Bölüm 11 - Bir Mesaj Daha

Violet, Caitlyn’le geçirdiği akşamın ardından eve döndüğünde kendisini alışılmadık bir huzurun içinde buldu.
Ceketini çıkarıp koltuğun üzerine bıraktı ve mutfağa geçerek kendisine bir bardak su aldı.
Aklında hâlâ Caitlyn’in söyledikleri vardı.
“Belki de mesafeni korumak zorunda değilsindir.”
Violet bardağından bir yudum aldı.
Violet: Kolay konuşuyorsun, Kiramman.
Söylediği soyadı kendi kulağına bile tuhaf gelmişti.
Dudaklarının kenarında beliren gülümsemeyi fark edince başını iki yana salladı ve telefonunu eline aldı.
Caitlyn’in profilini açtı.
Bu kez kendisini durdurmak için herhangi bir bahane bulmadı.
Fotoğraflarına bakarken Caitlyn’in yalnızca barda karşılaştığı kendinden emin kadından ibaret olmadığını fark ediyordu.
Bazı fotoğraflarında arkadaşlarıyla gülüyor, bazılarında şehirdeki farklı yerleri geziyor, bazılarında ise kameraya oldukça ciddi bakıyordu.
Violet bir fotoğrafta durdu.
Caitlyn’in lacivert saçları yüzünün bir tarafına düşmüş, gözlerinde hafif bir gülümseme belirmişti.
Violet: Güzelmişsin.
Bunu yüksek sesle söylediğini fark edince etrafına baktı.
Evde yalnızdı.
Violet: Harika. Şimdi kendi kendime konuşmaya da başladım.
Telefonunu bırakmak üzereyken Caitlyn’den bir mesaj geldi.
Caitlyn: Eve vardın mı?
Violet hemen cevap yazdı.
Violet: Vardım. Sen?
Caitlyn: Ben de biraz önce geldim.
Violet: Güzel.
Caitlyn: Bu kadar mı?
Violet mesajı okuduğunda kaşlarını kaldırdı.
Violet: Ne bekliyordun?
Caitlyn: Bilmiyorum. Belki bu akşamın nasıl geçtiğine dair bir yorum?
Violet bir süre düşündü.
Violet: Güzel geçti.
Caitlyn: Sadece güzel mi?
Violet gülümsedi.
Violet: Bir dahaki sefere daha iyi bir yer seçersen belki fikrim değişir.
Caitlyn: Demek bir dahaki sefere de görüşeceğiz.
Violet: Öyle görünüyor.
Caitlyn: İyi geceler, Violet.
Violet: İyi geceler, Caitlyn.
Violet telefonu yatağının yanına bıraktı.
Bu kez profilini yeniden açmadı.
Yalnızca yüzünde kalan gülümsemeyle ışığı kapattı.
***
Ertesi gün Black Rose’un prova salonunda Violet, koreografinin son bölümünü tekrar ediyordu.
Müzik durduğunda Sky yanına gelip havlusunu uzattı.
Sky: Dün akşam nasıl geçti?
Violet havluyla yüzünü silerken cevap verdi.
Violet: İyiydi.
Sky: Caitlyn’le mi?
Violet: Hayır, Zaun’un diğer ucunda tek başıma romantik bir akşam geçirdim.
Sky hafifçe güldü.
Sky: Tamam, sormuyorum.
Violet arkadaşına baktı.
Violet: Gerçekten mi?
Sky: Evet. Anlatmak istersen anlatırsın.
Violet bir an duraksadı.
Sky’ın konuyu uzatmaması beklemediği bir şeydi.
Violet: Birbirimizi tanımaya çalışıyoruz.
Sky: Güzel.
Violet: Bu kadar mı?
Sky: Ne yapmamı bekliyorsun? Sana bir konuşma mı hazırlayayım?
Violet gülerek başını salladı.
Violet: Hayır, böyle iyi.
Sky omzuna hafifçe dokunup yeniden provaya döndü.
Violet bir süre arkadaşının arkasından baktı.
Sonra telefonunu kontrol etti.
Caitlyn’den yeni mesaj yoktu.
Bunun onu neden hayal kırıklığına uğrattığını anlamak istemedi.
Telefonunu cebine koyup müziğin yeniden başlamasını bekledi.
***
Akşam Caitlyn, Evelyn ve Nova’yla birlikte yemek yiyordu.
Evelyn, Caitlyn’in telefonuna birkaç kez baktığını fark etti.
Evelyn: Birini mi bekliyorsun?
Caitlyn: Hayır.
Nova: Violet’ten mesaj mı gelecek diye mi kontrol ediyorsun?
Caitlyn telefonunu masaya bıraktı.
Caitlyn: Siz ikiniz neden her şeyi fark etmek zorundasınız?
Evelyn gülümsedi.
Evelyn: Çünkü seni tanıyoruz.
Caitlyn bir süre sessiz kaldıktan sonra kahvesinden bir yudum aldı.
Caitlyn: Onunla konuşmak hoşuma gidiyor.
Nova: O zaman onunla konuş.
Caitlyn: Sürekli ilk mesajı atan kişi olmak istemiyorum.
Evelyn: Bu bir yarış değil, Caitlyn.
Caitlyn arkadaşına baktı.
Evelyn: İlgini göstermekle birinin peşinden koşmak aynı şey değil. Ama onun da sana yaklaşmasına izin vermelisin.
Caitlyn bu sözleri düşündü.
Violet’in kendisine karşılık verdiğini hissediyordu ama onun ne kadar ileri gitmeye hazır olduğunu bilmiyordu.
Caitlyn: Haklısın.
Nova: Bunu bir daha söyle, kaydedeyim.
Caitlyn gözlerini devirdi.
Caitlyn: Fikrimi değiştirmeden sus.
Üçü de güldü.
Konuşma başka konulara kayarken Caitlyn telefonunu yeniden eline aldı.
Violet’e yazmak için bir bahaneye ihtiyacı yoktu.
Yine de bu kez beklemeye karar verdi.
***
Gece yarısına doğru Violet, provasından sonra evine dönmüş ve koltuğa uzanmıştı.
Televizyon açıktı ama ne izlediğinin farkında değildi.
Telefonunu eline alıp Caitlyn’in sohbet ekranını açtı.
Son mesajları yeniden okudu.
Ardından yazmaya başladı.
Violet: Bugün ne yaptın?
Mesajı gönderdikten sonra birkaç saniye ekrana baktı.
Violet: Harika. Çok doğal davrandın.
Telefonu yanına bıraktı.
Bir dakika sonra ekran aydınlandı.
Caitlyn: Şimdi mi merak ettin?
Violet gülümsedi.
Violet: Cevap vermeyeceksen söyle.
Caitlyn: Arkadaşlarımla yemek yedim. Sen?
Violet: Prova yaptım. Sonra eve geldim.
Caitlyn: Yorulmuş olmalısın.
Violet: Alışığım.
Caitlyn: Yine de dinlenmeyi unutma.
Violet: Bana emir mi veriyorsun?
Caitlyn: Tavsiye.
Violet: Aradaki farkı sonra konuşuruz.
Caitlyn: Sabırsızlıkla bekliyorum.
Violet gülerek başını koltuğun arkasına yasladı.
Konuşmaları uzun sürmedi ama telefonunu bırakmadan önce Caitlyn’in son mesajına bir kez daha baktı.
Caitlyn: İyi geceler. Kendine dikkat et.
Violet: Sen de.
Telefonu masaya koyduğunda yüzündeki gülümseme hâlâ duruyordu.
Violet henüz Caitlyn’den hoşlandığını kendisine itiraf etmeye hazır değildi.
Ama artık onun mesajını beklediğini inkâr etmesi de giderek zorlaşıyordu.
Ve belki de asıl değişen şey buydu.