Bölüm 12 - Bu Kez Benim Seçimim

Violet, Caitlyn’le yaptığı son konuşmanın üzerinden birkaç gün geçmesine rağmen telefonuna her baktığında onunla yeniden konuşmayı umduğunu fark ediyordu.
Bunu kendine itiraf etmek hoşuna gitmiyordu ama artık Caitlyn’in mesajlarını yalnızca cevaplamakla yetinmek istemiyordu.
Bazen ilk adımı kendisinin atması gerektiğini düşünüyordu.
Yine de telefonunu eline aldığında ne yazacağını bulmak, sahneye çıkıp yüzlerce insanın karşısında dans etmekten daha zor geliyordu.
Sonunda kısa bir mesaj yazdı.
Violet: Bu akşam ne yapıyorsun?
Caitlyn’in cevabı birkaç dakika sonra geldi.
Caitlyn: Şimdilik bir planım yok, neden?
Violet: Seni bir yere götürmeyi düşündüm.
Caitlyn: Bu bir davet mi?
Violet: Fazla soru soruyorsun.
Caitlyn: Henüz cevap vermedin.
Violet, ekranın karşısında hafifçe gülümsedi.
Violet: Evet, Caitlyn. Bu bir davet.
Caitlyn: O zaman memnuniyetle kabul ediyorum.
Violet: Saat sekizde Black Rose’un prova salonunun önünde ol.
Caitlyn: Prova salonu mu?
Violet: Fikrini değiştirmek için hâlâ vaktin var.
Caitlyn: Fikrimi değiştirmiyorum.
Violet telefonu bıraktığında yüzündeki gülümseme bir süre daha kaldı.
Bu kez buluşmayı planlayan kendisiydi ve nedense bu küçük ayrıntı bile ona iyi hissettirmişti.

---

Akşam olduğunda Violet, Black Rose’un prova salonunda son hazırlıklarını yapıyordu.
Sky müzik listesini kontrol ederken Kate sahnenin ertesi günkü programını düzenliyordu.
Violet aynanın karşısında saçlarını düzeltip telefonundaki saate baktı.
Sky: Caitlyn mi geliyor?
Violet: Evet.
Sky başını kaldırıp ona baktı ama bu kez her zamanki gibi konuyu uzatmadı.
Sky: Güzel, sonunda ona kendi dünyanı göstereceksin.
Violet: Sadece prova yapacağız.
Kate: Tabii, yalnızca prova.
Violet onlara kısa bir bakış attı.
Violet: İkiniz de işinize dönün.
Kate gülümseyerek dosyasına geri döndü.
Violet, arkadaşlarının söylediklerini önemsemiyormuş gibi görünse de Caitlyn’in Black Rose’u nasıl karşılayacağını merak ediyordu.
Sahnedeki hâlini görmüştü ama Violet’in asıl hayatının yalnızca performanslardan ibaret olmadığını henüz bilmiyordu.
Saat sekize yaklaşırken dışarıdan gelen ayak seslerini duydu.
Kapıya yöneldiğinde Caitlyn’i koyu renk bir ceket ve rahat kıyafetlerle beklerken buldu.
Caitlyn: Beni gerçekten buraya getirdin.
Violet: Şaşırdın mı?
Caitlyn: Biraz, ama hoşuma gitti.
Violet kapıyı açıp kenara çekildi.
Violet: O zaman içeri gel.

---

Prova salonu, sahne ışıkları ve seyircilerin gürültüsü olmadan çok daha farklı görünüyordu.
Köşede enstrümanlar duruyor, hoparlörlerden düşük sesle müzik çalıyor ve grubun üyeleri kendi işleriyle ilgileniyordu.
Caitlyn etrafı incelerken Violet ona salonu gezdirdi.
Caitlyn: Burada çok zaman geçiriyorsunuz, değil mi?
Violet: Günümün büyük kısmı burada geçiyor.
Caitlyn: Sahnedeyken her şey kolaymış gibi görünüyorsun.
Violet: Kolay olduğunu kim söyledi?
Caitlyn: Kimse, ama öyle görünüyorsun.
Violet: O zaman iyi iş çıkarıyorum demektir.
Caitlyn gülümsedi.
Caitlyn: Kendine güvenin hiç eksilmiyor.
Violet: Bazı konularda.
Caitlyn onun sesindeki küçük değişikliği fark etti ama üzerine gitmedi.
Bir süre sonra Sky müziği başlattı ve grup provaya geçti.
Violet sahnenin ortasına ilerlediğinde duruşu değişti; omuzları dikleşti, bakışları keskinleşti ve müziğin ritmine tamamen odaklandı.
Caitlyn onu sessizce izledi.
Barın ışıkları altında gördüğü Violet ile buradaki Violet aynı kişiydi ama burada hareketlerinin arkasındaki emeği daha net görebiliyordu.
Müzik sona erdiğinde Violet nefesini toparlayarak Caitlyn’in yanına geldi.
Violet: Sıkıldın mı?
Caitlyn: Hayır.
Violet: Dürüst ol.
Caitlyn: Dürüstüm, seni izlemek güzeldi.
Violet’in dudaklarında kendinden emin bir gülümseme belirdi.
Violet: Yalnızca dansımı mı izledin?
Caitlyn birkaç saniye ona baktı.
Caitlyn: Bu sorunun cevabını gerçekten merak ediyor musun?
Violet: Belki.
Caitlyn: O zaman seni merakta bırakayım.
Violet kısa bir kahkaha attı.
Violet: Benden bir şeyler öğrenmişsin.
Caitlyn: İyi bir öğretmenim var.
Violet ona bakarken gülümsemesini saklamaya çalışmadı.
Bu kez aralarındaki flörtü başlatan kişi kendisiydi ve Caitlyn’in karşılık vermesi düşündüğünden daha hoşuna gidiyordu.

---

Prova sona erdiğinde grup üyeleri eşyalarını toplamaya başladı.
Caitlyn, Violet’in sahne kıyafetlerini ve notlarını çantasına yerleştirmesini izledi.
Caitlyn: Beni buraya getirdiğin için teşekkür ederim.
Violet: Daha bitmedi.
Caitlyn kaşlarını kaldırdı.
Caitlyn: Başka bir planın mı var?
Violet: Yakında küçük bir yemek yeri var, prova sonrasında genelde oraya gideriz.
Caitlyn: Senin seçimin mi?
Violet: Bu akşam her şey benim seçimim.
Caitlyn’in gülümsemesi yumuşadı.
Caitlyn: O hâlde seni takip ediyorum.
Birlikte salondan çıktılar.
Zaun’un sokakları gece ışıklarıyla aydınlanırken Violet, Caitlyn’e yolu tarif etmek yerine onun yanında yürümeyi tercih etti.
Yemek yerinde sakin bir masa bulup oturdular ve siparişlerini verdiler.
Caitlyn: Buraya daha önce hiç gelmemiştim.
Violet: Çoğu kişi burayı bilmez.
Caitlyn: Senin hakkında bilmediğim çok şey var demek ki.
Violet: Kesinlikle.
Caitlyn: Hepsini öğrenebilir miyim?
Violet soruyu duyunca ona baktı.
Violet: Hepsini değil.
Caitlyn: Bir kısmını öğrenmek de yeterli.
Violet birkaç saniye düşündükten sonra başını salladı.
Violet: Bu daha makul bir istek.
Caitlyn: Gördün mü? Anlaşabiliyoruz.
Violet: Şimdilik.
Yemekleri geldiğinde konuşmaları daha sıradan konulara kaydı.
Müziklerden, Caitlyn’in son zamanlarda izlediği filmlerden ve Violet’in prova sırasında en çok hangi şarkıyı sevdiğinden bahsettiler.
Violet, Caitlyn’in yalnızca onu merak eden sorular sormadığını, kendi hayatından da bir şeyler anlattığını fark etti.
Bu, konuşmayı bir sorgulamadan çıkarıp iki insanın birbirini tanımasına dönüştürüyordu.
Gece sona erdiğinde Violet hesabı ödedi ve birlikte dışarı çıktılar.
Caitlyn: Bu akşam güzeldi.
Violet: Bir dahaki sefere daha iyi bir yer seçerim.
Caitlyn: Bence bu yer gayet iyiydi.
Violet: Yine de bir dahaki sefere benimle gelirsin.
Caitlyn ona döndü.
Caitlyn: Bu da ikinci bir davet mi?
Violet: Bunu kendin nasıl yorumlamak istiyorsan öyle yorumla.
Caitlyn gülümsedi.
Caitlyn: O zaman evet, gelirim.
Violet onu yolun ayrıldığı noktaya kadar geçirdi.
Vedalaşırken aralarında kısa bir sessizlik oluştu ama bu kez Violet sessizliği bozmak için acele etmedi.
Caitlyn: İyi geceler, Violet.
Violet: İyi geceler, Caitlyn.
Caitlyn uzaklaşırken Violet arkasından baktı.
Onu daha yakından tanımak istiyordu ama bu kez yalnızca Caitlyn’in kendisine yaklaşmasını beklemiyordu.
Çünkü bazı kapıları açmak için karşı tarafın ısrar etmesine gerek yoktu.
Bazen insanın kendi eliyle kapıyı aralaması yeterliydi.