Bölüm 31

Abime bu durum çok inandırıcı gelmese de "sen bilirsin ama şimdi kardeşlerimi ve annemi de toplayıp eve gidiyorsunuz daha fazla burada beklemeye gerek yok." Dedi. Tamam abi diyip annemlerin yanına gittim. "Anneciğim hadi kalk beraber eve gidelim Babam iyi abilerim babamın yanında sende dinlenmiş olursun" dedim. " Olmaz Birce eğer bizde kalabilirsen kardeşlerini de alıp onların yanında kalır mısın "dedi. " Tabii ki anne sizinle geleceğim ama burada kalabalık yapmanın bir anlamı yok hem babama buradan da bir faydamız olmaz dinlenelim yarın hep beraber yanında oluruz" dedim. Başta gelmek istemese de sonunda kabul etmişti Annem ve kardeşlerimle beraber eve geçtik. Hastanenin önünde Can hala bekliyordu annemleri arabayı gönderip Can ile biraz konuştum can'a " sana da çok zahmet verdim can , keşke beklemeseydin eve gitseydin "dedim. " Olur mu birce hanım siz iyi olun yeter ki" dedi. "Teşekkür ederim can yarın iş yerine gelemeyeceğim projenin geri kalanı sende ayrıca gelen davaların dosyalarını hazırlayabilirsen güzel olur Ben geldiğimde üstünden beraber geçeriz tekrar" dedim. "Tamam birce hanım siz dinlenin ben bakarım hepsine " dedi. Can ile vedalaşıp arabaya bindim o kadar yorgundum ki bir uyusam saatlerce hatta günlerce uyuyabilirmişim gibime geliyordu, Annem bana kızım karnın mı ağrıyor diye sordu elimi karnıma ne zaman koyduğumun farkında değildim.
" Hayır anne ağrımıyor" dedim. " İyi kızım elini karnında görünce karnın ağrıyor sandım " dedi. Ögrendiğimden beri kendimi daha farklı hissediyordum. Sevdiğim adamdan bir parçaydı, sadece ikimizindi bu bebek. kaşı, gözü, burnu hangimize benzeyecekti. Böyle düşününce herşey çok farklıydı şuan Hazara ilk söylediğimde nasıl bir tepki vereceğini çok merak ediyordum. Hazar ile odamızda bebeğimiz hakkında konuşuyor olabilirdik. Ben hazara benzemesini isterken o bana benzemesini isteyebilirdi, düşüncelerimin içinden arabanın durması ile uyandım gözümden akan bir damla yaşı silerek arabadan indim. Eve varmıştık herkes çok yorgundu, aylar sonra ilk defa yine odamdaydım. Bir duş alıp yatağıma girdim. Uyumak istiyordum ama içim hiç rahat değildi. Hazar ile konuşmak istiyordum telefonu elime aldım arayacaktım ama basamadım bir türlü ekrana telefonu bırakıp yatağın üstüne sırt üstü uzandım. Bu kadar olmamalıydı, ilk adımı ben atmayacatım hazarın yaptığının farkında olması gerekiyor yoksa bu hep böyle devam edecekti. Ama bebeği söylemem gerekiyor çünkü ikimizindi bu saklayamazdım. Saklamayacaktım hazarın da bilmeye hakkı vardı ama şimdi de söyleyemezdim , barışmak için kullanmak olurdu bu çünkü. bebeğimi böyle bir şey için kullanmayacağım.