68. Bölüm

Sabah kalktığımda ilk ikizleri okullarına bıraktım ve kafeyi açtım, bugün onları ben almayacaktım Kubilay alacaktı.

İçimde değişik bir his vardı, ona güvenmiyordum çocuklarıma bir şey yapmazdı belki ama ya onları benden alırsa?

Ya onları kendisine çok alıştırırsa ve bir daha benim yanıma gelmek istemezlerse?

" aden taştı!!" Bir anda taşan Türk kahvesine döndüğümde onu ocaktan alıp musluğun içine koydum, ama bunu yaparken elimi feci derecede yakmıştım.

" kızım senin aklın nerede?!" Dedi Emre ve yanıma geldi.

" dalmışım." Dedim sersem sersem.

" elin çok yandı mı? Dur bir bakayım." Emre elimi ellerinin arasına aldı ve bir şey olmuş mu diye bakmaya başladı.

" çok kötü yakmışsın aden, hastaneye gidelim hadi." Dedi.

" yok, o kadar da canım yanmıyor geçer şimdik, benim kahveyi yapmam gerekiyor müşteriler bekliyor." Dedim ve elimi çektim.

" boş ver şimdik müşterileri, elin çok kötü görünüyor." Dedi ve kolumdan tutup beni dışarıya çıkarttı.

" dur, kafeye kim bakacak?" Diye sordum.

" ben adayı ararım o gelir." Dedi emre, bu arada ada Emre kız kardeşiydi.

" tamam, dur ama çantamı falan alayım." Dedim ve ilk çantamı aldım ve zor olsada ceketimi giyindim.

Hastaneye geldiğimizde, doktor elime krem sürmüştü ve sarmıştı.

Emrenin de dediği gibi çok kötü yakmışım elimi.

" bak çok kötü yakmışsın elini, iyiki gelmişiz." Dedi ve yanıma oturdu.

" daha iyi misin?" Diye sordu.

" evet, teşekkür ederim." Dedim, bir kaç saniye sessizlik çöktü, daha sonra yine konuşan emre oldu.

" ne düşünüyordun?" Diye sordu.

" ne?" Diye sordum anlamayarak.

" kahveyi taşıracak kadar derin ne düşünüyordun?" Diye sordu.

" yok bir şey ya, dalmışım öyle, dün de zaten düzgün uyuyamamıştım o yüzden her halde." Dedim, ama Emre'ye bakılırsa o bu söylediklerime bir gram bile inanmamıştı.

" eski kocan yüzünden mi?" Diye sordu.

" dün de kafedeydi, gördüm. İkizlere hediye falan almıştı." Dedi, ne ara görmüştü bunları?

" evet, öyle oldu." Dedim ne diyeceğimi bilemeyerek.

" rahatsız oluyorsun sanki? Yada onunla ilgili konuşmak istemiyorsun, ama bana anlatabilirsin ben seni dinlerim aden." Dedi.

Bir kaç dakika sustum konuşmadım, tam Emre'nin vaz geçeceği an konuşmaya başladım.

" ikizler, babalarının yanına gitmek istiyor." Dedim, ve o an neden bilmiyorum ama gözlerim doldu.

" nasıl yani, orada mı kalmak istiyorlar?" Diye sordu.

" bilmiyorum, ama Kubilay onca aldığı hediyeden sonra onların ilgilerini çekmeyi başardı." Dedim.

" Kubilay demek, o nasıl biri? Yani onun nasıl biri olduğunu bilmeden hakkında yorum yapmam pek doğru olmaz." Dedi.

" Kubilay, benim gözümde ve onun yanında kaldığım süreçte tanıdığım kadarıyla, çok düşünceli, kibar birisi. Yani öyle kötü düşüncelere sahip bir insan değil." Dedim.

" anladım, o zaman sen neyden korkuyorsun bu kadar?" Diye sordu, o kadar bellimiydi korktuğum?

" çocuklarım adına korkuyorum." Dedim.

" ama Kubilay'ın kötü düşüncelere sahip olmadığımı söylemiştin, o zaman neden çocukların adına korkuyorsun ki?"

" ben...benim ona karşı güvenim çok sarsıldı, ve bu yüzden ona geri dönebileceğimi sanmıyorum. Yani belki bu düşüncem değişe de bilir ama, benim korktuğum şu, çocuklar oraya gittiğinde daha iyi bir yaşam sürecekler ve daha rahat olacaklar, yani ben tabi bunu çok isterim ama-"

" onların oraya alışıp senin yanına gelmek istememelerinden korkuyorsun, değil mi?" Diyerek lafımı bitirdi.

" evet, ben çocuklarımı çok iyi tanıyorum onlar bensiz de yapamaz, beni de isterler oraya gelmemi orada kalmamı isterler." Dedim.

" sen bunu istemiyor musun?" Diye sordu.

" bilmiyorum, içimde değişik bir his var ve ben bunun ne olduğunu bilmiyorum."

" ben söyleyeyim, sen onu tekrar sevmekten korkuyorsun, onu yine seveceksin ve aşık olacaksın ama sonra diyeceksin ki, ya beni bir daha bırakırsa, işte bundan korkuyorsun sen aden." Dedi.

Bu doğru olabilir mi? Gerçekten de bundan korkuyor olabilir miydim?

" bir şey diyeyim mi? Bu adam bence seni çok seviyor, baksana onca sene sonra dayanamayıp sana gelmiş. Hemde bir mafya, benim bildiğim mafyalar karılarını çok sever ama araştırdığıma göre bir den çok da eşleri oluyormuş."

" doğru, bende öyle biliyordum." Dedim.

" Kubilay istese bence başka birisini de bulabilirdi, ama bulmamış."

" onca sene içinde, ne yaşandı ne bitti bilmiyorum ki, belki o dört sene içinde bir sürü kadınlar birlikte oldu?" Dedim.

" sen bunun ona yakıştıra biliyor musun? Bak aden ben onu tanımıyorum bile, ama anlattığın adam bunu yapacak birisine asla benzemiyor." Dedi.

" senin baya bir güvenin sarsılmış, bu çok belli." Diyerek ekledi.

" sence ne yapmalıyım?" Diye sordum.

" bence bir şans daha vermelisin ve onun senin güvenini tekrar kazanmasına izin vermelisin, baksana adam seviyor belli." Dedi ve oturduğu yerden kalktı.

" ama bence ilk bir düşün, ama kahve yapmadan düşün yoksa yine kendini yakarsın." Dedi sırıtarak.

" tamam, düşüneceğim, kahve yapmadan." Dedim gülerek ve oturduğum yerden kalktım, daha sonra birlikte hastaneden çıktık ve geri kafeye döndük.