Bölüm 24 - Bir Sırrımız Var

Ertesi gün prova bittiğinde Violet eşyalarını topladı ve Caitlyn'den haber beklemek için dışarı çıktı.
Telefonu birkaç dakika sonra titredi.
Caitlyn: İşim bitti. Hâlâ görüşmek istiyor musun?
Violet: Hayır, artık senden sıkıldım.
Caitlyn: Çok komiksin.
Violet: Biliyorum, sevgilim.
Caitlyn: Kendinle gurur duymayı da ihmal etmiyorsun.
Violet: Biri yapmalı.
Caitlyn: Peki, o biri sensin.
Violet gülerek telefonunu cebine koydu ve motosikletinin yanına geçti.
Violet: On dakikaya oradayım.
Caitlyn: Bekliyorum. ❤️
Violet kaskını takıp yola çıktı.
Caitlyn'i buluşacakları yerde gördüğünde motorunu durdurdu ve kaskını çıkararak yanına yürüdü.
Violet: Selam, güzelim.
Caitlyn: Selam, sevgilim.
Violet: Günün nasıl geçti?
Caitlyn: Yorucuydu ama şimdi daha iyi.
Violet: Güzel, çünkü seni biraz kaçırmayı planlıyorum.
Caitlyn gülerek başını iki yana salladı.
Caitlyn: Beni kaçırmadan önce nereye götüreceğini söylemeyi düşünür müsün?
Violet: Hayır.
Caitlyn: En azından ne kadar süreceğini söyle.
Violet: İstersen seni bir saat içinde geri getiririm.
Caitlyn: Bir saat mi?
Violet: Şaka yaptım, yüzündeki ifadeyi görmeliydin.
Caitlyn: Bir gün gerçekten seni ciddiye almayı bırakacağım.
Violet: O güne kadar eğlenmeye devam edeceğim.
Caitlyn gülümseyerek kaskını aldı.
Caitlyn: Tamam, hadi gidelim.
Violet motosikleti çalıştırmadan önce Caitlyn'in rahat olup olmadığını kontrol etti.
Caitlyn başını sallayınca yola çıktılar.
Violet bu kez onu Zaun'un kalabalık sokaklarından uzakta, şehri tepeden görebilecekleri küçük bir seyir noktasına götürdü.
Burada sokakların gürültüsü geride kalıyor, uzaktaki ışıklar karanlığın içinde parlıyordu.
Caitlyn motosikletten inip çevresine baktı.
Caitlyn: Burası gerçekten çok güzelmiş.
Violet: Beğeneceğini düşündüm.
Caitlyn: Daha önce buraya gelmiş miydin?
Violet: Birkaç kez.
Caitlyn: Tek başına mı?
Violet: Genellikle.
Caitlyn manzaraya dönüp hafifçe gülümsedi.
Caitlyn: O zaman buraya birini getirmen senin için biraz önemli olmalı.
Violet: Belki de.
Caitlyn: Violet.
Violet: Ne?
Caitlyn: Bazen sana tek bir soru soruyorum ama sen üç kelimeyle cevap verip bütün merakı bana bırakıyorsun.
Violet gülerek ellerini cebine soktu.
Violet: Meraklı olmayı bırakabilirsin.
Caitlyn: Senin hakkında mı? Pek mümkün görünmüyor.
Violet ona baktı ve dudaklarının kenarında küçük bir gülümseme belirdi.
Violet: Buraya kafamı toplamak için geliyorum.
Caitlyn: Peki, bugün kafanı toplamak için mi geldin?
Violet: Hayır, bugün seninle vakit geçirmek için geldim.
Caitlyn'in yüzündeki ifade yumuşadı.
Caitlyn: Bunu söylemen hoşuma gitti.
Violet: Alışsan iyi olur, sevgilim.
Caitlyn: Daha şimdiden alışmaya başladım bile.
Violet bir adım yaklaşıp onun elini tuttu.
Violet: Burayı daha önce kimseye göstermedim.
Caitlyn: Gerçekten mi?
Violet: Gerçekten.
Caitlyn: O zaman burayı benimle paylaşman güzel bir şey.
Violet: Daha önce sevgilim değildin.
Caitlyn gülümseyerek başını eğdi.
Caitlyn: Demek artık özel yerlerine de girmeye başladım.
Violet: Biraz.
Caitlyn: Sadece biraz mı?
Violet: Şimdilik.
Caitlyn: Bunu ileride tekrar konuşacağız.
Violet: Sabırsızlıkla bekliyorum.
Caitlyn onun elini hafifçe sıktı.
Caitlyn: O zaman ben de sana bir gün kendi özel yerimi göstereceğim.
Violet: Merakla bekliyorum.
Caitlyn: Ama neresi olduğunu şimdiden söylemeyeceğim.
Violet: Beni merakta bırakmak hoşuna mı gidiyor?
Caitlyn: Biraz.
Violet: Benden öğrenmişsin.
Caitlyn: İyi bir öğretmensin.
Violet kahkaha attı ve Caitlyn'in elini bırakmadan manzaraya döndü.
Bir süre yalnızca şehrin ışıklarını izlediler.
Caitlyn başını Violet'in omzuna yaslamak için hafifçe yaklaştı, sonra alışkanlıkla duraksadı.
Violet bunu fark edince kolunu onun omuzlarına bıraktı.
Violet: Gel, sevgilim.
Caitlyn başını omzuna yasladı ve rahatça yanına sokuldu.
Caitlyn: Böyle daha güzel.
Violet: Katılıyorum.
Caitlyn: Normalde bu kadar sessiz misin?
Violet: Kiminle olduğuma bağlı.
Caitlyn başını kaldırıp ona baktı.
Caitlyn: Peki, benim yanımda neden sessizsin?
Violet birkaç saniye düşündü.
Violet: Çünkü sürekli bir şey söylemek zorunda hissetmiyorum.
Caitlyn: Bu iyi bir şey mi?
Violet: Seninle öyle.
Caitlyn gülümsedi ve yeniden başını onun omzuna yasladı.
Caitlyn: Bence de.
Violet şehrin ışıklarına bakarken kolunu Caitlyn'in omuzlarında tuttu.
Eskiden sessizlik, insanlarla arasına koyduğu duvarlardan biriydi.
Caitlyn'in yanındaysa sessiz kalmak, paylaşmak zorunda olmadığı bir anın içinde rahatça durabilmek demekti.
Bir süre sonra Caitlyn başını kaldırıp saate baktı.
Caitlyn: Biraz daha kalabilir miyiz?
Violet: İstediğin kadar.
Caitlyn: Yarın erken kalkmam gerekiyor ama yine de hemen gitmek istemiyorum.
Violet: O zaman biraz daha kalırız.
Caitlyn: Programını benim için değiştirdin mi?
Violet: Hayır, programımda zaten sen vardın.
Caitlyn gülerek koluna hafifçe vurdu.
Caitlyn: Bazen gerçekten ne diyeceğimi bilmiyorum.
Violet: Ben de bazen kendime şaşırıyorum.
Caitlyn: Neden?
Violet: Normalde birine bu kadar zaman ayırmayı düşünmezdim.
Caitlyn: Pişman mısın?
Violet ona dönüp gözlerinin içine baktı.
Violet: Bir saniye bile değil.
Caitlyn gülümsedi ve elini yeniden tuttu.
O akşam oradan ayrıldıklarında Violet, Caitlyn'i yalnızca sevdiği için yanında tutmak istemediğini fark etti.
Onunla sıradan anları paylaşmayı, gününün nasıl geçtiğini öğrenmeyi ve hiçbir şey yapmadan yanında durmayı da seviyordu.
Üstelik bunların hiçbirini kendini zorlayarak yapmıyordu.
Violet: Hazır mısın, sevgilim?
Caitlyn: Hazırım.
Violet ona kaskını uzatırken gülümsedi.
Violet: O zaman seni evine götüreyim.
Caitlyn: Bir dahaki sefere sıra bende.
Violet: Sözünü unutma.
Caitlyn: Unutmam.
Motosiklete bindiklerinde Caitlyn kollarını Violet'in beline doladı.
Violet motoru çalıştırmadan önce ellerinin üzerine kısaca dokundu.
Violet: Sıkı tutun.
Caitlyn: Her zaman.
Violet yola çıkarken aynadan Caitlyn'in gözlerini yakaladı ve gülümsedi.
Bu kez arkasında taşıdığı şey yalnızca sevdiği bir insan değildi.
Artık birlikte biriktirecekleri küçük anılar da vardı.
Ve Violet, bu sırrın yalnızca ikisine ait olmasını şimdilik seviyordu.