47. Bölüm

Aden

" bir şey soracağım, bu nasıl oldu? Diye sordu Nehir, sabah yine Kubilay'la kavga etmişlerdi, çünkü Kubilay benim bahçeye inmeme izin vermemişti. Nehir de Kubilay'la kavga edip en sonunda beni bahçeye indirmeyi başarmıştı.

" ne nasıl oldu?"

" kaza diyorum, nasıl oldu?"

" ha şey..." ne diyecektim ben şimdik? Bari Kubilay nehire yalan söylerken bana da haber verseydi.

" ne şey?"

" ben hastanede çalışırken silahlı birisi girmiş hastaneye bende asansördeydim, o silahlı adam da benden sonra bindi asansöre, öyle olunca da biz ikimiz kaldık asansörde. Sonra indik tam işte patron geldi bana seslendi falan ve bir anda silahlı adam beni tuttu patronda müdahale edince kafamdan vurdu." Dedim, oğlum benim dizi çıkartmam gerekiyor ya bu ne senaryo böyle?!

" k-kafandan mı? Aden yoksa bu senin ruhun mu!?"

" kızım ne ruhu lan? Kafamda kaldı kurşun ölmedim felç kaldım işte ama geçici bir felç."

" e sen kas egzersizleri yaparsan iyileşirsin o zaman."

" gerçekten mi?"

" evet, bak şöyle yapalım ben senin için bir yer biliyorum, seni oraya götüreceğim ve iyileşeceksin."

" ya patron izin vermezse?"

" başlarım şimdik patronuna ha! Ona ne? Hem o senin iyileşmeni benden daha çok istiyormuş o zaman izin verecek." Dedi Nehir, bencede izin verir. Yani öyle umuyorum.

" ee seninkiyle nasıl gidiyor?" Diye sorduğumda nehirin yüzü düşmüştü.

" sorma."

" ne oldu? Yoksa tartıştınız mı?"

" hayır, yani evet ama o çok sonra oldu."

" nasıl yani? Bunun öncesi de mi var? Kızım anlatsana!"

" ya, benden ayrılmak istedi, nedenini söylemedi. Sadece ayrılalım dedi, yani telefondan sonra da beni engelledi o olaydan sonra onu hiç görmedim engellediği için arayamadım da."

" siz ayrılalı ne kadar oldu?"

" bir ay olacak galiba." Dedi, çok şaşırmıştım neden böyle bir şey yapmıştı ki? Onlar yaklaşık üç senedir sevgililerdi ve onun yaptığı hiç normal değildi.

" ben...ben hiç bilmiyordum, sen bana hiç anlatmadın, neden anlatmadın?"

" sen çalışıyordun Aden, hem ben bu durumu daha kendim bile kabullenememiştim."

" anladım."

" ama atlattım, unuttum artık onu." Dedi Nehir, ama ben biliyordum o asla unutamazdı ve eminim ki hala unutamamıştı.

Kubilay

" yok, yok ben kovacağım bu hemşireyi!"

"Sakin ol Kubilay."

" ne sakini abi? Resmen kız benimle kavga ediyor ya! Ben onu arkadaşına yardımcı olsun diye aldım işe, benimle kavga etsin diye değil." Dedim, sinirden evi terk etmiştim ve abime gelmiştim.

" bence senin bir düzen kurman gerekiyor, veya kural falan koy eve."

" kural mı?"

" evet, bak şöyle yapalım sen bir liste hazırla gerekenleri bir tarafa yapılmaması gerekenleri bir tarafa yaz. Sonra da imza attır, cezası da kovulmak olsun." Dedi, gerçektende yapmalımıydım böyle bir şey? Beni o zaman dinler miydi?

" bilmiyorum abi."

" bir dene belki işe yarar."

" ya yaramazsa? Ya daha fazla benimle kavga ederse?"

" kovarsın o zaman."

" iyi, deneyeyim o zaman." Dedim ve abimin dediği gibi kuralları yazmaya başladım.

Aden

Bayağı bir zaman geçmişti, biz nehirle yalnız olduğumuzdan oturma odasına girip filim açmıştık. Nehirin geldiği o kadar iyi olmuştu ki o olmasaydı kim bilir ben şu anda odamda sıkıntıdan ne yapıyordum- daha doğrusu yapamıyordum.

Bir kaç dakika sonra kapı açılmıştı ve içeriye Kubilay girmişti, bize dehşet içinde bakmaya başlamıştı çünkü ortalığı mahvetmiştik. Ama benim baktığım şey elimdeki kâğıttı, ne yazıyordu onun üzerimde o kadar?

" o ne be?" Diye sordu Nehir.

" buranın hali ne!" Diye bağırdı Kubilay, galiba sinirlenmişti, tam anlayamadım ama.

" ne varmış? Mis gibi ortam işte. Size katılmak ister misiniz?" Diye sordu Nehir.

" yok istemez." Dedi Kubilay ve yüzünü buruşturarak koltuğa oturdu. Bende gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.

" o elinizdeki ne acaba patroncum?" Diye sordu Nehir.

" kuralar, ve patroncum değil patron."

" kural mı? Ne kuralı?" Diye sordu Nehir.

" bu evde uymanız gereken kurallar işte, neyi anlamadın?"

" nasıl yani? Bir de kural mı koydunuz? Neyiz biz öğrenci yada çocuk falan mı?!" Diyerek ayağa kalktı Nehir, ne yani? Şimdik Kubilay bize kural mı koymuştu?

" seninle her gün kavga edemem ben, ya bu kurallara uyacaksın, ya da kovulacaksın." Nehir sinirden kırmızı olurken ben şok içinde konuşulanları dinliyordum.

" bu kağıda imzanı atacaksın." Dedi ve dakikalardır elinde tuttuğu kâğıdı masaya koydu.

" ben imzalamam bunu neymiş kurallar?"

" imzalamazsan kovulursun, bu sefer ciddi anlamda."

" iyi be! Kuralları söyle bari." Dedi Nehir sinirle.

" kural bir, bana bağırmayacaksın." Dedi dişlerini sıkarak.

" kural iki, benden izinsiz hiç bir yere gitmeyeceksiniz." Dedi, e zaten gidemiyorduk ki.

" kural üç, ben ne dersem o olacak." Bunu kesin nehire söyledi.

" kural dört, asla benim lafıma itiraz etmeyeceksiniz." Bu da nehireydi.

" kural be-"

" başka!!" Diye bağırdı bir anda Nehir, bakışlarım ona döndüğünde yaptığına pişman olduğunu fark ettim. Çünkü pişmanlıkla ağızını kapatmıştı.

" ya kurallara uyarsın ya da öldü- kovulursun." Dedi, o da az daha bir şeyler kaçırıyordu, bu dediği bana ilk buraya geldiğimde şu sorusunu hatırlattı, bana " ya kalacaksın ya da öleceksin" demişti.

" pardon devam edin siz."

" kural beş ise Adenden- yani hemşireden hep haberim olacak." Dedi.

" nasıl yani?"

" yanisi eğer hareket ederse ilk benim haberin olacak hasta olursa ilk benim haberim olacak." Dedi.

" peki neden?" Diye sordu Nehir, bunu bende merak etmiştim.

" çünkü... çünkü ben merak ederim, yani patronu olarak merak ederim."

" siz ve merak duygusu? Açıkçası gözlerim yaşardı patroncum." Dedi Nehir.

" sana ne?! Ayrıca patroncum değil patron! Bak mesela şu anda bir kural çiğnedin."

" hangi kuralı çiğnedim ya?"

" çiğnedin işte birisini! Neyse şurayı imzala da daha diyeceklerim var." Nehir biraz düşündükten sonra kağıdı imzaladı ve Kubilay'a verdi.

Kubilay kapısı inceledikten sonra bana döndü ve bana doğru konuşmaya başladı.

" ben...sana tedavi ayarladım." Dedi.

" tedavi mi?" Diye tekrarladım şaşırarak.

" evet, tedavi. Yani daha çabuk iyileş diye." Dedi, o kadar mutlu olmuştum ki inanamazsınız.

" bu arada, burayı temizlerseniz gerçekten çok mutlu olurum." Dedi ve kalkıp odasın çıktı.

" bu arada brayı tmizlrsenz grçekten çk mtlu olrm!" Diye taklit etti Nehir Kubilay'ı.

" adama bak ya resmen takmış kafayı patronluğa!"

" sence ne zaman ayağa kalkarım?" Diye sordum.

" iki aya kalmaz kalkarsın, bak patronun sana tedavi ayarlamış, bu konuda onu taktir ettim ama, bunu bari düşünebilmiş. Ama onun dışında tam bir-"

" nehir! Ben biliyorum ne geleceğini o yüzden sus." Dedim ve nehir gülmeye başladı, sonra da yarıda kalan filmimizi izlemeye devam ettik.