Bölüm 30 - Bizim Küçük Dünyamız

Violet apartmanın kapısını çaldığında bir elinde alışveriş poşeti, diğerinde kaskı vardı.
Kapı kısa süre sonra açıldı ve Caitlyn, üzerinde rahat kıyafetleriyle karşısına çıktı.
Caitlyn: Sonunda geldin!
Violet: Yarım saat dedim, yarım saat oldu.
Caitlyn: Dakikaları mı saydın?
Violet: Trafiği, marketi ve senin çikolata krizini hesaba kattım.
Caitlyn poşeti elinden alıp içindekilere baktı.
Caitlyn: Bisküvi de almışsın!
Violet: Onları görmemiş gibi davranabilirsin.
Caitlyn: Neden?
Violet: Çünkü onları senin için aldığımı kabul edersem şımaracaksın.
Caitlyn başını kaldırıp muzipçe gülümsedi.
Caitlyn: Demek beni şımartmak istemiyorsun?
Violet: Tam olarak bunu söyledim.
Caitlyn: Çok geç kaldın, V.
Violet kapıdan içeri girerken durdu.
Violet: V mi?
Caitlyn: Evet, Violet demekten daha kısa.
Violet: Yaratıcılığın beni etkiledi.
Caitlyn: İstersen sana da bir isim bulabiliriz.
Violet: Bana zaten yeterince isim taktın.
Caitlyn: Ama daha bitirmedim.
Violet: Bundan korkuyordum.
Caitlyn gülerek mutfağa yöneldi ve alışveriş poşetini tezgâha bıraktı.
Violet ceketini çıkarıp sandalyenin arkasına astıktan sonra ona yardım etmek için yanına geldi.
Caitlyn: Dondurmayı dondurucuya koyar mısın?
Violet: Emredersiniz, patron.
Caitlyn: Bir de bardakları çıkar.
Violet: Beni eve hizmetçi olarak mı çağırdın?
Caitlyn: Hayır, hizmetçiler en azından itiraz etmiyor.
Violet elindeki bardakları tezgâha bırakıp ona baktı.
Violet: Bu akşam çok cesursun.
Caitlyn: Sen de çok konuşuyorsun.
Violet cevap vermek yerine arkasından yaklaşıp kollarını Caitlyn'in beline doladı.
Caitlyn'in elindeki çikolata paketi havada kaldı.
Caitlyn: Ne yapıyorsun?
Violet: Mutfakta duruyorum.
Caitlyn: Kolların da mı mutfakta duruyor?
Violet: Onlar kendi kararlarını veriyor.
Caitlyn gülerek başını geriye çevirip yanağına bir öpücük bıraktı.
Caitlyn: O zaman biraz daha durabilirler.
Violet çenesini Caitlyn'in omzuna yasladı.
Violet: Memnuniyetle.
Birkaç dakika sonra birlikte salona geçtiler ve film seçmek için koltuğa oturdular.
Caitlyn iki seçenek açtı ama Violet ikisini de beğenmedi.
Caitlyn: Peki, sen ne izlemek istiyorsun?
Violet: Fark etmez.
Caitlyn: Her şeye hayır diyorsun ama.
Violet: Henüz doğru şeyi söylemedin.
Caitlyn kumandayı ona uzattı.
Caitlyn: Al bakalım, eleştirmen hanım.
Violet listeyi birkaç saniye inceledikten sonra bir film açtı.
Caitlyn: Bunu daha önce izlemiştim.
Violet: Ben izlemedim.
Caitlyn: Sonunu söylemeyeceğim.
Violet: Söylersen seni koltuktan atarım.
Caitlyn: Bu evde misafirlerine böyle mi davranıyorsun?
Violet: Sen misafir değilsin.
Caitlyn başını ona çevirdi.
Caitlyn: Öyle mi?
Violet omuz silkti ama bakışlarını ekrandan ayırmadı.
Violet: Evet, artık kapıyı çalmadan da gelebilirsin.
Caitlyn'in yüzündeki gülümseme yumuşadı.
Caitlyn: Bunu aklımda tutacağım.
Film başladığında Caitlyn bacaklarını koltuğa topladı ve başını Violet'in omzuna yasladı.
Violet de kolunu onun çevresine yerleştirdi.
Bir süre sonra Caitlyn'in dikkati filmden çok Violet'in parmaklarıyla oynamaya kaydı.
Violet: Film kötü mü?
Caitlyn: Hayır.
Violet: O zaman neden elimi inceliyorsun?
Caitlyn: Parmaklarında gitar tellerinden kalan izler var.
Violet eline baktı.
Violet: Yıllardır gitar çalıyorum, tabii ki var.
Caitlyn: Hiç acıyor mu?
Violet: Bazen ama alıştım.
Caitlyn başparmağını elinin üzerinde gezdirmeden önce ona baktı.
Violet elini çekmeyince Caitlyn dokunuşuna devam etti.
Caitlyn: Bir gün bana gitar çalmayı öğretir misin?
Violet: Ciddi misin?
Caitlyn: Evet, neden?
Violet: Çünkü sana ilk derste kolay bir şey öğretip ikinci derste seni ağlatmayı planlıyorum.
Caitlyn: Çok iyi bir öğretmensin.
Violet: Henüz ders vermedim.
Caitlyn: Potansiyelini görüyorum.
Violet güldü.
Violet: Pazar günü gel, bakalım ne kadar dayanıklısın.
Caitlyn: Anlaştık.
Filmin ortasında Violet'in telefonu çaldı.
Ekranda Sky'ın adı görünüyordu.
Violet aramayı açtı.
Violet: Ne istiyorsun?
Sky: İnsan bir merhaba der!
Violet: Merhaba, ne istiyorsun?
Sky: Yarınki konser için yeni bir fikir düşündüm.
Violet: Hayır.
Sky: Daha anlatmadım!
Violet: Seni tanıyorum.
Sky: Sahneye çıkarken seyircilere birer gül dağıtalım.
Violet birkaç saniye sustu.
Violet: Black Rose konserinde mi?
Sky: Evet!
Violet: Bir sonraki fikrini de kendine sakla.
Sky: Caitlyn'e soracağım, o kabul eder.
Violet: Caitlyn şu an film izliyor ve senin fikirlerini değerlendirmek gibi bir görevi yok.
Caitlyn araya girdi.
Caitlyn: Bence güller güzel fikir!
Violet yavaşça ona döndü.
Violet: Sen benim tarafımda değil miydin?
Caitlyn: Ben güllerin tarafındayım.
Telefonun diğer ucundan Sky'ın kahkahası duyuldu.
Sky: İşte bu yüzden onu seviyorum!
Violet: İkiniz de başıma belasınız.
Sky: Yarın görüşürüz, yıldız!
Violet telefonu kapatıp koltuğun yanına bıraktı.
Caitlyn: Bence gerçekten güzel bir fikir.
Violet: Konserden önce yüzlerce gül bulmamız gerekecek.
Caitlyn: Yardım ederim.
Violet ona bir süre baktıktan sonra başını iki yana salladı.
Violet: Tamam, güller olsun.
Caitlyn zafer kazanmış gibi gülümsedi.
Caitlyn: Harika!
Violet: Ama gülleri sen taşıyacaksın.
Caitlyn: Kabul etmiyorum.
Violet: Geç kaldın, karar verildi.
Caitlyn kahkahasını tutamayınca Violet de gülmeye başladı.
Gece ilerlediğinde film bitmiş, çikolatalar yenmiş ve dondurma neredeyse tükenmişti.
Caitlyn ayağa kalkıp boş kapları topladı.
Caitlyn: Ben artık eve geçeyim.
Violet koltuktan kalktı.
Violet: Burası senin evin.
Caitlyn elindeki kaplarla ona döndü.
Caitlyn: Ne?
Violet: Yani burada rahatça kalabilirsin, bunu söylemek istedim.
Caitlyn birkaç saniye sessiz kaldı, ardından gülümsedi.
Caitlyn: O zaman bir dahaki sefere pijamamı da getiririm.
Violet: Getir, ama benim tişörtlerimi çalmayı bırak.
Caitlyn: Hiç söz veremem.
Violet: Zaten vermeni beklemiyordum.
Caitlyn kapları mutfağa bıraktıktan sonra geri geldi ve Violet'in elini tuttu.
Caitlyn: İyi geceler, V.
Violet parmaklarını onun parmaklarına geçirdi.
Violet: İyi geceler, maviş.
Caitlyn kapıya doğru yürürken dönüp ona baktı.
Caitlyn: Yarın gülleri unutma!
Violet: Git artık!
Kapı kapandığında Violet salondaki dağınıklığa baktı ve güldü.
Ertesi gün konser vardı, pazar günü Caitlyn'e gitar dersi verecekti ve mutfakta hâlâ yıkanmayı bekleyen bardaklar duruyordu.
Hayatı bir anda daha hareketli hâle gelmişti.
Üstelik bu kez bundan hiç şikâyetçi değildi.