Bölüm 21 - İlk Sabahımız

Violet sabah gözlerini açtığında odasına dolan solgun ışık yüzünden birkaç saniye tavana baktı.
Sonra dün akşam yaşananlar aklına geldi.
Caitlyn’in karşısında duruşu, hislerini açıkça söyleyişi ve ayrılmadan önce paylaştıkları o kısa öpücük…
Violet yastığa yaslanıp kendi kendine gülümsedi.
Violet: Siktir, gerçekten sevgilim oldu.
Telefonunu eline aldığında Caitlyn’den gelen bir mesaj gördü.
Caitlyn: Günaydın, sevgilim. ❤️
Violet mesajı birkaç saniye boyunca izledi.
Daha önce Caitlyn’le sayısız kez mesajlaşmıştı ama bu kez tek bir kelime bile farklı hissettiriyordu.
Violet: Günaydın, güzelim.
Caitlyn: Uyandın mı, yoksa hâlâ rüya mı görüyorsun?
Violet: Uyandım.
Caitlyn: Emin misin?
Violet: İstersen gelip kontrol edebilirsin.
Caitlyn: Daha sabahın bu saatinde başladın yine.
Violet: Ne yapayım, sevgilimi özledim.
Caitlyn: Violet, daha dün akşam sevgili olduk.
Violet: Ee?
Caitlyn: Hiçbir şey.
Violet: Güzel, çünkü seni özlemek için izin almam gerekmiyor.
Caitlyn telefonunun diğer ucunda gülümseyerek mesajı okudu.
Caitlyn: Bugün planın var mı?
Violet: Akşam prova var, öncesinde boşum.
Caitlyn: Ben de öğlene kadar çalışacağım, sonra boşum.
Violet: Birlikte kahvaltı?
Caitlyn: Beni almaya gelecek misin?
Violet: On dakika.
Caitlyn: Henüz hazırlanmadım.
Violet: On beş.
Caitlyn: Çok cömertsin.
Violet: Sevgilinim sonuçta.
Caitlyn: Tamam, hazırlanıyorum. ❤️
Violet yataktan kalkıp dolabına yöneldi.
Her zamanki gibi siyah bir tişört, koyu renk pantolon ve deri ceketini seçti.
Aynanın karşısında saçlarını düzeltirken koyu kırmızı tutamları siyah saçlarının arasından belli oluyordu.
Dışarı çıkmadan önce telefonunu cebine koydu ve motosikletinin anahtarlarını aldı.
---
Caitlyn apartmanının önüne çıktığında Violet motosikletinin yanında bekliyordu.
Violet onu gördüğü anda yüzündeki ifade yumuşadı.
Caitlyn: Günaydın.
Violet: Günaydın, sevgilim.
Caitlyn’in yanaklarına hafif bir renk geldi.
Caitlyn: Buna alışmam biraz zaman alacak.
Violet: İstersen bütün gün tekrar edebilirim.
Caitlyn: Buna hiç şüphem yok.
Violet kasklardan birini ona uzattı.
Caitlyn kaskı taktıktan sonra motosiklete bindi ve Violet’in beline hafifçe tutundu.
Violet hareket etmeden önce başını ona çevirdi.
Violet: Rahat mısın?
Caitlyn: Evet, hazırım.
Violet motoru çalıştırdı ve onları Zaun’un daha sakin sokaklarından birindeki küçük bir kafeye götürdü.
İçerisi sabah saatlerine rağmen sıcaktı ve pencerelerin yanındaki masalar boştu.
Birlikte oturup kahvaltı siparişi verdiler.
Caitlyn menüye göz atarken Violet onu sessizce izliyordu.
Caitlyn: Yine bana bakıyorsun.
Violet: Bakmam yasak mı?
Caitlyn: Yasak demedim.
Violet: O zaman sorun yok.
Caitlyn menüyü kapatıp ona döndü.
Caitlyn: Dün gece eve gidince ne düşündün?
Violet’in gülümsemesi biraz sakinleşti.
Violet: Dürüst olayım mı?
Caitlyn: Her zaman.
Violet: Bir süre bunun gerçekten yaşandığına inanamadım.
Caitlyn: Pişman mı oldun?
Violet: Hayır, öyle değil.
Violet: Uzun zamandır birinin hayatımda kalmasını istiyordum ama bunu kendime bile söylemiyordum.
Violet: Seninle tanıştıktan sonra bazı şeyleri görmezden gelmek zorlaştı.
Caitlyn onu dikkatle dinledi.
Caitlyn: Ben de senden hoşlandığımı söylemeden önce çok düşündüm.
Violet: Neden?
Caitlyn: Seni kaybetmekten korktum.
Violet bir an sessiz kaldı.
Violet: Benden kolay kolay kurtulamazsın.
Caitlyn: Kurtulmak istediğimi kim söyledi?
Violet hafifçe gülümsedi.
Violet: Güzel, çünkü ben de gitmeyi düşünmüyorum.
Siparişleri geldiğinde konuşmaları daha gündelik konulara kaydı.
Caitlyn iş yerinde yaşadığı küçük bir olayı anlatırken Violet arada sorular soruyor, bazen de onun anlattıklarına gülüyordu.
Kahvaltı bittiğinde Caitlyn kahvesinden son bir yudum aldı.
Caitlyn: Bugün akşam gösterin var, değil mi?
Violet: Evet, prova yapacağız.
Caitlyn: Seni izlemeye gelebilir miyim?
Violet: Bunu bana sormana gerek yok.
Caitlyn: Yine de sormak istedim.
Violet: Gelmeni isterim.
Caitlyn: O zaman gelirim.
Violet: Ama bir şartım var.
Caitlyn kaşını kaldırdı.
Caitlyn: Neymiş?
Violet: Gösteriden sonra benimle biraz daha kalacaksın.
Caitlyn: Bunu zaten planlıyordum.
Violet: Demek ki anlaşmışız.
Kafeden çıktıklarında Zaun’un sokakları kalabalıklaşmaya başlamıştı.
Violet, Caitlyn’i evine bırakmak için motosikletine yöneldi.
Apartmanın önüne geldiklerinde Caitlyn kaskını çıkarıp ona uzattı.
Caitlyn: Bugün için teşekkür ederim.
Violet: Sevgilimi kahvaltıya çıkardım diye teşekkür mü alıyorum?
Caitlyn: Her şeyi şakaya vurmak zorunda mısın?
Violet: Hayır.
Violet ona biraz daha yaklaştı.
Violet: Ama seni gülümsetmeyi seviyorum.
Caitlyn’in yüzündeki ifade yumuşadı.
Caitlyn: Bunu başarıyorsun.
Violet, Caitlyn’in elini tutmadan önce gözleriyle izin ister gibi ona baktı.
Caitlyn elini kendiliğinden uzattığında parmakları birbirine geçti.
Violet: Akşam görüşürüz, sevgilim.
Caitlyn: Akşam görüşürüz.
Caitlyn apartmana girmeden önce geri dönüp yanağına kısa bir öpücük kondurdu.
Violet bir an olduğu yerde kaldı.
Caitlyn gülümseyerek kapıya yöneldi.
Caitlyn: Bu sefer seni şaşırtabildim.
Violet: Bunun hesabını akşam soracağım.
Caitlyn: Sabırsızlıkla bekliyorum.
Caitlyn içeri girdiğinde Violet hâlâ gülümsüyordu.
Motosikletine binip Black Rose’un prova yapacağı yere doğru yola çıktı.
Bu kez aklında çözmesi gereken bir soru yoktu.
Caitlyn’in ne hissettiğini biliyordu ve kendi hislerini saklamak zorunda da değildi.
Yine de Violet için yeni olan şey sevgili sahibi olmak değildi.
Yeni olan, birinin yanında kendisi gibi kalabileceğine inanmasıydı.
Ve akşam Caitlyn onu sahnede izleyecekti.