Bölüm 22 - Gözlerin Sahnedeyken

Violet Black Rose’un prova alanına ulaştığında Sky ve Kate çoktan hazırlanmıştı.
Müzik sistemi açık olmasına rağmen ikisi de sahneye çıkmak yerine masanın başında bir şeyler tartışıyordu.
Violet ceketini kenara bırakıp yanlarına yaklaştı.
Violet: Ne oldu?
Sky: Bu akşamki gösterinin sırası değişmiş.
Violet: Kim değiştirdi?
Kate: Mekânın yöneticisi, kapanıştan önce yeni bir grup daha çıkarmak istiyormuş.
Violet kaşlarını çattı.
Violet: Bunu bize neden şimdi söylüyor?
Sky: Çünkü kendisi de şimdi öğrenmiş.
Violet kısa bir nefes verip telefonunu çıkardı.
Ekranda Caitlyn’den gelen yeni bir mesaj vardı.
Caitlyn: İşim bitti, birazdan hazırlanacağım.
Caitlyn: Bu akşam seni sahnede izlemek için sabırsızlanıyorum. ❤️
Violet mesajı okurken yüzündeki sertlik kayboldu.
Kate bunu fark etti ama yorum yapmadan müzik sisteminin yanına geçti.
Violet: Bizim sıramız değişse de sorun değil, yeter ki gösteriyi düzgün planlayalım.
Sky: Yöneticinin de duymak istediği buydu zaten.
Violet: O zaman konuşup halledelim.
Kısa bir görüşmenin ardından Black Rose’un gösterisi planlanandan biraz daha geç başlayacaktı.
Violet bunu Caitlyn’e haber verdi ve ardından provaya geçti.
Müzik başladığında sahneye çıktı.
İlk hareketlerle birlikte yüzündeki gündelik ifade yerini alışılmış özgüvenine bıraktı.
Sky ve Kate onunla aynı ritimde ilerlerken Violet koreografinin zor bölümünde hareketleri yeniden düzenledi.
Prova bittiğinde herkes kısa bir mola verdi.
Violet havlusunu alıp telefonuna baktı.
Caitlyn: Biraz gecikebilirim, merkezden çıkmadan önce tamamlamam gereken bir iş çıktı.
Violet: Acele etme, sevgilim.
Violet: Ben burada olacağım.
Mesajı gönderdikten sonra telefonunu cebine koydu.
Bu kez Caitlyn’in gelmesini beklemek onu huzursuz etmiyordu.
Onun kendi hayatı, işi ve yetiştirmesi gereken sorumlulukları vardı.
Violet bunu anlıyor, Caitlyn’in kendi dünyasını korumasını seviyordu.
---
Akşam mekân dolmaya başladığında Black Rose sahneye çıkmak için hazırlandı.
Violet siyah sahne kıyafetini giydi, saçlarını geriye doğru düzeltti ve bileğindeki aksesuarı sıkıştırdı.
Sky yanına geldi.
Sky: Hazır mısın?
Violet: Her zamanki gibi.
Sky: Bu akşam biraz daha gülümsüyorsun.
Violet ona yan gözle baktı.
Violet: Sana mı öyle geliyor?
Sky: Belki.
Sky konuyu uzatmadı ve sahneye geçmek için diğerlerine katıldı.
Işıklar azaldığında kalabalığın sesi yükseldi.
Black Rose sahneye çıktığında alkışlar mekânı doldurdu.
Violet müziğin ritmine girerken seyircilerin arasına baktı.
Caitlyn henüz gelmemişti.
Bakışlarını sahneye çevirdi ve gösteriye devam etti.
Tam parçanın ortasında giriş kapısının açıldığını gördü.
Caitlyn içeri girdiğinde üzerinde koyu lacivert bir ceket ve sade bir kıyafet vardı.
Kalabalığın arasından boş bir masa bulup oturdu.
Başını kaldırdığı anda gözleri Violet’le buluştu.
Violet’in dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
Ardından hareketlerine devam etti.
Caitlyn gösteriyi dikkatle izliyordu.
Violet’in sahnedeki kendinden emin hâlini daha önce de görmüştü ama bu kez onunla paylaştığı özel anları da biliyordu.
Şarkının sonuna doğru Violet başını Caitlyn’in bulunduğu tarafa çevirdi ve kısa bir an gözlerini ondan ayırmadı.
Müzik sona erdiğinde mekân alkışlarla doldu.
Black Rose sahneden ayrılırken Violet’in yüzünde hâlâ o küçük gülümseme vardı.
---
Violet kulise geçtiğinde Sky ve Kate kostümlerini değiştirmeye başlamıştı.
Violet havlusunu alıp yüzündeki teri sildi, ardından telefonunu kontrol etti.
Caitlyn: Harikaydın.
Violet: Sadece harika mı?
Caitlyn: Çok iyiydin.
Violet: Biraz daha uğraşman gerekecek, sevgilim.
Caitlyn: Yüz yüze söyleyeceğim.
Violet telefonu cebine koyup üstüne ceketini geçirdi.
Violet: Ben biraz dışarı çıkıyorum.
Sky: Tamam, biz de birazdan geliriz.
Violet kulisten çıktığında Caitlyn masasında oturuyordu.
Onu gördüğü anda Caitlyn ayağa kalktı.
Violet: Geldin demek.
Caitlyn: Gösteriyi kaçırmak istemedim.
Violet: Beğendin mi?
Caitlyn: Evet, özellikle son bölümünü.
Violet: Neden özellikle onu?
Caitlyn: Çünkü o sırada kime baktığını biliyordum.
Violet gülerek başını hafifçe eğdi.
Violet: Kendine fazla güveniyorsun.
Caitlyn: Bunu senden öğrendim.
Violet onun karşısındaki sandalyeye oturdu.
Caitlyn: Bir şey fark ettim.
Violet: Söyle bakalım.
Caitlyn: Sahnedeyken herkesin dikkatini çekiyorsun ama gösteri bittiğinde ilk baktığın yer yine benim oturduğum masa oluyor.
Violet bir an sustu.
Sonra dirseğini masaya dayayıp Caitlyn’e yaklaştı.
Violet: Belki de görmek istediğim kişi orada olduğu içindir.
Caitlyn’in gülümsemesi yavaşça genişledi.
Caitlyn: Bunu duymak hoşuma gitti.
Violet: İstediğin zaman tekrar söyleyebilirim.
Caitlyn: Şimdilik bu kadarı yeterli.
Violet: Peki, sevgilim.
Caitlyn masanın üzerinde duran elini Violet’e doğru uzattı ama ona dokunmadan bekledi.
Violet bu kez tereddüt etmeden elini onun elinin üzerine bıraktı.
Bir süre öylece oturup mekândaki müziği dinlediler.
Sonra Caitlyn’in bakışları Violet’in ceketinin açık yakasına kaydı.
Caitlyn: Sahne kıyafetin her zamanki gibi dikkat çekiciydi.
Violet: Bu bir şikâyet mi?
Caitlyn: Henüz karar vermedim.
Violet kaşlarını kaldırdı.
Violet: Bu cevap hiç güven vermedi.
Caitlyn gülmemek için dudaklarını birbirine bastırdı.
Caitlyn: Bunu başka bir gün konuşacağız.
Violet: Şimdiden meraklandım.
Caitlyn: Merak et, sevgilim.
Violet onun yüzüne baktı ve başını hafifçe salladı.
Violet: Sanırım başıma biraz bela aldım.
Caitlyn: Bunu daha önce de söylemiştin.
Violet: Evet ama bu kez şikâyet etmiyorum.
Caitlyn’in yüzündeki ifade yumuşadı.
Caitlyn: Güzel, çünkü ben de bir yere gitmeyi düşünmüyorum.
Violet elini onun elinden çekmedi.
İlk kez bir ilişkiye başlarken gelecekte ne olacağını çözmeye çalışmıyordu.
Şimdilik Caitlyn’in yanında olmak ve bu yeni hâllerine alışmak yeterliydi.
Ancak Caitlyn’in sahne kıyafeti hakkında söyledikleri aklının bir köşesine takılmıştı.
Violet, sevgilisinin bu konuyu yeniden açacağından emindi.