BÖLÜM 4 - O Numara

Ekrana bakakaldım.

BUNU HATIRLIYOR MUSUN, NORA?

Altında duran numara gözlerimin önünde bulanıklaşıyordu. Ama tanıyordum. Bunu nereden hatırladığımı bilmiyordum. Ya da belki biliyordum da hatırlamak istemiyordum. Sandalyeye yavaşça oturdum. Parmaklarımı klavyenin üzerine koydum. Numarayı yazmaya başladım. İlk iki rakam. Sonra diğerleri.

48-17-09.

Elimi klavyeden çektim. Kalbim hızlanmıştı.

"Bu imkânsız."

Yıllardır görmediğim bir numaraydı. Ama zihnimde bir görüntü belirdi. Babamın çalışma odası. Açık duran bilgisayar. Ekrandaki siyah pencere. Birbirinden farklı numaralar. Ve babamın yazdığı bir mesaj. Ne yazdığını hatırlayamıyordum. Sadece o numarayı hatırlıyordum.

48-17-09.

Telefonumu elime aldım. UNKNOWN'ın sohbet ekranını açtım.

Nora: Bu numarayı nereden biliyorsun?

Cevap birkaç saniye sonra geldi.

UNKNOWN: Hatırladın.

Nora: Soruma cevap ver.

UNKNOWN: Önce sen söyle. Onu nerede gördün?

Bir süre ekrana baktım. Sonunda yazdım.

Nora: Babamın bilgisayarında.

Cevap gelmedi. Bu kez ilk kez onun da ne diyeceğini bilemediğini düşündüm.

Nora: Şimdi sıra sende.

Uzun bir sessizlik oldu. Sonra:

UNKNOWN: Babanın bilgisayarında ne gördün?

Kaşlarımı çattım.

Nora: Bilmiyorum.

UNKNOWN: Hatırlamaya çalış.

Nora: Hatırlamıyorum.

Bir süre sonra:

UNKNOWN: Hatırlıyorsun.

Sinirlendim.

Nora: Beni tanımıyorsun.

Cevap hemen geldi.

UNKNOWN: Sandığından daha uzun zamandır seni biliyorum.

Telefonu elimden bırakmak istedim. Ama merakım yine ağır bastı.

Nora: Kim olduğunu söyle.

Üç nokta belirdi. Sonra kayboldu. Tekrar belirdi. En sonunda:

UNKNOWN: Henüz değil.

Nora: Neden?

UNKNOWN: Çünkü adımı bilmen seni güvende tutmaz.

Bu cevap daha çok kafamı karıştırdı.

Nora: Peki sen benim adımı nereden biliyorsun?

Uzun bir sessizlik. Sonunda:

UNKNOWN: Çünkü babanı tanıyordum.

Kalbim bir anlığına duracak gibi oldu. Babam. Yine babam.

Nora: Nereden tanıyordun?

Cevap gelmedi. Bir dakika geçti. Sonra iki. Tam telefonu bırakacağım sırada yeni bir mesaj geldi.

UNKNOWN: O numarayı kimseye söyleme.

Nora: Neden?

UNKNOWN: Çünkü onu bilen tek kişi sen değilsin.

Ekrana baktım.

Nora: Kim daha biliyor?

Bu kez cevap gelmedi. UNKNOWN çevrimdışı olmuştu. Telefonu yavaşça yatağın üzerine bıraktım. Ama artık bir şeyden emindim. Bu gece karşıma çıkan şey rastlantı değildi. Babamın geçmişiyle ilgili bilmediğim bir şey vardı. Ve birileri, benim o geçmişin bir parçasını hatırlamamdan korkuyordu.