Labs'ın sakladığı dosyalardan...

Yapılan deneylerden...

Ve en önemlisi, Dr. Hope'tan.

Onun hakkında bildiğimi sandığım her şeyin aslında eksik olduğunu artık biliyordum.

Bir süre önce her şeyin sona erdiğini düşünmüştüm.

Yanılmıştım.

Telefonum masanın üzerinde titredi.

Ekrana baktım.

Bilinmeyen Numara.

Bir süre sadece ekrana baktım.

Sonra mesajı açtım.

«"Hâlâ geride bıraktıklarını düşünüyorsun."»

Kaşlarımı çattım.

Cevap yazmadım.

Telefonu masaya bıraktım.

Birkaç saniye sonra yeni bir mesaj geldi.

«"Ama Blackwood seni bırakmadı."»

İçimde kötü bir his oluştu.

Bu kez cevap verdim.

"Kimsin?"

Mesaj gönderildi.

Karşı taraf cevap vermedi.

Dakikalar geçti.

Telefonu tekrar elime aldım.

Tam ekranı kapatacakken yeni bir bildirim geldi.

Bir fotoğraf.

Fotoğrafı açtığımda kalbim hızlandı.

Blackwood Memorial Hospital.

Gece çekilmişti.

Bina uzaktan bile ürkütücü görünüyordu.

Pencerelerin çoğu karanlıktı.

Fakat üst katlardan birinde tek bir ışık yanıyordu.

Fotoğrafın altında yalnızca bir saat yazıyordu:

23:40

Telefonu yavaşça indirdim.

Bu saati hatırlıyordum.

Blackwood'da yaşananların en karanlık anlarından birinde saate baktığımda yine aynı saati görmüştüm.

23:40.

Fotoğrafın üzerine tekrar baktım.

Sonra fark ettim.

Pencerenin önünde bir silüet vardı.

İnsan şeklindeydi.

Hareketsiz duruyordu.

Yüzü görünmüyordu.

Ama bana baktığını hissedebiliyordum.

Fotoğrafı büyüttüm.

Silüet kaybolmadı.

Tam tersine...

Daha belirgin hâle geldi.

Telefonum tekrar titredi.

Bu kez mesaj çok daha kısaydı.

«"Henüz bitmedi."»

Ekrana baktım.

Sonra odanın sessizliğine.

İçimde tek bir düşünce vardı.

Blackwood'a geri dönmemeliydim.

Ama bir başka düşünce çok daha güçlüydü.

Orada hâlâ cevaplanmamış sorular vardı.

Dr. Hope nerede?

Viralysis Labs ne saklıyordu?

Ve bütün bunların arkasında başka kimler vardı?

Telefonu cebime koydum.

Pencereye doğru yürüdüm.

Dışarı baktım.

Şehir normal görünüyordu.

İnsanlar yürüyordu.

Arabalar geçiyordu.

Hayat devam ediyordu.

Ama benim için hiçbir şey normal değildi.

Çünkü artık biliyordum.

Blackwood'daki olaylar sona ermemişti.

Sadece bir süreliğine sessiz kalmıştı.

Ve o sessizliğin ne kadar süreceğini bilmiyordum.

Masaya geri döndüm.

Eski dosyayı açtım.

İlk sayfada Blackwood Memorial Hospital'ın eski kayıtları vardı.

İkinci sayfada Viralysis Labs.

Üçüncü sayfada ise daha önce fark etmediğim bir belge vardı.

Belgenin üzerinde tek bir başlık bulunuyordu:

PROJE: HOPE

Parmaklarım kâğıdın üzerinde dondu.

Belgenin altındaki satırların çoğu silinmişti.

Fakat en alttaki cümle hâlâ okunabiliyordu.

"Bir Hope yeterli değildi."

O cümleyi birkaç saniye boyunca anlayamadım.

Sonra dosyanın arkasından bir başka kâğıt düştü.

Yerdeki kâğıdı aldım.

Üzerinde yalnızca iki kelime vardı.

"İkinci Hope."

O an odadaki bütün sesler kesilmiş gibi geldi.

Telefonum yeniden titredi.

Bu kez mesaj yoktu.

Sadece bilinmeyen numaradan gelen tek bir fotoğraf vardı.

Fotoğrafı açtım.

Karanlık bir koridor.

Uzun.

Sessiz.

Ve koridorun sonunda...

Bir adamın silüeti.

Yüzü görünmüyordu.

Fotoğrafın altında ise tek bir cümle vardı:

"Onu tanımaya hazır değilsin."

Ekrana bakarken içimde garip bir korku oluştu.

Henüz kim olduğunu bilmiyordum.

Neden beni izlediğini bilmiyordum.

Blackwood'la bağlantısını bilmiyordum.

Ama bir şeyi biliyordum.

Bu kez karşıma çıkan şey, geçmişte karşılaştıklarımdan farklıydı.

Ve ben henüz farkında olmadan...

yeni bir koridorun kapısını açmıştım.