Bölüm 2 -Aile

Eve doğru yaklaştıkça biraz heycanlanmaya başlamıştım. Herkesi çok özlemiştim. Kapıda annem ve kardeşlerim bekliyordu içimden koşarak gidip ona sarılmak geliyordu ama onunda göz yumduğu çok şey oldu. Onun için sakince arabadan indim ve yanlarına doğru gittim. Önce anneme sarıldım sonra kardeşlerime, abilerim beni görünce gururla yanıma geldiler. Fırat abim "İşte bizim bircemiz gelmiş" dedi diğer Cihan abimde" mavişim "diyip beni yanına çağırdı. Sırasıyla sarıldım. büyük abim Fırat elini cebine attı ve bir araba anahtarı çıkardı "bu senin güzel kardeşim. " Dedi Cihan abim de " avukat hanım oldu artık bir arabada şart oldu" dedi. Sonra oda bir anhatar çıkardı "bu da ofis anahtarın "dedi. Hepsi için çok sevinmiştim. Buraya gelirken amaçlarımdan biride buradaki kadınlara destek olmaktı. Çünkü kadınlar kadar güçlü bir varlık daha görememiştim heleki anne olmuş bir kadının baş edemeyeği hiçbir şey yoktu ama bazı durumlarda sırf çocukları için kendilerini eziyet çekmeye mecbur hissediyorlardı onun için burada olmam gerekiyordu. Tek dileğim onlara bir kardeş ,arkadaş, kimine de bir abla olmaktı.O sırada karşımda babamı gördüm ellerini arkasında birleştirmiş göğüsünü kabartarak hoşgeldin kızım dedi ona yaklaşırken elini arkasından çıkarıp öne doğru uzattı. Elini tutup öptüm. Sonra kollarını açtı sarılmam için bu sarılma sadece evladı olduğum içindi o baba sıcaklığını hissedemedim, içimde daha da büyük bir boşluk oluşmuştu o an. Hep beraber önce arka bahçeye geçtik herkes sohbet etmeye başladı sanki ben burada yoktum onca yıldan sonra bir şeylerin değiştini düşünmüştüm. Sonra babam birden bana döndü "kızım yarın için hazırlık yapın amcanlar yarın gelip seni isteyecekler "dedi. Ne demişti babam az önce "ne için gelecekler baba "dedim. Seni istemek için dedi. Nasılda rahat konuşuyordu "ben evlenmem baba hele ki o amca çocuklarım olunca onlar benim abilerim kardeşlerim" dedim babam da " sana ne dediysem onu yap birce. Bir daha bir dediğimi iki etme" dedi. Herkesin karşında bülbül gibi olan ben Babamın karşısında neden böyle suspus oluyordum. Daha kendine yardım edemeyen ben gerçekten de kadınlara destek olabilecek mıydım. Abilerimin yanına gidip oturdum lütfen abi babama bir şey söyleyin vazgeçsin dedim.