Bölüm 9

Ben aynaya bakarken kapı çaldı ve içeri hazar girdi sakallarını kestirmiş yüz hatları ortaya çıkmıştı çok şık olmuştu, elinde birkaç mücevher kutusu vardı önce yüzük kutusunu çıkarıp içinden yeşil zümrüt 1 yüzük çıkardı ve elini bana doğru uzattı elimi hazar'ın elinin üzerine bıraktım ve yüzüğü parmağıma taktı, sonra kutusunun kapatıp diğer gerdanlık kutusunu açtı onun da içinde çok şık bir gerdanlık ve küpesi vardı, en son bileklik kutusunu açıp onun da içinden bir bileklik çıkardı. Hazara bakıp "ne gerek vardı bunlara "dedim. bana bakıp olmaz bunları takman gerekiyor, "bunlar artık senin" dedi ben de hazara" gerçekten evlenmiyoruz bu sadece bir anlaşma biliyorsun değil mi "dedim hazar gözlerini bana doğru dikti" bunu sana ben teklif ettim zaten unutmam merak etme. bunlar sadece formaliteden olması gereken şeyler" dedi. kutuları hızla kapatıp dolabın üzerine bıraktı kolunu bana doğru uzattı" hazır mısın" dedi "hazırım "dedim ve koluna girdim beraber aşağıya indik ve arabaya binip nikah dairesine gidecektik. ama gitmeden önce hazara" lütfen benim ofisime uğrayabilir miyiz "dedim ve devam ettim "birinin gelip gitmediğini öğrenmek istiyorum "dedim Hazar da" tamam gidelim" dedi. ofisime gittiğimde bütün camları kırılmıştı.
yan taraftaki esnaf araba geldiğini görünce dışarı çıktı ne oldu burada diye sorduğumuzda "bolatlardan birisi buraya ofis açmış bolatların bizim içimizde yeri yoktur yeterince bizi mahvettiler" dedi ofisimi öyle görünce gözyaşlarıma hakim olamadım benim hayallerimdi burası burayı böyle görünce ben de parçalandım. hazarı görüp tanıyanlar hemen gelip elini öpüp hazar bey'im hoş geldiniz dediler hazar'a koşarken biri gelip bana çarptı hazar bunu gördüğünde deliye dönmüştü öfkeyle adamın boğazından tutup görmüyor musun yanımda bir kadın var üstelik benim müstakbel karım hazar öyle deyince herkes dönüp bana baktı tanıyanlardan bir kaçı bu abdullah bey'in kızı birce bolat abdullah'ın kızıyla mı evleneceksiniz hazar bey diye herkes bir ağızda konuşmaya başladılar hazar da kiminle evlenip evlenmeyeceğimi size soracak değilim birce artık bir alpkaya olacak herkes haddini bilecek burayı yıktığınız gibi tekrar eski halinde görmek istiyorum birce artık benim karım polatlı değildir bunu herkes böyle bilsin dedi elimden tutup arabaya doğru gittik beni koltuğa oturttuktan sonra dönüp arkasına baktım herkes hazar onlara bakınca yüzlerini aşağıya eydiler. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi artık hazara inanıyordum insanların aile hakkındaki düşünceleri ve soyadımıza karşı bile tahammülleri yoktu ağlamaktan gözlerimin içi kıpkırmızı olmuştu babam bize bunu nasıl yapmıştı.