73. Bölüm

Yaklaşık üç saattir odamdaydım, eşyalarımı yerleştirmiştim ve odayı gezmiştim.

Kubilay'ın ve ikizlerin nerede olduklarını bilmiyordum.

Daha ne kadar bu odada kalacağımı bilmiyordum, çıksam ne yapacaktım ki?

Yatağımın üstünde duran telefonum çaldığında yanına gittim ve yazan kişinin kim olduğuna baktım.

Emre: aden nasılsın? Seni merak ettim de

Emre yazmıştı, ona da çok mahcup olmuştum Kubilay yüzünden.

Siz: iyiyim, senden de Kubilay'ın adına çok özür dilerim

Emre: sorun değil, eski karısını yıllar sonra bir erkeğin yanında gördüğü için kıskanması normal

Kıskanmak mı? Gerçekten beni kıskandı mı?

Siz: kıskandı mı gerçekten?

Emre: bunu fark etmemiş olamazsın aden düpedüz seni kıskandı bunu ben bile fark ettim

Emre: zaten bu yüzden fazla sesimi çıkartmadım, çünkü o seni seviyor ve sana asla zarar vermez

Tam cevap verecekken odamın kapısı bir anda açıldı ve benim irkilmem sonucunda telefon tam Kubilay'ın ayağının önüne düştü.

" Kubilay! Sen hala kapı çalmayı öğrenemedin mi?!" Diye bağırdım.

" pardon eski alışkanlık." Dedi ve telefonumu eline aldı.

Telefonumu ekranına baktığında birden kaşlarını çattı ve ekranı kaydırmaya başladı.

" sen yine mi bununla konuşuyorsun?" Dedi ve bana çatık kaşlarıyla bakmaya başladı.

" sana ne Kubilay!" Dedim ve telefonumu elinden almaya çalıştım ama alamadım, çünkü telefonumu havada tutmaya başladı.

" sana bir soru sordum aden."

" telefonumu ver!" Ben onun üzerine üzerine yürüyerek telefonumu almaya çalışırken o da aynanda arka arkaya yürüyordu.

" vermeyeceğim soruma cevap ver!" Dedi.

" ilk önce telefonumu ver-" tam telefona ulaşmışken ikimizde yatağımın üzerine düştük.

Kubilay yatağımın üzerinde ben de Kubilay'ın üstüne düşmüştüm.

Ama tabi bu çok uzun sürmemişti çünkü ben hemen kalkmıştım.

" t-telefonum." Dedim titreyen sesimle ve sonunda telefonuma kavuşmuştum.

" o herifle bir daha konuşmayacaksın aden, anladın mı?"

" ya sen beni böyle kısıtlayarak güvenimi kazanabileceğini falan mı sanıyorsun?"

" sen sadece erkek olarak benimle konuşabilirsin, nehirle konuşmak istiyorsan konuş ama o herifle değil." Dedi.

" çok kötüsün!" Diyerek onu ittirdim.

" o benim anneme yardım etti! Benden ve nehirden sonra annemin ölümüne en çok üzülen kişi o! Ben ona çok şey borçluyum!" Dedim.

" ya ben? Bende senin anneni tedavi ettirmiştim hatırlarsan, bana niye bu kadar iyi davranmadın?" Dedi.

" o karşılığında bir şey istemedi."

" ha bir de isteseydi!" Diye bağırdığında irkilmem bir oldu.

" ne bağırıyorsun be!"

" oha annemle babamın ilk kavgası!" Diyerek kapıdan içeriye giren ikizler bize gururla bakmaya başladı.

" ya ne demezsiniz, annenizle o kadar iyi anlaşıyoruz ki bu bizim hayatımızda ettiğimiz ilk kavgamız." Dedi.

" ne saçmalıyorsun sen?"

" annem çok inatçıdır baba." Dedi bora ve bu benim şaşırmama neden oldu.

" Bora?" Dedim ağızım açık bir şekilde, bu konuşan benim çocuğum muydu?

" çok haklısın oğlum aşırı derecede inatçı bir anneniz var, ve sinirli."

" annemin sinirini geçirmek çok kolay." Dedi ayaz.

" nasıl?" Diye sordu Kubilay, bunu bende merak etmiştim.

" biz annemizi her sinirlendirdiğimizde öpüyoruz, o da çabucak yumuşuyor." Dediğinde gözlerimin büyümesi bir oldu, boraya şaşkınlıkla bakarken bakışlarım Kubilay'a döndü.

Bana öyle bir bakıyordu ki, yüzünde o her zamanki fesatlık içeren gülüşü vardı.

" demek öyle." Dedi ve bakışları dudaklarımı buldu.

" evet öyle." Dedi bora.

" n-ne alakası var." Dedim kekeleyerek.

" anne seni nasıl yumuşatacağımızı bulduğumuz için böyle diyorsun çünkü artık bize sinirlenemeyeceksin." Dedi ayaz sırıtarak.

" ya siz benim odamda ne yapıyorsunuz, çıksanıza!" Diyerek ilk hala gülüşü yerinde olan Kubilay'ı sonra da odamdan bana gülen ikizleri çıkarttım.

Tam kapıyı kapatacakken kapının kapanmasını engelleyen Kubilay kapının arasından hala aynı sırıtışla bana baktı ve
"sen daha sinirlen dur, benim de ikizlerin bu yöntemi işime gelirdi zaten." Dedi

" n-ne? Ne yöntemi!" Diye bağırdım sinirle.

" yumuşatma yöntemi." Dedi ve benden habersiz burnumun ucuna bir öpücük kondurdu.

" s-sen ne yapıyorsun ya!"

" sen daha dur, ben seni daha çok öpeceğim." Dedi ve gitti.

Bende hala kapının arkasında öylece dikilip kaldım.

" allahım! Sana geliyorum!" Diye bağırdım ve kendimi yatağıma attım.

" kesin yine kızardım ya!" Dedim kendi kendime.

" yine aklımı karıştırıyor! Yine kendimi ona kaptırmamı sağlıyor."

Kafamı karıştıran Kubilay yüzünden elime telefonumu aldım ve biraz sosyal medyada gezinip kafamı dağıtmaya çalıştım.

Eğer devam o anı düşünseydim hiç iyi şeyler olmazdı.