Bölüm 41 - Bakışlarını Saklama

Sabah ışığı Caitlyn’in yatak odasının perdelerinden içeri süzülürken Violet mutfakta kahvaltı hazırlıyordu.
Caitlyn, üzerinde Violet’in siyah tişörtlerinden biriyle mutfağa girdi ve kapı eşiğine yaslanarak onu izlemeye başladı.
Violet: Günaydın, maviş.
Caitlyn: Günaydın, rock yıldızı.
Violet: Kahvaltı hazır olmak üzere, ama aşçıya bir öpücük verilirse daha hızlı olabilir.
Caitlyn gülümseyerek yanına yürüdü ve Violet’in yanağına bir öpücük kondurdu.
Caitlyn: Bu kadar yeter mi?
Violet: Yanağım için evet, benim için hayır.
Caitlyn: Ne yazık ki mutfakta başka müşteriler de var.
Violet etrafına bakındı.
Violet: Kimmiş onlar?
Caitlyn: Benim hayal gücüm.
Violet kahkaha attı ve Caitlyn’in beline kolunu doladı.
Violet: Seninle aynı evde yaşarsak sabahları kahvaltı yapabilecek miyiz, yoksa bütün zamanımızı birbirimize laf yetiştirerek mi geçireceğiz?
Caitlyn: İkisini de yapabiliriz, hayatım.
Violet: Beni böyle çağırmaya devam edersen kahvaltıyı yakacağım.
Caitlyn: O zaman tavanın başından uzaklaş, ben hallederim.
Violet: Evimde bana mutfak dersi veren bir Kiramman.
Caitlyn: Gelecekteki evimizde de vereceğim.
Violet elindeki spatulayı yavaşça tezgâha bıraktı ve Caitlyn’e döndü.
Violet: Gelecekteki evimiz mi?
Caitlyn: Evet, bir sorun mu var?
Violet: Hayır, sadece bu fikri senden duymak hoşuma gidiyor.
Caitlyn gülümseyerek Violet’in yanağına bir öpücük daha bıraktı.
Caitlyn: Alışsan iyi olur.
Violet: Beni tehdit mi ediyorsun?
Caitlyn: Henüz değil.
Kahvaltılarını bitirdikten sonra birlikte müzik odasına geçtiler.
Caitlyn masanın üzerindeki notalarını düzenlerken Violet gitarını aldı ve önceki gün üzerinde çalıştıkları melodiyi çalmaya başladı.
Caitlyn birkaç saniye dinledikten sonra piyanonun başına oturdu ve ona eşlik etti.
Melodi bu kez daha akıcı ilerledi.
Violet son notayı çaldığında Caitlyn ellerini tuşların üzerinde tutarak ona baktı.
Caitlyn: Biraz daha çalışırsak gerçekten güzel bir şarkımız olacak.
Violet: Biraz mı?
Caitlyn: Tamam, çok çalışırsak.
Violet: İşte benim gerçekçi müzisyenim.
Caitlyn: Henüz müzisyen değilim.
Violet: Ben öyle diyorsam öylesin.
Caitlyn ayağa kalkıp Violet’in gitarını kenara bırakmasına yardım etti.
Caitlyn: Peki, rock yıldızı, bugün planımız ne?
Violet: Prova var, sonra eve döneceğim.
Caitlyn: Benim eve mi, senin evine mi?
Violet ona baktı ve gülümsedi.
Violet: Bu sorunun cevabını ikimiz de biliyoruz.
Caitlyn: Güzel, çünkü bu akşam seni bırakmaya hiç niyetim yok.
Violet: Bu kadar açık konuştuğuna göre sana itiraz etmemin bir anlamı yok.
Caitlyn: Kesinlikle yok.
Violet eğilip onu öptü.
Caitlyn öpücük bittiğinde gülümseyerek Violet’in yakasını düzeltti.
Caitlyn: Provan kaçta bitiyor?
Violet: Normalde sekizde.
Caitlyn: Normalde?
Violet: Sky varsa dokuz, belki on.
Caitlyn: O zaman Sky’a bir takvim göndermeliyiz.
Violet: Ne yazacak?
Caitlyn: Kız arkadaşının eve dönmesini bekleyen birinin sabrının sınırlı olduğunu.
Violet’in kaşları hafifçe kalktı.
Violet: Kız arkadaşım seni bu kadar mı özlüyor?
Caitlyn: Evet, bir itirazın mı var?
Violet: Hayır, aksine bu bilgiyi gün boyunca düşüneceğim.
Caitlyn: Düşünmekle yetinme, eve erken gel.
Violet: Emredersiniz, patron.
Violet provaya gitmeden önce üstünü değiştirmek için yatak odasına geçti.
Caitlyn de peşinden geldi ve kapının yanında durdu.
Violet siyah tişörtünü çıkarıp temiz bir tane almak için dolaba uzandığında Caitlyn’in bakışları onun belirgin karın kaslarına ve güçlü omuzlarına kaydı.
Caitlyn bakışlarını kaçırmadı.
Caitlyn: Şunu söylemeliyim, bu tişörtleri seçerken oldukça cömert davranıyorsun.
Violet elindeki temiz tişörtle ona döndü.
Violet: Tişörtlerimle ilgili bir eleştirin mi var, Kiramman?
Caitlyn: Hayır, altlarında ne olduğunu görmekten şikâyetçi değilim.
Violet birkaç saniye sessiz kaldı, ardından dudaklarında yavaş bir sırıtış belirdi.
Violet: Sen bugün beni özellikle mi şaşırtmaya çalışıyorsun?
Caitlyn: Hayır, sadece gördüğüm şeyi söylüyorum.
Violet: Ve gördüğün şeyi beğeniyorsun.
Caitlyn: Hem de oldukça fazla.
Violet başını hafifçe yana eğdi.
Violet: Biliyor musun, normalde kendime güvenim konusunda bir problemim yok.
Caitlyn: Fark ettim.
Violet: Ama sen böyle konuştuğunda ne söyleyeceğimi unutuyorum.
Caitlyn gülerek ona yaklaştı.
Caitlyn: Bunu bir iltifat olarak kabul ediyorum.
Violet: Etmelisin.
Violet tişörtünü giydikten sonra Caitlyn’in beline ellerini yerleştirdi ve onu kendine çekti.
Violet: Madem bu kadar dürüstsün, bir şey daha söyleyebilir misin?
Caitlyn: Sor bakalım.
Violet: Şu an beni öpmek istiyor musun?
Caitlyn hiç tereddüt etmedi.
Caitlyn: Evet.
Violet: Güzel cevap.
Caitlyn ellerini Violet’in omuzlarına koyup onu kendine çekti ve dudaklarından öptü.
Violet gülümseyerek karşılık verdi, fakat Caitlyn geri çekildiğinde onu bırakmadı.
Violet: Nereye?
Caitlyn: Nereye ne?
Violet: Öpücüğün devamı vardı.
Caitlyn: Senin provaya gitmen gerekmiyor mu?
Violet: Caitlyn Kiramman, benimle oynuyorsun.
Caitlyn: Belki biraz.
Violet onu bir kez daha öptü, sonra alnını Caitlyn’in alnına yasladı.
Violet: Bunun hesabını akşam soracağım.
Caitlyn: Sabırsızlıkla bekliyorum.
Violet motosikletinin anahtarlarını alırken Caitlyn onu kapıya kadar geçirdi.
Violet: Akşam görüşürüz, maviş.
Caitlyn: Kendine dikkat et, V.
Violet kapıdan çıkmadan önce geri dönüp onu kısa bir kez daha öptü.
Violet: Şimdi gerçekten gidebilirim.
Caitlyn: Üçüncü kez söylüyorsun.
Violet: Çünkü her seferinde fikrim değişiyor.
Caitlyn kahkahasını tutamadı.
Caitlyn: Git artık, yoksa seni gerçekten burada tutacağım.
Violet: Bu teklifin üzerinde düşüneceğim.
Kapı kapandığında Caitlyn gülümseyerek arkasını döndü ve müzik odasına yürüdü.
Masadaki notaların üzerine küçük bir kâğıt bıraktı.
Kâğıtta tek bir cümle yazıyordu: *Bir gün bu şarkıyı aynı evde uyanarak tamamlayacağız.*
Akşam Violet eve döndüğünde bu kâğıdı bulacak ve Caitlyn’in gelecekle ilgili hayalini bir adım daha ileri taşıyacaktı.