Bölüm 27 - Artık Herkes Biliyor

Ertesi gün Violet, Black Rose'un prova odasına her zamankinden biraz daha geç geldi.
Kapıyı açtığında Sky'ın koltuğa yayılmış hâlde telefonuyla uğraştığını, Kate'in gitarını akort ettiğini ve Nova'nın masanın üzerinde duran kahve bardaklarından birini kendine çektiğini gördü.
Violet: Günaydın.
Sky başını kaldırıp ona baktı.
Sky: Günaydın, sevgilinden ayrılabildiysen tabii.
Violet kapıyı arkasından kapatırken gözlerini devirdi.
Violet: Daha sabahın ilk dakikaları ve sen şimdiden sinir bozucusun.
Sky: Demek doğru tahmin etmişim.
Kate: Dün geceden beri başka bir şey konuşmuyor.
Nova: Dün gece mi?
Sky: Tamam, belki bu sabah başladı.
Violet gitar çantasını yere bıraktı ve Sky'a doğru birkaç adım attı.
Violet: Bir gün seni gerçekten susturacağım.
Sky: Caitlyn'e söylerim, beni korur.
Violet: Onu bu işe karıştırma.
Sky: Aaa, hemen savunmaya geçti.
Violet cevap vermek yerine ona orta parmağını gösterdi ve gitarını çıkarmaya döndü.
Kate kahkaha atarken Nova başını iki yana salladı.
Nova: Şaka bir yana, sizi birlikte görmek güzel.
Violet'in elleri gitarının üzerinde bir an durdu.
Nova'nın sesinde alay yoktu ve bu, Violet'in vereceği cevabı beklediğinden daha zor hâle getirmişti.
Violet: Teşekkür ederim.
Kate: Bu kadar mı?
Violet: Ne bekliyordun, size aşk şiiri mi okuyayım?
Sky: Caitlyn'e okuyorsan bize de okuyabilirsin.
Violet: Prova yapıyoruz.
Sky: Konuyu değiştirdi!
Violet amfisini açıp gitarının sesini kontrol etti ve böylece konuşmayı bitirdiğini ilan etti.
Ama telefonunun ekranı birkaç dakika sonra aydınlandığında yüzündeki sert ifade kendiliğinden yumuşadı.
Caitlyn: Günaydın, sevgilim. Prova başladı mı?
Violet: Yeni başladık. Seni özledim.
Mesajı gönderdikten sonra birkaç saniye ekrana baktı.
Eskiden böyle bir şeyi yazmadan önce defalarca düşünürdü.
Şimdi ise bunu söylemek, sabah kahvesini istemek kadar doğal gelmeye başlamıştı.
Caitlyn: Ben de seni özledim. Bugün işim biraz erken bitebilir.
Violet: Seni almaya geleyim mi?
Caitlyn: İstersen gelebilirsin.
Violet: İstemesem sormazdım.
Caitlyn: Haklısın. O zaman görüşürüz, sevgilim.
Violet telefonu kilitlediğinde Sky çoktan onun yüzündeki ifadeyi fark etmişti.
Sky: Ne dedi?
Violet: Sana ne?
Sky: Gülümsedin.
Violet: İnsanlar bazen gülümser.
Sky: Sen genelde birisi sana soru sorduğunda tehdit edersin.
Violet: İstersen eski alışkanlıklarıma dönebilirim.
Kate araya girerek gitarını omzuna astı.
Kate: Tamam, romantik kriz bittiğine göre çalışabilir miyiz?
Violet: Nihayet mantıklı bir insan.
Sky: Caitlyn seni gerçekten değiştirmiş.
Violet bu kez itiraz etmedi.
Violet: Hayır, sadece bazı şeyleri daha kolay hâle getirdi.
Odadaki kısa sessizlikte Sky'ın yüzündeki alaycı gülümseme yerini daha içten bir ifadeye bıraktı.
Sky: Güzel. Bunu hak ediyorsun.
Violet bakışlarını arkadaşına çevirdi ama ne söyleyeceğini bulamayınca yalnızca başını salladı.
Prova başladığında her zamanki yerine geçti ve gitarını çalmaya koyuldu.
Yine kendinden emindi, yine sahneyi dolduran o güçlü sesini kullanıyordu.
Fakat bu kez şarkı aralarında telefonunu kontrol etmek için küçük fırsatlar kolluyordu.
Sky bunu fark ettiğinde tek kelime etmedi.
En azından ilk yarım saat boyunca.

---

Akşamüstü Violet, Caitlyn'in çalıştığı binanın karşısında motosikletine yaslanmış bekliyordu.
Caitlyn dışarı çıktığında onu hemen fark etti ve yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
Caitlyn: Gerçekten geldin.
Violet: Şaşırmış gibi konuşuyorsun.
Caitlyn: Bazen seni ne kadar özlediğimi unutuyorum, sonra seni görünce hatırlıyorum.
Violet'in dudaklarının kenarı kıvrıldı.
Violet: Böyle konuşmaya devam edersen seni buradan götürmem gerekecek.
Caitlyn: Zaten beni almaya gelmedin mi?
Violet: Mantıklı bir itiraz.
Caitlyn yanına geldiğinde Violet elini uzattı.
Caitlyn hiç düşünmeden elini onun eline bıraktı.
Violet parmaklarını birbirine geçirdi ve Caitlyn'i kendine biraz yaklaştırdı.
Violet: Yoruldun mu?
Caitlyn: Biraz ama seni görünce geçti.
Violet: Bunu her söylediğinde daha fazla şımarmaya başlıyorum.
Caitlyn: Bence zaten yeterince şımarıksın.
Violet: Sevgiline böyle mi davranıyorsun?
Caitlyn: Evet, sevgilime özellikle böyle davranıyorum.
Violet başını eğip kısa bir öpücük kondurdu Caitlyn'in alnına gülümsedi.
Caitlyn'in yanakları hafifçe kızarınca Violet bunu fark etmemiş gibi davranmaya çalıştı.
Başaramadı.
Violet: Kızardın.
Caitlyn: Farkındayım.
Violet: Güzel.
Caitlyn: Violet!
Violet kahkaha atıp onun elini yeniden tuttu.
Birlikte yürümeye başladıklarında Caitlyn başını Violet'in omzuna yasladı.
Violet adımlarını ona uydurdu ve kolunu Caitlyn'in omuzlarına doladı.
Artık bunu düşünerek yapması gerekmiyordu.
Bazen yalnızca Caitlyn'in yanında olmasını istiyor, bazen de onun elini tutmak için hiçbir sebep aramıyordu.
Caitlyn: Arkadaşların dün gece bizi epey eğlenerek konuşmuş olmalı.
Violet: Sky hâlâ hayatımın en büyük sorunu.
Caitlyn: Bence senden hoşlanıyor.
Violet: Benden mi?
Caitlyn: Hayır, seni kızdırmaktan hoşlanıyor.
Violet: Aynı şey.
Caitlyn güldü ve başını Violet'in omzundan kaldırdı.
Caitlyn: Peki, artık herkes biliyor diye kendini farklı hissediyor musun?
Violet bir süre düşündü.
Violet: Biraz.
Caitlyn: Kötü bir şekilde mi?
Violet: Hayır. Daha çok... bir şeyi saklamak için uğraşmam gerekmiyormuş gibi.
Caitlyn elini hafifçe sıktı.
Caitlyn: Bunu yapmak zorunda değilsin.
Violet: Biliyorum.
Bir süre sessizce yürüdüler.
Sonra Violet, Caitlyn'in elini dudaklarına götürüp parmaklarının üzerine küçük bir öpücük bıraktı.
Violet: Ayrıca artık seni herkesin yanında öpebilirim.
Caitlyn: Demek asıl düşündüğün şey bu.
Violet: Kesinlikle.
Caitlyn: Çok romantiksin.
Violet: Bunu bir sır olarak sakla.
Caitlyn gülerek yeniden ona yaklaştı.
O akşam nereye gideceklerine henüz karar vermemişlerdi ama Violet'in eli Caitlyn'in elindeydi ve ikisi de başka bir yerde olmayı istemiyordu.
Violet ilk kez bir ilişkiyi korumak için ondan uzaklaşması gerekmediğini hissediyordu.
Belki de birine yakın olmak, düşündüğü kadar zor değildi.
Doğru kişiyle, her şey kendiliğinden biraz daha kolaylaşabiliyordu.