Bölüm 6

Az kaldı yakında göreceksiniz ne yapacağımı dedi. Abiye o kadar ağır gelmeye başladı ki hemen değiştirmek istiyordum. Üstümü çıkarmaya başladım. Abiye yi yere attıktan sonra azat geri içeri geldi gözlerini dikmiş bana bakıyordu. Bakma sakın arkanı dön diye bağırdım. Hazar sesimi duyar duymaz hemen kapıyı çekip çıktı. Beş dakika sonra kapı çaldı. Gelebilir miyim diye sordu Hazar " gel dedim" sinirli bir şekilde çok kızmıştım nasıl öyle içeri birderi girdi. İçeri geldi ve "az önce için özür dilerim " dedi. Benim de hatam vardı kapınin arkasına en azından bir şey bırakabilirdim. "Daha dikkatli ol "dedim. Kocaman uzun kirpikli gözleriyle bana baktı. Sonra dönüp masaya "hala bir şey yememişsin" dedi." Aç değilim" dedim. Kolumdan tutup masaya götürdü "birşeyler yiyeceksin Dünde biri bir şey yemedin" dedi.
"Ne yapmaya çalıştığını anlamıyorum senin yediriyorsun, içiriyorsun, giydiriyorsun yetmedi birde hasta olmayayım diye üstümü örtüyorsun sen ne yapacaksın eğer bunları yapmaya devam edeceksen bırak beni ben kendime bakarım" dedim. Hızla gelip sandalye den tuttu geriye doğru ittirdi sandalyenin iki ayağı üstünde duruyordum yüzü yüzüme çok yakındı. " İyilik de yaramıyor sana soğuk betonda yatırıp aç bıraksam. Şimdi yalvarıyor olurdun "dedi. Ayaklarımı yere bastım sandalyeden kalktım saçlarım hazarın sakallarına takılmıştı. Eliyle tutup aşağı indirdi. "Asla ne sana nede başkasın yalvarmam "dedim.
"İyi o zaman bugün aç kal " dedi poşeti alıp tüm yemekleri içine koydu ve gitti giderken de kapıyı kilitledi. O akşam kanapede oturmuş ayaklarımı karnıma çektim sallanarak yaşadıklarımı düşündüm. Bu birkaç gündür gelmiştim ama başıma gelmeyen kalmadı. Önce babam zorla evlendirmeye kalktı. Sonra kaçırıldım ve zorla tutuluyorum. Kendime gelmem gerekiyordu birce bu değildi daha güçlüyüm ben ve buradan da kurtulacağım. Yardım etmem gereken bir sürü kişi var benim. Ne olursa olsun onlara yardım edeceğim. Saat epeyce geç olmuştu sanırım daha fazla uyanık kalamıyordum. Hava yeni aydınlandığı sırada Hazar içeri geldi kapıyı öyle sert açtı ki yerimden sıçradım. Tam bir hödüktü üsten üsten bakıp "hadi gidiyoruz "dedi. "Nereye gideceğiz" diye sordum " bana bakmaya bile tenezzül etmeden " gidince görürsün "dedi. Açlıktan başım dönüyordu ayağı kalkar kalkmaz dengemi kaybetmiştim her taraf gözümde kararmaya başladı. Elimle tutacak bir yer arıyordum. Sonrasında düşmüştüm ne olduğunu hatırlamıyordum. Kendime geldiğimde farklı bir odadaydım. Etrafa göz gezdirmeye başladım her taraf simsiyah dı sonra gözlerim onun gözleriyle buluştu. Hazarın gözlerinde hem korku hem öfke vardı. Ayağa kalkmaya çalıştım ama izin vermedi kolumda serum olduğunu fark etmemiştim. hazar bana yaklaştı " Söz dinlemezsen böyle olur küçük hanım "