25.bölüm- albüm -

Bu kitapta yer alan bilgi ve anlatımların tamamının tarihî veya bilimsel olarak doğruluğu kesin değildir. Eserde yer alan bazı olaylar, kişiler ve bilgiler kurgu amacıyla değiştirilmiş, yorumlanmış veya yazarın hayal gücüyle şekillendirilmiş olabilir. Bu nedenle kitapta bulunan bilgilerin tamamı kesin ve resmî kaynak olarak değerlendirilmemelidir.Banu ile Murathan eve geldiler.
Kapı kapanır kapanmaz Murathan ayakkabılarını çıkardı.
Çantasını bir köşeye bıraktı.
Evin içi sakindi.
Demir henüz işten dönmemişti.
Murathan etrafa bakındı.
Murathan: "Anne, babam nerede?"
Banu mutfağa yönelirken cevap verdi.
Banu: "İşe gitti ya oğlum."
Murathan başını salladı.
Murathan: "Ha... tamam."
Banu eline bir bardak çay aldı.
Balkona geçti.
Her zamanki yerine, balkondaki tekli koltuğa oturdu.
Derin bir nefes aldı.
Biraz sonra Murathan odasına gidip üzerini değiştirdi.
Eşofmanlarını giyip balkona çıktı.
Annesinin yanına oturdu.
Bir süre sessiz kaldılar.
Sonra Murathan merakla konuştu.
Murathan: "Anne."
Banu: "Söyle."
Murathan: "Platonik ne demek?"
Banu kaşlarını kaldırdı.
Banu: "Platonik mi?"
"Niye sordun?"
Murathan omuz silkti.
Murathan: "Hiç..."
"Merak ettim."
Banu hafifçe gülümsedi.
Banu: "Tek taraflı aşk demek."
"Birini seversin ama o seni aynı şekilde sevmeyebilir."
"Ben öyle biliyorum."
Murathan düşünceli bir şekilde başını salladı.
Sonra bir anda başka bir soru sordu.
Murathan: "Anne..."
Banu: "Efendim?"
Murathan: "Ben zevzek miyim?"
Banu
Şaşkınlıkla oğluna döndü.
Banu: "Aaa... o nereden çıktı?"
"Birisi mi dedi?"
Murathan suratını astı.
Murathan: "Gazel diyor."
Banu istemsizce güldü.
Banu: "Gazel mi diyor?"
Murathan: "Evet."
"Hatta bugün okul çıkışında bana..."
"'Ben ayağıma basanın topuğuna sıkarım.' dedi."
Başını iki yana salladı.
Banu: "Anası kılıklı..."
"Hazen de aynen öyleydi."
"Anasına bak, kızını al."
Tam o sırada kapı zili çaldı.
Banu ayağa kalktı.
Kapıya doğru yürürken arkasından Murathan'ın sesi geldi.
Murathan: "Anne!"
Banu: "Ne var?"
Murathan: "Ben gerçekten zevzek miyim?"
Banu arkasını bile dönmeden gülerek cevap verdi.
Banu: "Aynen oğlum."
Murathan hemen itiraz etti.
Murathan: "Anaa!"
Banu kapının koluna uzanırken kaşlarını çattı.
Banu: "Bağırma."
"Alırım ayağımın altına ha."
Murathan koltuğa oturdu
Murathan: "Tamam..."
"Sustuk."
Banu gülümseyerek kapıyı açtı.
Hazenin evi
Akşam olmuştu.
Hazen ile Gazel salonda yan yana oturmuş, yeni başlayan diziyi izliyorlardı.
Televizyonun ışığı odayı aydınlatıyordu.
Bir ara Gazel kumandayı masaya bıraktı.
Annesine döndü.
Gazel: "Anne."
Hazen: "He?"
Gazel: "Senin hiç gençlik fotoğrafın yok mu?"
Hazen hafifçe gülümsedi.
Hazen: "Var."
Gazel: "Bakalım mı?"
Hazen eliyle dolabı işaret etti.
Hazen: "Dolabın arkasında siyah bir defter var."
"Getir."
Gazel hemen koştu.
Tozlanmış albümü bulup annesine getirdi.
Hazen defteri eline aldı.
Parmakları kapağın üzerinde birkaç saniye gezindi.
Sonra usulca açtı.
Sayfaları tek tek çevirmeye başladı.
İlk fotoğrafı gösterdi.
Hazen: "Bak..."
"Burada yirmi dört yaşındaydım."
Gazel fotoğrafa uzun uzun baktı.
Genç Hazen'in yüzündeki gülümsemeye hayran kaldı.
Gazel: "Anne..."
"Çok güzelmişsin."
Hazen utangaçça gülümsedi.
Hazen: "Şimdi değil miyim yani?"
Gazel: "Şimdi de güzelsin."
"Bu başka."
Hazen bir sonraki sayfayı çevirdi.
Bu kez fotoğrafta Banu vardı.
İki genç kadın omuz omuza durmuş, kahkahalar atıyordu.
Hazen: "Bak."
"Burada da Banu teyzenle ben."
Gazel fotoğrafa bakıp gülümsedi.
Gazel: "Hiç değişmemişsiniz."
"Yine aynı yaramaz bakıyorsunuz."
Hazen gülümsedi
Tam bir sonraki sayfayı çevirdiği anda...
Elleri durdu.
Fotoğrafın içinde sarışın genç bir adam vardı.
Yanında ise genç Hazen.
İkisi de gülümsüyordu.
Odaya sessizlik çöktü.
Gazel fotoğrafa baktı.
Sonra annesine.
Gazel: "Bu sarışın adam kim?"
Hazen birkaç saniye cevap vermedi.
Sonunda yavaşça konuştu.
Hazen: "Baban."
Gazel'in gözleri büyüdü.
Gazel: "Ne?"
Tekrar fotoğrafa baktı.
Sonra yeniden annesine.
Uzun bir sessizlik oldu.
En sonunda çekinerek sordu.
Gazel: "Anne..."
"Kızmazsan..."
"Babamla nasıl tanıştınız?"
Hazen kızının gözlerine baktı.
Sorunun geleceğini yıllardır biliyordu.
Yumuşak bir sesle konuştu.
Hazen: "Merak ediyorsun onu değil mi?"
Gazel hemen başını iki yana salladı.
Gazel: "Seni aldatan birini niye merak edeyim ki?"
Hazen hafifçe gülümsedi.
Kızının yalan söylediğini anlamıştı.
Hazen: "Yalan atma."
"Merak ediyorsun."
"Anlatıyorum..."
"İlk ve son kez."
Gazel hemen annesinin dizine uzandı.
Başını onun dizlerine koydu.
Hazen kızının saçlarını okşamaya başladı.
Sonra yıllar öncesine döndü.
Hazen: "Yirmi dört yaşımdaydım."
"Yeni atandığım şirkette Banu'yla tanıştım."
"İkimiz kısa sürede çok iyi arkadaş olduk."
"Bir gün büyük bir sergi hazırladık."
"Her şeyi günlerce uğraşarak yaptık."
"Her şey çok güzel gidiyordu."
"Sonra bir baktım..."
"Bizim çizdiğimiz resmin önünde iki adam durmuş."
"Kıkır kıkır gülüyorlar."
Gazel merakla dinliyordu.
Hazen: "Sinirlendim tabii."
"Gittim yanlarına."
"'Bu resmi yapan çok salakmış.' dedim."
"Senin baban da..."
"Hiç tanımadığı hâlde..."
"'Evet gerçekten öyle.' diye onayladı."
Gazel kahkaha attı.
Gazel: "Ciddi misin?"
Hazen: "Hem de nasıl."
"Sonra bir öğrendiler ki..."
"Resmi çizen bizmişiz."
"İkisi de bozardı."
"Özür dilemeye başladılar."
"İşte..."
"Orada tanıştık."
Gazel gülümseyerek dinlemeye devam etti.
Hazen anlatıyordu.
Hazen: "Sonra bir gün..."
"Biz onların okulunu boyamaya gitmiştik."
"Merdivendeydim."
"Ben yine babana iki laf çaktım."
"İnatçıydım ya..."
"Merdiveni hafifçe salladı."
"Ben de dengemi kaybettim."
Gazel heyecanla doğruldu.
Gazel: "Sonra?"
Hazen istemsizce gülümsedi.
Hazen: "Sonra..."
"Ben düşecekken..."
"Baban tuttu beni."
Gazel iki elini birbirine vurdu.
Gazel: "Oha..."
"Romantik komedi filmi gibi."
Hazen: "sus dikkatim dağılıyor."
"Sonra başka bir gün..."
"Banu'yla şirkete gidiyoruz."
"Bir baktık..."
"Babanların arabası yolda kalmış."
"Ben de..."
"'Hadi gelin.' dedim."
"Arabaya aldık."
"Sonra..."
"Sonra derken..."
Hazen cümlesini tamamlayamadı.
Çünkü dizlerinde yatan Gazel'in nefesi yavaşlamıştı.
Uyumuştu.
Hazen bir süre kızını izledi.
Saçlarını kulağının arkasına itti.
Sessizce gülümsedi.
Albümü kapattı.
Kanepenin yanındaki yastığı alıp Gazel'in başının altına koydu.
Üzerine ince bir battaniye örttü.
Alnına eğilip küçük bir öpücük kondurdu.