Bölüm 14 - Eski Kayıt

Nora, siyah zarfı masanın üzerinde bıraktı.

Açmamıştı.

Bir süre ona baktıktan sonra kutunun kapağını kapattı ve kutuyu masanın altındaki çekmeceye yerleştirdi.

Zarf ise masada kaldı.

Onu saklamak istemiyordu.

En azından gözünün önünde olması, ne yaptığını hatırlatıyordu.

Telefonunu eline aldı.

UNKNOWN'ın son mesajı hâlâ ekrandaydı.

UNKNOWN: "Zarfı açma."

Nora birkaç saniye düşündü.

Sonra cevap yazdı.

Nora: "Şimdilik açmayacağım."

Cevap hemen gelmedi.

Nora telefonu masaya bıraktı.

Bu konuşmanın uzamasını istemiyordu.

UNKNOWN'ın her cevabının ardından üç yeni soru ortaya çıkıyordu ve Nora artık onun verdiği cevaplarla yönlendirilmek istemiyordu.

Ertesi sabah üniversiteye giderken siyah zarfı evde bıraktı.

Bütün gün onu düşünmemeye çalıştı.

Bu sandığından daha kolay oldu.

İlk derste hocanın anlattığı konuya gerçekten odaklandı. İkinci derste Emma ile aynı sırada oturdu. Öğle arasında beraber yemek yediler.

Emma, Nora'nın önündeki tabağa baktı.

"Sonunda düzgün yemek yiyorsun."

Nora güldü.

"Bunu neden herkes fark ediyor?"

"Çünkü son zamanlarda kahveyle yaşıyordun."

"Abartıyorsun."

"Hiç abartmıyorum."

Nora başını salladı.

"Tamam, kabul."

Bir süre derslerden ve hafta sonu planlarından konuştular.

Nora için sıradan bir gündü.

Ve bunun ne kadar değerli olduğunu artık daha iyi anlıyordu.

Dersler bittikten sonra Emma onunla birlikte otobüs durağına kadar yürüdü.

Ayrılmadan önce:

"Yarın erken gel," dedi Emma.

"Neden?"

"Birlikte kahvaltı yapacağız."

Nora gülümsedi.

"Tamam."

"Geç kalma."

"Sen de."

Emma uzaklaşırken Nora birkaç saniye arkasından baktı.

Sonra eve doğru yürüdü.

Apartmanına geldiğinde posta kutusunu kontrol etti.

İçinde birkaç reklam broşürü ve üniversiteden gönderilmiş bir zarf vardı.

Nora zarfı aldı.

Asansöre bindi.

Evinin kapısını açtı.

Çantasını bıraktı.

Sonra üniversiteden gelen zarfı masaya koydu.

Üzerindeki ismi görünce durdu.

Nora Carter

Normaldi.

Ama zarfın altında küçük bir not vardı.

"Kayıt güncellemesi."

Nora zarfı açtı.

İçinden üniversitenin resmi bir yazısı çıktı.

Öğrenci bilgilerinde eksik görünen bir kayıtla ilgiliydi.

Nora belgenin üst kısmını okudu.

Sonra ortasındaki satıra geldi.

Bir isim.

Daniel Carter.

Nora'nın yüzü değişti.

Babası.

Belgenin altında şöyle yazıyordu:

"Eski acil durum iletişim kaydı."

Nora kağıdı tekrar okudu.

Bu kayıt üniversiteye başvurduğu zaman orada değildi.

Emin değildi ama hatırlıyordu.

Başvuru formunu kendisi doldurmuştu.

Annesinin bilgilerini yazmıştı.

Babasının bilgilerini ise yıllardır kullanmıyordu.

Belgenin devamında bir tarih vardı.

03.09.2026

Nora'nın kaşları çatıldı.

Bu kayıt yeni oluşturulmuştu.

Ama babasının adı neden şimdi sisteme eklenmişti?

Telefonunu çıkardı.

Üniversitenin öğrenci sistemine girdi.

Kendi bilgilerini kontrol etti.

Gerçekten de yeni bir kayıt görünüyordu.

Eski iletişim kişisi: Daniel Carter.

Nora ekrana bakakaldı.

Bir süre sonra bilgisayarını açtı.

Üniversitenin öğrenci işlerine mail yazmaya başladı.

Tam gönderecekken durdu.

Çünkü bu kez UNKNOWN'a sormak istemedi.

Her şeyi ona bağlamaya başlamıştı.

Bunu yaparsa kendi araştırmasını kaybedecekti.

Maili gönderdi.

Sonra telefonu aldı.

Ekranda UNKNOWN'ın konuşma penceresi açıktı.

Nora uzun süre hiçbir şey yazmadı.

Sonunda yalnızca:

Nora: "Üniversitede babamın adına eski bir kayıt buldum."

Gönderdi.

Cevap birkaç dakika sonra geldi.

UNKNOWN: "Ne tür bir kayıt?"

Nora belgeyi fotoğraflayıp gönderdi.

UNKNOWN'ın cevap vermesi bu kez uzun sürdü.

Nora bekledi.

Sonunda:

UNKNOWN: "Bunu kim güncelledi?"

Nora kaşlarını çattı.

Nora: "Bilmiyorum. Ben sana onu soruyorum."

Cevap gelmedi.

Nora tekrar yazdı.

Nora: "Bir şey biliyorsan söyle."

Bir süre sonra:

UNKNOWN: "Şu anda bilmiyorum."

Nora ekrana baktı.

Sonra yazdı:

Nora: "Güzel. Çünkü her şeyi bildiğini sanmaya başlamıştım."

UNKNOWN cevap vermedi.

Nora telefonu kapattı.

Bu kez onun sessizliği hoşuna gitti.

Çünkü ilk defa bir konuda UNKNOWN'ın da cevabı yoktu.

Akşam Nora yemek hazırladı.

Telefonunu masanın üzerine bıraktı.

Bir süre müzik dinleyerek yemek yedi.

Sonra üniversiteden gelen belgeyi tekrar çıkardı.

Daniel Carter.

Eski iletişim kaydı.

2026 yılında güncellenmiş.

Nora belgenin altındaki küçük kodu fark etti.

Belgenin sağ alt köşesinde:

KAYIT NO: 1704

Nora'nın eli durdu.

Bir an için aklına Bina 17 geldi.

Ama kendini durdurdu.

"Her şeyi birbirine bağlama," diye mırıldandı.

Bu sadece bir kayıt numarası olabilirdi.

Belki de gerçekten hiçbir anlamı yoktu.

Nora belgeyi masaya bıraktı.

Tam ayağa kalkacakken bilgisayarından bir bildirim sesi geldi.

Yeni e-posta.

Gönderen:

Öğrenci İşleri

Nora şaşkınlıkla maili açtı.

Mesaj çok kısaydı.

"Önceki bildirimin yanlış kişiye yönlendirildiği tespit edilmiştir. Lütfen dikkate almayınız."

Nora birkaç saniye ekrana baktı.

Az önceki kayıt şimdi yanlış kişiye gönderilmişti.

Ama kimin adına düzenlendiğini hâlâ bilmiyordu.

Belgeyi eline aldı.

Daniel Carter.

Babası.

Nora sandalyesine oturdu.

Bu kez UNKNOWN'a yazmadı.

Öğrenci işlerine tekrar mail gönderdi.

"Bu kayıt kimin tarafından oluşturuldu?"

Gönder tuşuna bastı.

Sonra arkasına yaslandı.

Masasının üzerinde siyah zarf duruyordu.

Yanında babasının adı bulunan üniversite belgesi.

Nora ikisine birden baktı.

İkisinin bağlantılı olup olmadığını bilmiyordu.

Ama artık tek bir şeyi biliyordu:

Birileri geçmişte bıraktıkları şeyleri yeniden hareket ettirmeye başlamıştı.

Ve bu kez Nora onların ne istediğini anlamadan geri çekilmeyecekti.

Telefonu tekrar titredi.

UNKNOWN'dan tek bir mesaj vardı.

UNKNOWN: "Yarın üniversitede öğrenci işlerine tek başına gitme."

Nora mesajı okudu.

Birkaç saniye sonra cevap yazdı.

Nora: "Bana nedenini söylemediğin sürece ne yapacağımı sen belirlemeyeceksin."

Mesajı gönderdi.

UNKNOWN cevap vermedi.

Nora telefonu masaya bıraktı.

Siyah zarfa baktı.

Hâlâ açılmamıştı.

Ve bu kez onu açmak için acele etmiyordu.

Çünkü artık hikâyenin bütün cevaplarının o zarfın içinde olmadığını biliyordu.