Bölüm 37 final

O gün benim odamda yere Hazar için yatak hazırladım. Gece boyunca Aden her ağladığında ilk o kalktı, emzirdiğimde sırtımı sırtına dayamam için oturup bekledi, altını değiştirdi, yani o gece bana çok yardımcı oldu. Sabah olduğunda kahvaltı hazırladıktan sonra kızımızı banyo yaptıracaktık, suyuna altınlar ve gül yaprakları koyduk , fotoğraflar çekip bol bol güldük kısacası o gün beraber çok eğlendik, boşanmak için henüz dava açmamıştım ama bu şekilde hem kendime hem hemde hazara eziyet ediyordum, annemler gelip, Hazar gittikten sonra, devayı açtım, boşanma kağıdı Hazarın eline geçtikten sonra, Hazar beni arayıp " nasıl istersen öyle yapalım , ne karar verirsen saygı göstereceğim "dedi. İkimizde karar vermiştik bir kere yaşananları atlatabilirmiydik emin değildim. Günler birbirini kovaladı ve sonunda o gün geldi. Boşanmamız gercekleşecekti o gün, Hazar beraber gidelim dediği için, aden 'i annemlere birkaç saat için bırakıp mahkemeye doğru gittik. Yol boyunca Hazar da bende sessizdik, hazarın yanlış yola girmesi ile şaşırdığını düşünüp" yanlış yola girdin nereye gidiyoruz Hazar "diye sordum. Hazar da "biliyorum, merak etme seni öncesinde bir yere götürmek istiyorum "dedi. Bizim çiftliğe yakın bir evin önünde durdu, aşağı indik ve elinde iki tane anahtar tutmuştu birini bana doğru uzattı "kapıyı açar mısın" dedi. Kapıyı açıp içeriye girdiğimde her yer düzgündü ayağımın altında gül yaprakları vardı. biraz içeriye doğru gittiğimde hazar tam arkamda durdu önümü dönmeye onun gözlerinin içine bakmaya cesaretim yoktu. Sessizce Hazar konuşmaya başladı "biliyorum bunu istemeye hakkım yok, yaşanan onca şeyden sonra yüzümde yok ama ben senden ayrılmak istemiyorum birce, seni çok seviyorum ve yaşadıklarımız dan öyle bir ders aldım ki, öyle bir tokat yedim ki hayattan bir daha kalkamam sanıyordum ayağa ama sen ve kızım bana umut oldunuz, hayat oldunuz, geçmişte yaptığım hiçbir hatayı bir daha yapmayacağım, söz veriyorum." Dedi.ne diyeceğimi bilmiyordum.

Yapabildiğim tek şey önüme dönüp "bilmiyorum Hazar, yaşadıklarımız kolay şeyler değil ve atlatabilirmiyiz emin değilim " elini kalbime koyup" bak bu kalp sadece seni sevecek ama zamana ihtiyacmız olacak, şimdi kızımız da var, onun için kendime verdiğim sözler var önceliğim kızım olacak, zaman bize her şeyi gösterecek, ama şimdi yeniden birleşmeye, ne gücüm, nede cesaretim var. " Dedim. Başını salladı ve" peki öyle olsun zamana bırakalım ama şimdilik boşanmayalım ki bir umudum olsun tutunacak" dedi. Sessizce başımı sallayıp dediğini onayladım. Bana verdiği anahtarı da çantama attım, oradan tekrar eve gitmiştik. Herkes salonda oturmuştu içeri girdiğim de herkes şaşırmış bir şekilde bana bakıyordu ama kimseye laf anlatacak halim yoktu az önce hayatımda verdiğim en zor kararlardan birini vermiştim, aileme" iyiyim bir şey yok biraz dinleneceğim " dedikten sonra odama çıktım, Aden uyuyordu, hazarın söyledikleri aklımdan çıkmıyordu odanın içinde bir sağa bir sola dönüp duruyordum, ikiye bölünmüştüm sanki aklım ile kalbim arasında bir yerde sıkışmıştım, ama bu sefer acele de etmek istemiyordum, her şey yavaş yavaş yaşanması gerektiği gibi yaşansın istiyorum. Çünkü bizim hazarla ilişkimiz yaşanması gerektiği gibi başlamadı, eksikti her şey bir tek sevgimiz dışında,
Aradan 1 yıl geçti ve kızımızın doğum günüydü, Aden hepimizin neşe kaynağı olmuştu onunla yeniden mutluluğu kavuşmuştuk. Fırat abim ve eşi de bebeklerinin dünya ya gelmesi için gün sayıyordu. Cihan abim ve eşi ise düğünü yaptıktan sonra tatil planı yapmışlardı ülke ülke geziyorlardı. Babam ise bağ bahçesini büyütmüş daha çok üzüm hasat ediyordu, Hazar ise kendine çeki düzen vermişti, eskisi kadar sinirli bir adam değildi, güvenimi yeniden kazanmak için elinden geleni yapıyordu,onun çabasını gördükçe içimde yeni taze duygular yeşeriyordu, sabahın erken saatlerinde kalkıp kızım için mutfağa girdim. Herkes uyurken Aden için kendi ellerimle pasta yaptım, adenin yanına çıktığımda beşiğinde mışıl mışıl uyuyordu, telsizi alıp temiz hava almak için dışarı çıktım. Gün yeni ağarmıştı etrafta neşeli kuş cıvırtıları geliyordu bahçedeki hamağın üzerine oturdum, gözlerimi kapadım ve o huzuru dinlemeye başladım. hazar ile akşam konuştuğumda erken gelmesini söylemiştim bahçeyi hazırlamak için bana yardım edecekti, yarım saat sonra süsleme malzemeleri ile Hazar geldi. Vakit kaybetmeden hemen işe koyulduk, telsizden adenin sesi gelince yukarıya onun yanına çıktım. Üstünü değiştirip aşağı indik kızımla beraber kahvaltıyı hazırlarken annem uyandı, ikimize de neşeli sesiyle günaydın dedikten sonra adeni kucağına aldı ve dışarıya doğru çıktılar, kahvaltı sofrası tamamen hazır olduktan sonra herkes çoktan uyanmıştı, hep beraber kahvaltımızı yaptıktan sonra o an gelmişti, bahçe tamamen hazırdı, sadece aile arasında bir kutlama olacatı. Adenimin yeni yaşını hep birlikte kutladık.

Aden kucağımda iken birlikte dans ediyorduk birden müzik durdu ve ne olduğunu anlamak için etrafıma bakarken hazarı diz çökmüş, elinde yüzük kutusu ile beklerken gördüm tüm ailem hazar'a bu sürprizi için yardım etmişlerdi, böyle güzel bir günde her şeyi böyle sıfırdan başlamak ve geçen sürede sanki hazar'la yeni tanışmış gibi her şeyi sıfırdan yaparak birbirimizi daha iyi anladık, birbirimize olan bağımız daha da güçlenmişti en önemlisi artık birbirimize güvenebiliyorduk, gözlerimden akan birkaç Damla yaş da bu olaya şahit olmuştu hazar ayağa kalktı ve gözümdeki yaş damlalarını parmağının ucuyla sildi "artık gözlerinden bu damlaların akmasına izin vermeyeceğim, sen çok seviyorum Birce, benimle evlenir misin" dedi gülerek "zaten evliyiz unuttun mu" dedim." Yok unutmadım ama seni yeniden gelinlikle görmek istiyorum "dedi. Ve aldığı yüzüğü parmağıma taktı. Herkes alkışlıyordu, hepimiz çok mutluyduk, birden yengemin bağırma sesi geldi, "Fırat doğruyorum "dedi. Sonunda beklediğimiz ailemizin yeni üyesi de aramıza katılacaktı Fırat abim telaşlı bir şekilde Bir sağa bir sola gidip geliyordu birden koşarak yukarıya çıktı bebeğin çantasını aldı ve" Hadi hadi gidelim "dedi. Yengemin koluna girdi ve yürümesine yardım etti hepimiz hastaneye gittik. Abimin sevinci ve mutluluğu bambaşkaydı hele ki bir de kucağına alındı zamanki mutluluğunu gördüğümde, aden nin doğumu aklıma gelmişti, yeğenim atlasın doğumundan iki hafta sonra Hazar ile yeniden nikah tazeleyecektik. Bana aldığı gelinliğin içinde kendimi kuğ kadar güzel ve narin hissediyordum.
Nihayet mutlu sona ulaşmıştık, bu hikayenin sonunda Hazar ve bircenin bir çocukları daha olmuştu ömürleri boyunca birbirlerine karşı saygı, sevgi ve güvenlerini hiç kaybetmeden bir ömür geçirmişler, aşkları hep baki kalmış...
Hikayemde beni yanlız bırakmayan herkese çok teşekkür ederim, umarım beğenerek okumuşsunuzdur. Yeni kitabım kelebek kanadındaki sevdam 🦋 sizlere emanet şimdiden teşekkür ederim ❣️ 🫶🏻