Bölüm 40 - Bizim İçin Bir Yer

Caitlyn sabah uyandığında Violet'in yatakta olmadığını fark etti ve mutfaktan gelen müzik sesini duyunca gülümseyerek ayağa kalktı.
Üzerine rahat bir hırka geçirip mutfağa gittiğinde Violet'i siyah bir tişörtle kahvaltı hazırlarken buldu.
Violet bir eliyle tavada yumurtaları kontrol ediyor, diğer eliyle telefonundaki şarkıyı değiştiriyordu.
Caitlyn kapı eşiğine yaslanıp onu bir süre sessizce izledi.
Violet: Beni izlemeyi bitirdiysen kahvaltı hazır.
Caitlyn: Seni izlediğimi nereden çıkardın?
Violet arkasına dönüp kendinden emin bir gülümsemeyle ona baktı.
Violet: Çünkü kapıda iki dakikadır duruyorsun ve henüz tek kelime etmedin.
Caitlyn: Belki kahvaltının yanmasını bekliyordumdur.
Violet: O zaman yanlış kişiyi bekliyorsun, prenses.
Violet tabağı tezgâha koydu ve Caitlyn'in yanına gelip beline hafifçe sarıldı.
Violet: Günaydın demek bu kadar zor olmamalı.
Caitlyn başını kaldırıp onu öptü.
Caitlyn: Günaydın, yakışıklım.
Violet'in gülümsemesi genişledi.
Violet: İşte şimdi güne güzel başladık.
Birlikte kahvaltılarını yaptılar ve Caitlyn, Violet'in konserden sonra kendisine gönderdiği fotoğrafları telefonunda açtı.
Caitlyn: Sky bunları ne zaman çekti?
Violet: Senin bana baktığın anları yakalamak için bütün gece uğraştı.
Caitlyn: Ben sana öyle bakmıyordum.
Violet: Tabii, gitarımı inceliyordun.
Caitlyn elindeki peçeteyi ona doğru fırlattı ama Violet kolayca yakaladı.
Violet: Bunu da mı sahne performansımdan öğrendin?
Caitlyn: Bir gün gerçekten seni susturacağım.
Violet: O günü bekliyorum, maviş.
Kahvaltıdan sonra Caitlyn müzik odasına gitmek istediğini söyledi ve Violet gitarını alarak ona eşlik etti.
Caitlyn piyanonun başına oturup üzerinde çalıştıkları melodiyi açtı, Violet de yanındaki sandalyeye yerleşerek gitarını akort etti.
Bir süre birlikte çalıştılar ve bu kez birkaç ölçüyü baştan sona hatasız çalmayı başardılar.
Caitlyn heyecanla Violet'e döndü.
Caitlyn: Bunu kaydetmeliyiz!
Violet: Önce bir kez daha çalalım, sonra kaydederiz.
Caitlyn: Mükemmel olmasını mı istiyorsun?
Violet: Hayır, senin çalarken gülümsediğin kısmı da kaydetmek istiyorum.
Caitlyn'in yüzü yumuşadı.
Caitlyn: Bazen çok tatlı olabiliyorsun, biliyor musun?
Violet: Bunu kimseye anlatma, itibarım zedelenir.
Caitlyn kahkaha atarak kaydı başlattı.
Melodiyi yeniden çaldılar ve bu kez son notanın ardından ikisi de gülmeye başladı.
Caitlyn kaydı durdurup başını Violet'in omzuna yasladı.
Caitlyn: Bir gün bu şarkıyı gerçekten bitireceğiz.
Violet: Bitireceğiz.
Caitlyn: Peki, sonra ne olacak?
Violet gitarını kenara bırakıp ona döndü.
Violet: Sonra yenisini yazarız.
Caitlyn: Ben şarkıdan bahsetmiyordum.
Violet bir süre onu dinledi ve yüzündeki gülümseme biraz sakinleşti.
Caitlyn: Bazen seni düşündüğümde geleceği de düşünüyorum.
Violet: Nasıl bir gelecek?
Caitlyn ellerini birbirine kenetleyip piyanonun tuşlarına baktı.
Caitlyn: Bilmiyorum, henüz her şeyi planlamadım.
Caitlyn: Ama birlikte geçirdiğimiz zamanların bitmesini istemiyorum.
Violet onun elini tuttu.
Violet: Bitmesini isteyen var mı?
Caitlyn başını kaldırıp gözlerine baktı.
Caitlyn: Demek istediğim, bazen ayrı evlerimize dönmek yerine günün sonunda aynı yere dönsek nasıl olur diye düşünüyorum.
Violet bu kez hemen şaka yapmadı.
Caitlyn'in parmaklarını kendi parmaklarının arasına geçirdi ve ona dikkatle baktı.
Violet: Birlikte yaşamak gibi mi?
Caitlyn hafifçe gülümsedi.
Caitlyn: Belki bir gün.
Violet: Bu fikri sevdim.
Caitlyn şaşırarak ona döndü.
Caitlyn: Gerçekten mi?
Violet: Kiramman, senin sabahları mutfakta dolaşmanı, müzik odasında saatlerce uğraşmanı ve benim tişörtlerimi çalmaya devam etmeni düşününce kulağa hiç fena gelmiyor.
Caitlyn: Ben senin tişörtlerini çalmıyorum.
Violet: Dolabımdaki kayıp siyah tişörtler hakkında başka bir açıklaman var mı?
Caitlyn: Onlar artık benim.
Violet gülerek başını salladı.
Violet: İşte, aynı evde yaşarsak dolabımın tamamını kaybedeceğim.
Caitlyn: İstersen sen de benim kıyafetlerimi giyebilirsin.
Violet: Teklifini değerlendireceğim.
İkisi de güldü ama Caitlyn'in yüzünde düşünceli bir ifade kalmıştı.
Caitlyn: Gerçekten istiyorum, V. Ama acele etmek zorunda değiliz.
Violet başını salladı.
Violet: Zorunda değiliz. Şimdilik bunu konuşmuş olmamız bile güzel.
Caitlyn ona yaklaşıp yanağına bir öpücük kondurdu.
Caitlyn: Bir gün bizim için bir yer olsun istiyorum.
Violet kolunu onun omuzlarına doladı.
Violet: O zaman bir gün o yeri birlikte buluruz.
Caitlyn başını Violet'in omzuna yasladı ve gözlerini kapattı.
Bir süre müzik odasında sessizce oturdular; önlerindeki defterde yarım kalmış bir şarkı, ceplerinde anahtarlar ve henüz yalnızca bir fikir olan ortak bir gelecek vardı.
Violet sonunda gitarını yeniden eline aldı.
Violet: Hadi, gelecekteki evimizin ilk şarkısını bitirelim.
Caitlyn gülümseyerek piyanonun başına döndü.
Caitlyn: Ama evin müzik odası benim olacak.
Violet: Zaten öyle olacağını biliyordum, maviş.