Bölüm 36 - Bakışların Ele Veriyor

Violet ertesi gün provadan önce gitarını alıp müzik odasına gittiğinde Caitlyn'i piyanonun başında, defterine bir şeyler karalarken buldu.
Caitlyn kapının açıldığını duydu ama başını kaldırmadı.
Caitlyn: Geç kaldın, rock yıldızı.
Violet gitarını duvarın yanına bıraktı ve kollarını göğsünde birleştirerek ona baktı.
Violet: Daha ders başlamadan öğretmenimi kızdırmayı başarmışım.
Caitlyn: Öğretmenin benim olduğumu kim söyledi?
Violet: Dün üç notayı öğrenmek için dünyayı fethedeceğini söyleyen kişi sendin.
Caitlyn sonunda başını kaldırıp gülümsedi.
Caitlyn: Ve bugün dört nota öğrendim.
Violet: Vay canına, bu hızla haftaya konser verirsin.
Caitlyn: İstersen ilk sıraya sana yer ayırırım.
Violet: İlk sıra mı?
Violet yavaşça yanına yaklaştı ve piyanonun kenarına yaslandı.
Violet: Ben sahnenin üzerinde olmayı tercih ederim, güzellik.
Caitlyn: Kendine güvenin gerçekten inanılmaz.
Violet: Senin gözlerin de öyle söylüyor.
Caitlyn kaşlarını kaldırdı.
Caitlyn: Gözlerimin ne söylediğini nereden biliyorsun?
Violet: Çünkü konuşurken bana bakmak yerine piyanoya bakmaya çalışıyorsun.
Caitlyn istemsizce gözlerini tuşlara çevirdi.
Violet kahkaha attı.
Violet: İşte tam olarak bundan bahsediyorum.
Caitlyn: Seni burada bırakıp eve gidebilirim.
Violet: Ama o zaman gitar dersini kaçırırsın.
Caitlyn: Belki de buna değerdir.
Violet gitarını alıp karşısındaki sandalyeye oturdu ve telleri kontrol etmeye başladı.
Violet: Hadi bakalım, öğrencim. Önce dün öğrendiğin notaları dinleyelim.
Caitlyn gitarını eline aldı ve parmaklarını tellerin üzerine yerleştirdi.
İlk birkaç nota düzgün çıktı ama dördüncü notada parmağını yanlış yere bastırınca ses bozuldu.
Caitlyn: Hayır!
Violet gülümseyerek gitarını dizlerinin üzerine yerleştirdi.
Violet: Gitar senden korkmuyor, Kiramman. Biraz rahatla.
Caitlyn: Parmaklarımın benimle aynı fikirde olması gerekiyor.
Violet: Onlara biraz zaman tanı.
Violet yanına geçip Caitlyn'in elini doğru konuma getirmesine yardım etti.
Caitlyn dikkatle onun hareketlerini izlerken Violet'in yüzüne oldukça yakındı.
Violet: Şimdi başparmağını biraz aşağı al.
Caitlyn denileni yaptı ve notayı yeniden çaldı.
Bu kez ses doğru çıkınca yüzü aydınlandı.
Caitlyn: Başardım!
Violet: Gördün mü? Bazen sadece doğru yere dokunman gerekiyor.
Caitlyn başını çevirip ona baktı.
Caitlyn: Bu cümleyi özellikle mi seçtin?
Violet'in dudaklarında yavaş bir gülümseme belirdi.
Violet: Senin aklına ne geldiğini ben nereden bileyim?
Caitlyn'in yanakları hafifçe kızardı.
Caitlyn: Bazen senden gerçekten nefret ediyorum.
Violet: Hayır, etmiyorsun.
Caitlyn: Kendinden bu kadar emin olmayı nasıl başarıyorsun?
Violet: Pratik meselesi.
Caitlyn güldü ve gitarını dikkatlice standına bıraktı.
Dersin ardından Violet, üzerindeki ceketi çıkarıp sandalyenin arkasına astı ve çantasından telefonunu aramaya başladı.
Caitlyn masadaki defteri toplarken göz ucuyla ona baktı.
Violet'in siyah tişörtü hareketleriyle hafifçe gerilmişti ve Caitlyn bakışlarını yeniden defterine çevirmeden önce onun belirgin karın kaslarını fark etmişti.
Violet telefonunu bulup başını kaldırdığında Caitlyn'in gereğinden fazla dikkatli biçimde kâğıtları hizaladığını gördü.
Violet: Kiramman.
Caitlyn: Efendim?
Violet: Defteri düzeltiyorsun, ters çevirip yeniden düzeltiyorsun. Bir sorun mu var?
Caitlyn: Hayır.
Violet birkaç adım yaklaşıp masanın karşısında durdu.
Violet: Bana bak.
Caitlyn başını kaldırdı ve göz göze geldiler.
Violet'in yüzünde o tanıdık, kendinden emin gülümseme vardı.
Violet: Az önce neye bakıyordun?
Caitlyn: Hiçbir şeye.
Violet: Tabii.
Caitlyn: Violet!
Violet: Ne? Sadece sordum.
Caitlyn kollarını göğsünde birleştirdi ama gülümsemesini saklayamadı.
Caitlyn: Kendini fazla beğeniyorsun, haberin olsun.
Violet: Senin fikrini duyduktan sonra daha da beğenebilirim.
Caitlyn: Sana hiçbir şey söylemedim!
Violet: Söylemene gerek kalmadı, yüzün yeterince konuşuyor.
Caitlyn başını iki yana sallayıp güldü.
Caitlyn: Bir gün seni kendi oyununda yeneceğim.
Violet: O günü sabırsızlıkla bekliyorum.
Violet ceketini sandalyeden aldı ama giymek yerine Caitlyn'in omuzlarına bıraktı.
Caitlyn şaşkınlıkla cekete baktı.
Caitlyn: Üşümüyorum.
Violet: Biliyorum.
Caitlyn: O zaman neden verdin?
Violet: Çünkü üzerimdeki kokuyu sevdiğini biliyorum.
Caitlyn bir an cevap veremedi.
Violet onun yanağına hafif bir öpücük kondurup gitarını omzuna astı.
Violet: Ben provaya gidiyorum, maviş. Akşam seni almaya geleyim mi?
Caitlyn ceketini omuzlarında düzeltti ve gülümseyerek ona baktı.
Caitlyn: Belki.
Violet: Şu kelimeyi bir gün düzgün kullanmayı öğreneceksin.
Caitlyn: Belki öğrenirim.
Violet kapıya doğru yürüdü, sonra son kez arkasına döndü.
Violet: Bu arada, bir dahaki sefere bakışlarını saklamak için defteri ters çevirme. Çok belli oluyor.
Caitlyn: VIOLET!
Violet kahkahasını tutamayarak kapıdan çıktı.
Caitlyn birkaç saniye kapıya baktıktan sonra yüzünü ellerinin arasına aldı.
Caitlyn: Baş belası.
Omuzlarındaki ceketi çıkarmak yerine biraz daha sıkı sardı ve kendi kendine gülümsedi.