30

Konak – Gecenin Sessizliği

Kutlama yemeğinden sonra, Arin ve Kurt, Mardin’in dar taş sokaklarından geçerek konağa döndüler. Gece, taş duvarlara yaslanmış bir sessizlikte akıyordu. Kapıdan içeri girdiklerinde, konağın loş ışıkları, duvarlardaki eski motiflere hafif gölgeler düşürüyordu.

Arin adımlarını yavaşlatmıştı. Elini hâlâ Kurt’un avucunda tutuyordu. Göz göze geldiler; artık söylenecek söz kalmamış gibiydi. Konuşmaktan çok, hissedilen bir sessizlik vardı aralarında.

Kurt sessizce elini uzattı, Arin’in yanağına dokundu. Parmaklarının ucunda, onun teninin sıcaklığı vardı.

Kurt (alçak bir sesle):

"Bu geceyi hiç unutmayacağım. Senin gözlerindeki ışık, bana en parlak zaferden daha kıymetli..."

Arin, başını hafifçe eğdi. Dudaklarında ince bir gülümseme vardı, gözlerinde ise huzur ve arzu… Sonra, Kurt’un yakasına uzandı. Parmakları onun gömleğinin düğmelerine ilişti. Kurt’un nefesi biraz hızlandı ama yerinden kıpırdamadı. Bu, Arin’in kararıydı. Onun zamanına saygı duyuyordu.

Arin yavaşça konuştu.

Arin:

"Bu gece... senin yanında sadece kadın olarak değil... eşin olarak olmak istiyorum. Zaferin, hayatın ve uykunun içinde."

Kurt cevap vermedi. Sadece başını eğip alnını onun alnına yasladı. Kalpleri birbirine değdiği anda, odada zaman durmuştu sanki.

Beraber üst kata çıktılar. Ay ışığı taş duvarlardan içeri süzülüyordu. Arin, elbisesinin omuzlarını yavaşça indirdi. Kurt ise hâlâ sessizdi, gözleri onun her hareketinde kilitlenmişti. Yalnızca bir eliyle onun beline sarıldı ve onu kendine çekti.

Kumaşlar yere sessizce süzüldü. Geriye sadece tenlerinin sıcaklığı ve nefeslerinin ritmi kaldı. Bu bir acele değil, adım adım dokunarak, hissederek yaşanan bir yakınlıktı. Sevgiyle karışan tutku; zaferin, güvenin ve ait olmanın iç içe geçtiği bir andı.

O gece, taş duvarlı odada yankılanan hiçbir ses gürültü değildi. Her biri, iki insanın birbirine sığınışını anlatan melodilerdi.

Sabaha karşı, Arin Kurt’un göğsüne başını yaslamıştı. Sessizlikte, bir ömürlük bağ kurulmuştu. Birbirlerini sevmekle kalmamış, birlikte büyümüşlerdi o gecede.