Bölüm 9 - Sessizliğin Ardında

Ertesi gün Violet, sabah ışığının perdelerin arasından odasına süzülmesiyle uyandı.
Bir süre yatağında hareketsiz kaldı ve gece boyunca Caitlyn’le yaptıkları konuşmayı düşündü.
Caitlyn’in soruları, sakin sesi ve onu anlamaya çalışırken gösterdiği sabır zihninde yeniden canlandı.
Violet bugüne kadar insanların kendisini tanımak istediğini sık sık duymuştu ama çoğu kişi, karşılarında gördükleri kişinin ötesine geçmek için yeterince beklememişti.
Caitlyn ise ondan hemen bir cevap istememişti.
Belki de bu yüzden Violet’in aklında kalmıştı.
Telefonuna uzandığında ekranda Luna’dan gelen bir mesaj gördü.
Luna: Dün Caitlyn’le güzel vakit geçirmişsiniz.
Violet kısa bir süre mesajı inceledi.
Violet: Yalnızca konuştuk.
Luna: Bazen bu kadarı yeterlidir.
Violet cevap yazmadı.
Telefonu yatağın yanına bırakıp doğruldu ve güne başlamaya karar verdi.
Kafasını başka şeylerle meşgul etmesi gerekiyordu.
En azından kendine söylediği buydu.
***
Öğleden sonra Violet, Black Rose’un prova yaptığı salona gitti.
Sky ve Kate yeni koreografi üzerinde çalışırken Luna da bir köşede telefonuyla ilgileniyordu.
Violet çantasını bıraktı ve aynanın karşısına geçti.
Sky: Dün gece eve geç döndün.
Violet: Biraz yürüdük.
Sky: Caitlyn’le mi?
Violet aynadan arkadaşına baktı.
Violet: Başka kiminle çıkmış olabilirim?
Sky hafifçe gülümsedi.
Sky: Sadece merak ettim.
Violet: Merakını başka şeylere yönlendir.
Sky daha fazla üstelemedi.
Violet de konuşmayı uzatmak istemiyordu ama Caitlyn’in adı geçtiğinde içinde oluşan o küçük hareketliliği görmezden gelmek eskisinden daha zordu.
Prova başladığında kendisini müziğe verdi.
Hareketleri kusursuz, ifadesi her zamanki kadar kontrollüydü.
Fakat müzik durduğunda zihni yine başka bir yere kaydı.
Kate bunu fark etti ancak hiçbir şey söylemedi.
Bazen bir insanın kendi düşünceleriyle baş başa kalmasına izin vermek gerekiyordu.
***
Aynı saatlerde Caitlyn, evinin penceresinden şehri izliyordu.
Önündeki masada yarım bıraktığı kahvesi soğumuştu.
Violet’le geçirdiği akşamı düşündüğünde yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluşuyordu.
Violet’in kendinden emin tavrının ardında sakladığı mesafeyi fark etmişti.
Bu mesafenin nedenini bütünüyle bilmiyordu ve Violet’in geçmişi hakkında varsayımlarda bulunmak istemiyordu.
Yalnızca onu tanımak istiyordu.
Telefonunu eline alıp mesajlar bölümünü açtı.
Violet’in adını bulduğunda bir süre ekrana baktı.
Sonunda kısa bir mesaj yazdı.
Caitlyn: Dün gece için teşekkür ederim. Seninle konuşmak güzeldi.
Mesajı gönderdikten sonra telefonunu masaya bıraktı.
Violet’in hemen cevap vermesini beklemiyordu.
Fakat birkaç dakika sonra ekran aydınlandı.
Violet: Benim için de öyleydi.
Caitlyn mesajı okurken gülümsedi.
Ardından yeni bir mesaj geldi.
Violet: Bir dahaki sefere yürüyüşü ben seçiyorum.
Caitlyn: Anlaştık. Ama bu sefer nereye gittiğimizi önceden bilmek istiyorum.
Violet: Güvenmiyor musun bana?
Caitlyn: Henüz seni yeterince tanımıyorum.
Violet’in cevabı birkaç saniye sonra geldi.
Violet: O zaman tanımaya devam et.
Caitlyn telefonu elinde tutarak bir süre ekrana baktı.
Violet’in sözleri kısa ve kendinden emindi ama Caitlyn bunun arkasındaki merakı hissedebiliyordu.
Bu kez mesaj yazmak yerine telefonu bıraktı.
Bazı şeylerin aceleye getirilmesine gerek yoktu.
***
Akşam saatlerinde Violet, provasını bitirip soyunma odasına geçti.
Telefonunu kontrol ettiğinde Caitlyn’den yeni bir mesaj gördü.
Caitlyn: Bu hafta bir gün müsait misin?
Violet mesajı okudu ve aynadaki yansımasına baktı.
İçinde beliren heyecanı anlamlandırmak için kendine birkaç saniye verdi.
Ardından cevap yazdı.
Violet: Neden?
Caitlyn: Seninle yeniden görüşmek istiyorum.
Violet’in dudaklarında küçük bir gülümseme belirdi.
Violet: Perşembe akşamı boşum.
Caitlyn: O zaman perşembe.
Violet: Planı sen mi yapacaksın?
Caitlyn: Bu kez evet.
Violet: Beni şaşırtabilecek misin?
Caitlyn: Göreceksin.
Violet telefonu cebine koydu.
Dışarı çıktığında Sky onu kapının yanında bekliyordu.
Sky: İyi haber mi?
Violet: Olabilir.
Sky: Anlatmak ister misin?
Violet arkadaşına baktı.
Sky’ın yüzünde alıştığı alaycı ifade yoktu; yalnızca samimi bir merak vardı.
Violet: Henüz anlatacak bir şey yok.
Sky başını salladı.
Sky: Tamam. Hazır olduğunda dinlerim.
Violet bu cevabı beklemiyordu.
Kısa bir an için arkadaşına baktıktan sonra başını hafifçe salladı.
Violet: Sağ ol.
Birlikte salondan çıktılar.
Violet’in önünde hâlâ çözmesi gereken birçok şey vardı.
Geçmişinden kalan kırgınlıklar, kendisine bile itiraf etmekte zorlandığı duygular ve Caitlyn’e duyduğu giderek artan merak…
Fakat ilk kez bütün bunları aynı anda çözmek zorunda olmadığını hissediyordu.
Perşembe akşamı henüz gelmemişti.
Yine de Violet, o günün düşündüğünden daha önemli olabileceğini seziyordu.