Bölüm 15 - Bana Neden Böyle Bakıyorsun

Violet ve Caitlyn bardan çıktıklarında Zaun’un sokakları gece ışıklarıyla aydınlanmıştı.
Bir süre yan yana yürüdüler ve içeride yaşanan konuşmayı ikisi de hemen açmadı.
Violet’in yüzündeki gerginlik yavaş yavaş azalıyordu.
Caitlyn ise onun konuşmak isteyip istemediğini anlamaya çalışıyordu.
Violet: Bir şey soracağım.
Caitlyn: Sor.
Violet: Iris’in söyledikleri seni rahatsız etti mi?
Caitlyn, sorunun beklediğinden farklı olduğunu fark ederek ona döndü.
Caitlyn: Neden rahatsız etsin?
Violet: Bilmiyorum, sonuçta eski sevgilimle aramda geçen bir konuşmaydı ve sen de oradaydın.
Caitlyn: Biraz garipti ama rahatsız olduğumu söyleyemem.
Violet: Gerçekten mi?
Caitlyn: Violet, geçmişinde biri olması çok normal.
Caitlyn: Üstelik seninle henüz birbirimizi tanıyoruz.
Violet başını hafifçe salladı.
Caitlyn’in bunu bu kadar doğal karşılaması hoşuna gitmişti.
Violet: Bazen fazla anlayışlısın.
Caitlyn: Sen de bazen fazla şaşırıyorsun.
Violet gülümseyerek ona baktı.
Violet: Belki de alışık değilimdir.
Caitlyn: Neye?
Violet: Birinin beni anlamaya çalışmasına.
Caitlyn’in yüzündeki ifade yumuşadı ama Violet’i daha fazla açıklama yapmaya zorlamadı.
Bir süre sonra kanalın kenarındaki korkuluklara yaslanıp şehrin ışıklarını izlediler.
Caitlyn: Sana bir şey sorabilir miyim?
Violet: Bu gece soru sorma sırası sende galiba.
Caitlyn: İstersen cevap vermezsin.
Violet: Sor bakalım.
Caitlyn: Iris’le ilişkiniz bittiğinde onun geri dönmesini istedin mi?
Violet bir süre sessiz kaldı.
Bu sorunun cevabını kendisi de daha önce defalarca düşünmüştü.
Violet: Sanırım ilişkinin eskisi gibi olmasını istediğim zamanlar oldu.
Violet: Ama onunla yeniden birlikte olmayı gerçekten isteyip istemediğimden emin değilim.
Caitlyn dikkatle dinledi.
Violet: Birini özlemekle onunla yeniden olmak istemek aynı şey değil, değil mi?
Caitlyn: Bence değil.
Violet: Bazen geçmişteki güzel şeyleri hatırlıyorsun ve her şeyin yeniden öyle olabileceğini düşünüyorsun.
Caitlyn: Ama geçmişteki sorunlar da orada duruyor.
Violet ona döndü.
Violet: Tam olarak.
Caitlyn: Bence ne hissettiğini anlamak için kendine zaman vermelisin.
Violet: Bunu yapıyorum.
Caitlyn: Güzel.
Violet bir süre Caitlyn’in yüzüne baktı.
Violet: Peki, sen hiç birini özleyip ona geri dönmek istemediğin oldu mu?
Caitlyn soruyu duyunca kısa bir an düşündü.
Caitlyn: Oldu.
Violet: Ve?
Caitlyn: Zamanla o kişiyi özlemenin, onun hayatında yeniden yer almasını istemek anlamına gelmediğini anladım.
Violet başını salladı.
Caitlyn’in söyledikleri aklında bir yere oturmuştu.
Violet: Seninle konuşmak bazen tehlikeli.
Caitlyn kaşlarını kaldırdı.
Caitlyn: Nedenmiş?
Violet: İnsan kendi kendine bile söylemek istemediği şeyleri düşünmeye başlıyor.
Caitlyn hafifçe gülümsedi.
Caitlyn: Belki de zaten düşünmeye hazır olduğun şeylerdir.
Violet cevap vermedi ama gülümsemesi geri geldi.
O gece Caitlyn’in yanında olmak, geçmişiyle ilgili bütün soruları çözmemişti.
Yine de bazı soruların cevaplarını tek başına bulmak zorunda olmadığını hissetmişti.

---

Ertesi gün Violet, Black Rose’un prova salonuna geldiğinde Sky ve Kate yeni gösterinin hazırlıklarıyla uğraşıyordu.
Violet çantasını bıraktı ve telefonunu kontrol etti.
Caitlyn’den mesaj gelmemişti.
Bunu önemsememesi gerektiğini düşündü ama bir süre sonra kendisini yeniden ekrana bakarken buldu.
Sky: Birini mi bekliyorsun?
Violet: Hayır.
Sky: Telefonuna üçüncü kez baktın.
Violet: Saat kaç diye bakıyorum.
Kate duvardaki saate göz attı.
Kate: Telefonunun ekranında saat görünmüyor mu?
Violet ikisine baktı.
Violet: Prova yapmayacak mıyız?
Sky gülümseyerek müziği açtı.
Sky: Yapacağız, tamam.
Violet telefonunu çantasına koyup çalışmaya başladı.
Kendini müziğe verdiğinde Caitlyn’i düşünmeyi bıraktığını sanmıştı.
Fakat prova arasına çıktığında telefonu yeniden eline aldı.
Bu kez ekranda Caitlyn’in mesajı vardı.
Caitlyn: Dün gece eve gidince biraz düşündüm.
Violet’in kaşları hafifçe çatıldı.
Violet: Kötü bir şey mi oldu?
Caitlyn: Hayır, sadece seninle konuşmayı sevdiğimi fark ettim.
Violet mesajı birkaç kez okudu.
Ardından cevap yazdı.
Violet: Bunu fark etmek ne kadar sürdü?
Caitlyn: Birkaç buluşma, birkaç konuşma ve birkaç sahne gösterisi.
Violet: Çok uzun sürmüş.
Caitlyn: Eminim sen çok daha hızlı fark etmişsindir.
Violet gülerek başını iki yana salladı.
Violet: Kendine fazla güveniyorsun.
Caitlyn: Bunu daha önce de söylemiştin.
Violet: Çünkü hâlâ öylesin.
Caitlyn: Bu akşam görüşmek ister misin?
Violet’in cevabı gecikmedi.
Violet: İsterim.
Mesajı gönderdikten sonra telefonunu cebine koydu.
Bu kez yüzündeki gülümsemeyi saklamak için uğraşmadı.
Sky uzaktan ona baktı ama bir şey söylemedi.
Violet’in kendi isteğiyle birine yaklaşmaya başladığını görebiliyordu.
Bunun onun için ne kadar yeni olduğunu da biliyordu.

---

Akşam Caitlyn, Violet’le buluşmak için kanalın yakınındaki küçük meydana geldi.
Violet onu gördüğünde adımlarını hızlandırdı.
Caitlyn: Bugün erken geldin.
Violet: Seni bekletmek istemedim.
Caitlyn gülümsedi.
Caitlyn: Bunu ikinci kez söylüyorsun.
Violet: Demek dikkat ediyorsun.
Caitlyn: Söylediklerini dinliyorum.
Violet bir an duraksadı.
Basit bir cümleydi ama Caitlyn’in bunu söyleyişinde onu gerçekten dinlediğini hissettiren bir şey vardı.
Violet: Bu akşam planın ne?
Caitlyn: Bu kez senin bir planın olduğunu düşünmüştüm.
Violet: Belki vardır.
Caitlyn: Öğrenebilir miyim?
Violet elini cebine koyup hafifçe gülümsedi.
Violet: Önce biraz yürüyelim, sonra karar veririz.
Caitlyn: Kulağa güzel geliyor.
Birlikte meydandan ayrıldılar.
Yürürken müzikten, işlerinden ve çocukluklarında sevdikleri şeylerden konuştular.
Violet normalde insanlara kendisi hakkında çok fazla şey anlatmazdı ama Caitlyn’in soruları arasında cevaplamak istemediği bir şey olduğunda bunu söylemekte de zorlanmıyordu.
Caitlyn hiçbir cevabı zorlamıyor, Violet de onun yanında kendisini açıklamak için sürekli doğru kelimeleri bulmak zorunda hissetmiyordu.
Bir süre sonra Violet, Caitlyn’in adımlarına uyum sağlayarak yavaşladı.
Violet: Seninle zaman geçirmek kolay.
Caitlyn ona döndü.
Caitlyn: Bu iyi bir şey mi?
Violet: Şimdilik.
Caitlyn güldü.
Caitlyn: Şimdilik demeyi gerçekten seviyorsun.
Violet: Her şeyi hemen söylememi bekleme.
Caitlyn: Beklemiyorum.
Violet ona bakıp gülümsedi.
Violet: Güzel.
O akşam vedalaşırken Violet eve döndüğünde ilk kez bir sonraki buluşmayı düşünmekle yetinmedi.
Caitlyn’i yeniden görmek için bir neden aramak yerine doğrudan kendisi davet etmeye karar verdi.
Çünkü artık onunla yakınlaşmak, Violet’in yalnızca merak ettiği bir ihtimal değildi.
Yavaş yavaş kendi isteğiyle seçtiği bir şeye dönüşüyordu.