💚

Mattheo’nun nefesi tenimi yakarken ve maskelerimizin ucu birbirine değerken, dünya etrafımızda silinmiş gibiydi. Tam o kuralsız anın eşiğindeydik ki, salonun her köşesinde yankılanan, asayla güçlendirilmiş o gür sesi duyduk.
"Dikkat, lütfen! Gençler, bir dakikanızı rica ediyorum."
Mattheo dişlerinin arasından bir küfür savurarak alnını sütuna yasladı. "Ciddi olamazsın... Yine mi?"
Sütunun arkasından çıktığımızda, kürsüde Profesör Dumbledore’un gülümseyen yüzünü ve parıldayan gözlüklerini gördük. Salonun ortasında Tom ve Pansy, Draco ve Astoria, hatta elinde bir kadeh balkabağı suyuyla donup kalmış Blaise bile kürsüye kilitlenmişti.
"Bu gece gizemin ve zarafetin gecesiydi," dedi Dumbledore, kadehini havaya kaldırarak. "Ancak her gizem, bir noktada aydınlanmaya muhtaçtır. Şimdi, müziğin son ritmiyle birlikte herkesin maskesini indirmesini ve yanındaki dostunun gerçek yüzüne gülümsemesini rica ediyorum. Maskeler fora!"
Salonda büyük bir fısıltı koptu. Mattheo bana döndü, gözlerinde hala o yarım kalmışlığın hırsı vardı ama dudaklarında mağlup bir gülümseme belirdi. "Görünüşe göre müdür bile senin kurallarına yardım ediyor Y/N."
Yavaşça elimi yüzüme götürdüm. Gümüş yılanlı maskemi ipek kurdelelerinden çözüp indirdiğimde, koyu yeşil gözlerim salonun meşale ışığıyla tamamen buluştu. Mattheo da maskesini çıkardı; o simsiyah bukleleri alnına dökülmüş, bakışları her zamankinden daha derin ve sahiplenici bir hal almıştı.
"Sonunda," dedi Mattheo, maskesiz yüzüme hayranlıkla bakarak. "Masken varken bile güzeldin ama bu koyu yeşil bakışların... Onları saklamak dünyaya haksızlıkmış."
O sırada yanımıza Tom ve Pansy yaklaştı. Tom’un yüzünde, Pansy’nin mutluluğunu gördüğü için oluşan o nadir, huzurlu ifade vardı. "Güzel bir geceydi," dedi Tom, elini hafifçe omzuma koyarak. "Maskeler inse de, Slytherin’in bu geceki zaferi asla unutulmayacak."
Draco ve Astoria el ele yanımıza geldiler. Draco, Astoria’ya sanki dünyanın en nadide mücevheriymiş gibi bakıyordu. "Bakın şunlara," dedi Draco bize takılarak. "Siz ikiniz sütun arkasında ne planlıyordunuz? Yine mi dünya hakimiyeti, yoksa daha... kişisel meseleler mi?"
"Seni ilgilendirmez Malfoy," dedi Mattheo sırıtarak.
Blaise araya daldı, maskesini kafasına ters takmıştı. "Millet! Maskeler indiğine göre asıl eğlence şimdi başlıyor! Müzik daha hareketli olacakmış. Y/N, senin o 'Kraliçe' ağırlığını bir kenara bırakıp bizimle çılgınca dans etmeni bekliyoruz!"
Müzik gerçekten de daha neşeli ve hızlı bir ritme dönüştü. Hepimiz pistin ortasına daldık. Artık gizem yoktu, sadece saf eğlence vardı. Tom bile Pansy’yi kollarının arasında döndürürken gülümsüyordu. Ben, Mattheo, Draco, Astoria, Pansy ve Tom... Slytherin’in bu bölünmez grubu, salonun en parlak köşesiydi.
Mattheo dans ederken beni kendine çekti ve kulağıma fısıldadı: "Maskeler açıldı Y/N. Artık saklanacak bir yerin yok. Ve bu gece bitmeden, o sütun arkasında yarım kalan şeyi tamamlayacağıma dair Salazar üzerine yemin ederim."
Ona koyu yeşil gözlerimle meydan okuyan bir bakış attım. "Yemininin arkasında durabilecek misin Riddle? Göreceğiz."
Gecenin geri kalanı kahkahalarla, danslarla ve grubumuzun arasındaki o kopmaz bağın gücüyle devam etti. Hogwarts tarihinde belki de ilk kez, Slytherin masası bu kadar samimi ve içten bir mutlulukla parlıyordu.

______________

Yeni bölüm sizlerle 🩷 Umarım beğenirsiniz 🩶 Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum 💜