💚

Pazartesi sabahı zindanlardaki İksir sınıfı her zamanki gibi serin ve rutubetliydi. Profesör Snape, pelerini bir gölge gibi arkasından süzülürken sınıfa girdi ve o meşhur, buz gibi sesiyle dersi başlattı.
"Bugün," dedi Snape, asasını tahtaya vurarak. "Eşli olarak 'Amicitia Et Vinculum' iksirini hazırlayacaksınız. Bağ kurma ve uyum iksiri... Eğer biriniz bile malzemeleri yanlış ölçerse, sonuçları sadece sizin için değil, yanınızdaki talihsiz partneriniz için de felaket olur."
Eşleşmeler belli olduğunda, Mattheo ile aynı masaya düştük. Tom ve Pansy, hemen yanımızdaki masada oldukça ciddi bir şekilde çalışmaya başlamışlardı. Draco ise Astoria ile eşleştiği için halinden gayet memnundu, sürekli ona malzemeleri uzatıyordu.
Mattheo, gümüş kepçeyi eline alıp bana sırıttı. "Bağ kurma iksiri ha? Snape bizim için özellikle seçmiş gibi."
"Odaklan Riddle," dedim, kurutulmuş papatyaları havanda döverken. "Eğer bu iksir patlarsa, Snape bizi bütün hafta ceza dersine bırakır."
"Seninle ceza dersinde kapalı kalmak mı? Kulağa bir ceza gibi gelmiyor," dedi Mattheo, sesini alçaltarak.
Tam o sırada, arka masadan büyük bir "PAT!" sesi yükseldi. Blaise, her nasılsa ejderha kanını iksirine fazla kaçırmıştı. Kazanı bir anda mor bir dumanla kaplandı ve etrafa yapışkan, sakız gibi bir sıvı sıçramaya başladı.
"Zabini! Aptal çocuk!" diye gürledi Snape ama çok geçti. Blaise'in kazanından fırlayan o yapışkan sıvı, tam bizim masamıza, benim ve Mattheo'nun ellerinin üzerine sıçradı.
Refleksle ellerimizi geri çektik ama o da ne? Mattheo’nun sağ eli ve benim sol elim, sanki görünmez bir büyüyle birbirine perçinlenmişti. O yapışkan sıvı bir anda dondu ve ellerimizi kilitledi.
"Ne oluyor?" dedim şaşkınlıkla, elimi çekmeye çalışarak. Ama Mattheo’nun eli benimkine sımsıkı yapışmıştı.
Snape, yanımıza gelip iğrenerek ellerimize baktı. "Harika. Zabini iksiri bozmakla kalmamış, 'Kalıcı Bağ' etkisini tetiklemiş. Bu sıvı, iksir tam kıvamına gelmeden temas ederse iki kişiyi birbirine mühürler."
Tom gülmemek için dudaklarını ısırdı. Draco ise arkadan seslendi: "Görünüşe göre bugün her yere beraber gideceksiniz çocuklar!"
"Bunun bir çözümü var mı Profesör?" diye sordu Mattheo, aslında halinden pek de şikayetçi olmayan bir tavırla.
"Var Bay Riddle. Altı saat içerisinde etkisiz hale geliyor.Bu sırada birbirinize katlanmak zorundasınız," dedi Snape ve arkasını dönüp Blaise’e ceza puanı yağdırmaya gitti.
Mattheo bana döndü, kilitlenmiş ellerimizi havaya kaldırdı. Parmakları, parmaklarımın arasındaydı ve aradaki o yapışkan tabaka sayesinde sanki tek bir el gibiydik.
"Görünüşe göre," dedi Mattheo, gözlerinde o muzip ışıkla. "Kural 8'i uygulamak için harika bir fırsat. Sessizce istediğini almak demiştin ya? Şu an istesem de senden uzaklaşamam."
"Blaise’i ilk gördüğüm yerde asasına düğüm atacağım," diye mırıldandım ama içten içe bu durumun yarattığı o tuhaf yakınlık hoşuma gitmişti.
Sınıftan çıkarken herkes bize bakıyordu. Koridorda yürürken Mattheo elimi bırakmak yerine parmaklarını daha da sıkı kenetledi. Yanımızdan geçen Cedric, bir an duraksayıp ellerimize baktı, yüzündeki gülümseme biraz dondu.
"Y/N? Her şey yolunda mı?" diye sordu Cedric endişeyle.
Mattheo, bağlı olan elimizi havaya kaldırıp Cedric’e salladı. "Harika gidiyor Diggory. Snape bizi 'ruh eşi' ilan etti, görmüyor musun?"
Cedric bozulmuş bir ifadeyle uzaklaşırken kahkahayı bastım. "Mattheo, onu sinir etmeyi çok seviyorsun."dedim.
"Seni benimle bağlı görmeye dayanamıyor oluşu benim suçum değil Kraliçe," dedi Mattheo. "Hadi, Büyük Salon'a gidelim. Bu elle yemek yemeği nasıl becereceğiz merak ediyorum."
Öğle yemeği tam bir komediydi. Masada yan yana, neredeyse birbirimizin içine girmiş şekilde oturuyorduk. Tom karşımızda oturmuş, asaletinden ödün vermeden yemeğini yerken bize bakıp gülümsedi.
"Mattheo, Y/N'in tavuğunu kesmesine yardım etmelisin. Tek elle zorlanıyor," dedi Tom.
Mattheo hemen görev bilinciyle çatalı eline aldı. "Emrin olur abi. Kraliçemi beslemek benim için bir onurdur."
Mattheo gerçekten de her lokmamda bana yardım ediyor, bir yandan da kulağıma eğilip komik yorumlar yapıyordu. Gruptaki herkes;Blasie, Draco, Astoria ve Pansy, halimize bakıp dalga geçiyordu ama aramızdaki o zorunlu fiziksel temas, akşamki o yarım kalan çekimi daha da körüklüyordu.
Altı saatlik sürenin sonuna yaklaştığımızda, ellerimizdeki o yapışkanlık yavaş yavaş çözülmeye başladı.
"Bak, çözülüyor," dedim, parmaklarımı oynatırken.
Mattheo, ellerimiz tamamen ayrılmadan hemen önce, avcumun içine küçük bir öpücük bıraktı. "Kısa sürdü," dedi, sesi bu kez hüzünlüydü. "Seni bırakmak zorunda kalmak, bugün öğrendiğim en kötü ders oldu."

______________

Yeni bölüm sizlerle 💓 Beğeni ve yorumlarınızı bekliyorum 🤎