💚

Ertesi sabah Büyük Salon’un tavanı, geceki sonbahar yağmurunun aksine pırıl pırıl, masmavi bir gökyüzünü yansıtıyordu. Uzun Slytherin masası her zamanki gibi kalabalık ve gürültülüydü. Dün geceki film gecesinin sersemliği üzerimizden yeni yeni kalkıyordu.
Draco, tam karşımızda oturmuş, tabağındaki bal kabağı tartını keserken bile gözleri yanındaki Astoria’daydı. Astoria gülerek elindeki meyve suyunu ona uzatırken, Draco sanki dünyaya Merlin’in asasını bağışlamışlar gibi minnettar bir bakışla bardağı aldı. Pansy ise bıkkın bir iç çekerek gözlerini devirdi: "Yemin ederim midem bulanıyor bu çiftten. Birazdan birbirlerini kaşıklamaya başlarlarsa tabağımı kafalarına fırlatacağım."
Yanında oturan Tom, tabağındaki sade kahvaltısına odaklanmış gibi görünse de, Pansy’nin bu söylenmesine karşı dudaklarında hafif bir tebessüm belirdi. Sessizce fincanını uzatıp Pansy’nin önüne bıraktığı taze çay bardağı, aralarındaki o sessiz anlaşmanın en güzel kanıtıydı. Pansy bunu görünce aniden susup hafifçe gülümserken, Tom da kahvesinden bir yudum aldı.
Blaise, tam karşımızda oturmuş, önündeki devasa omlete çatalını saplarken isyan bayrağını yine çekti: "Bu masada bir tek ben mi bekar ve aklı başındayım? Dün gece o Muggle filmini izlerken bile yanımda sadece tuzluk vardı."
Ben Blaise’in bu haline kahkaha atarken, elim dalgınca önümdeki sepetten aldığım taze kruvasana uzandı. Tam o sırada Mattheo, dirseğini masaya dayamış, yanağını eline yaslamış bir halde doğrudan beni izliyordu. Geceki o yakınlaşmadan sonra gözlerindeki o muzip parıltı sabahın bu saatinde bile kaybolmamıştı.
"Günaydın güzelim," diye fısıldadı, sesini sadece benim duyabileceğim bir tonda ayarlayarak. "Dün geceki film bittikten sonra kaçman hakkında konuşmamız gerekmiyor mu?"
Ona ters ters bakmaya çalışarak önümdeki çilekli reçel kavanozuna uzandım. "Kaçmadım Riddle, uykum gelmişti."
"Elbette," dedi tek kaşını kaldırıp sırıtarak. "Sırf Quidditch sahasındaki rövanşı ertelemek için uykun geldi."
Sinirle önümdeki tabağa odaklandım ama dalgınlığıma geldi, farkında olmadan tabağımdaki en güzel, en çıtır kruvasanı alıp doğrudan Mattheo’nun önündeki boş tabağa bıraktım. Hatta yanına biraz da çilekli reçel sürdüm.
Masada bir an derin bir sessizlik oldu. Blaise çatalını havada dondurdu, Pansy konuşmasını kesti, hatta Draco bile Astoria'ya bakmayı bırakıp bize döndü.
Ben ise ne yaptığımı ancak kruvasan Mattheo’nun tabağına konduktan sonra fark ettim. Yanaklarımın anında alev alev yandığını hissederek elimi hemen geri çektim. "Şey... ben sadece... tabağım çok doluydu da!" diye lafı geveledim.
Mattheo, tabağındaki kruvasana ve reçele baktı, ardından yavaşça kafasını kaldırıp gözlerimin içine baktı. Yüzündeki o zafere ulaşmış gülümseme bütün yüzüne yayıldı.
"Demek tabağın çok doluydu," dedi, sesindeki o tatlı alayla. "Bana böyle gizli hayranlık ifadeleriyle geleceğini bilseydim, dünkü tokaya hiç el koymazdım Y/N."
"Riddle, kapa çeneni!" diye fısıldadım, yüzümün kızıllığını gizlemeye çalışarak önümdeki portakal suyuna sarılırken. Blaise arkadan kahkahayı patlattı: "Ooo, Y/N’den ilk resmi iaşe yardımı geldi!"
Pansy gülerek başını sallarken, Mattheo kruvasandan bir ısırık aldı ve gözlerini bir saniye bile benden ayırmadan, "Şimdiye kadar yediğim en iyi kahvaltı yemin ederim," dedi.

_______________

Yeni bölüm sizlerle umarım beğenirsiniz 💛 Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum 💜