UNKNOWN

Gece saat ikiyi geçmişti.

Uyumam gerekiyordu. Bunu yaklaşık üç saattir kendime söylüyordum.

Ama bilgisayar ekranının ışığı yüzüme vururken yatağa girip gözlerimi kapatmak yerine hâlâ internette amaçsızca dolaşıyordum.

Açık sekmelerin hiçbirinin neyle ilgili olduğunu bile hatırlamıyordum.

Bir video. Bir forum. Bir alışveriş sitesi. Sonra başka bir şey.

İnternette gezinmenin en kötü tarafı buydu. Bir şey aramak için giriyor, yarım saat sonra kendini hiç ilgilenmediğin bir konunun içinde buluyordun.

Saate baktım. 02.17

"Harika."

Sabah sekizde dersim vardı. Bilgisayarı kapatmak için elimi klavyeye götürdüğüm sırada ekranda küçük bir pencere açıldı. Ne olduğunu anlamam birkaç saniye sürdü.

Siyah bir pencereydi. Ortada yalnızca tek bir kelime vardı.

ENTER

Kaşlarımı çattım. Ben bu siteyi açmamıştım.

Pencereyi kapatmak için X'e bastım. Hiçbir şey olmadı. Tekrar bastım. Yine hiçbir şey.

"Şaka mı bu?"

İnternet bağlantımı kontrol etmek için başka bir sekmeye geçtim. Çalışıyordu. Tekrar siyah pencereye döndüm. Bu kez yazı değişmişti.

BURAYI BULMAMAN GEREKİYORDU.

Bir süre ekrana baktım. İçimde garip bir huzursuzluk oluştu. Mantıklı olan şeyi yaptım. Bilgisayarı kapattım. Ekran karardı.

Odam yeniden sessizliğe gömüldü. Tam yatağa dönecekken telefonum titredi. Elime aldım.

Bilinmeyen bir numaradan mesaj gelmişti. Mesajda yalnızca bir bağlantı vardı. Az önce ekranda gördüğüm bağlantının aynısı.

Bir an tereddüt ettim. Sonra merakıma yenildim. Bağlantıya dokundum. Telefonumda siyah bir sayfa açıldı. Ortada tek bir kullanıcı adı vardı.

UNKNOWN

Altında ise bir mesaj belirdi.

UNKNOWN: Nora Carter?

Parmaklarım ekranın üzerinde dondu. Numaramı bilen birinin adımı bilmesi çok garip değildi. Ama ben bu numarayı neredeyse hiç kimseye vermiyordum.

Cevap yazmadım. Birkaç saniye sonra yeni bir mesaj geldi.

UNKNOWN: Bana cevap verme.

Kaşlarımı çattım.

Ardından bir mesaj daha geldi.

UNKNOWN: Korkman gereken kişi ben değilim.

Telefonu elimden bırakmak üzereydim. Son mesaj ekrana düştü.

UNKNOWN: Ama burada olduğunu öğrendi.

Kalbim hızlandı. Kim olduğunu bilmiyordum. Bana neden yazdığını bilmiyordum.

Ama bir şeyden emindim. Bu bir şaka değildi.

Çünkü ardından gelen mesaj, yıllardır kimseyle konuşmadığım bir konuyu ortaya çıkardı.

UNKNOWN: Babanın bilgisayarını hatırlıyor musun?