69. Bölüm

Kubilay'dan

Okulun önüne gelmiştim, acaba ikizler onları alacağımı biliyor muydu?

Arabadan inerek okulun içine girdim, içerisi ebeveynlerle doluydu, herkes çocuklarını almıştılar ve gidiyorlardı.

Geçen sefer karşılaştığım kadınla yine karşılaştım ve kadın bana doğru yürümeye başladı.

" merhaba, siz Kubilay bey olmalısınız?" Dedi.

" evet benim."

" ikizleri almaya geldiyseniz burada bekleyebilirsiniz ben getiririm onları." Dedi kadın.

" bir dakika, ikizleri nerede acaba beni oraya götürebilir misiniz? Çünkü ben buraya daha sık geleceğim de bilmem gerekiyor." Dedim.

" tabi, beni takip edin o zaman." Dedi kadın, bende takin etmeye başladım, bir kaç dakika yürüdükten sonra bir odaya girdik.

Girdiğimiz odada bir kaç tane çocuk kalmıştı, aralarında ilk gördüğüm kişi bora olmuştu.

" bora ayaz, babanız geldi." Dedi kadın, ben tam kadının babaları olduğumu nereden biliyor diye soracakken başta ismimi de bildiği aklıma geldi, aden galiba önceden öğretmenlerini bilgilendirmişti.

İlk önce yanıma gelen bora olmuştu daha sonra elinde bir kağıtla ayaz geldi.

" merhaba çocuklar, bugün benimle kalacağınızdan haberiniz vardır diye düşünüyorum." Dedim.

" evet." Dedi ikisi de aynanda.

" biz annemle kavga ettik, annem bana bağırdı ama sonra özür diledi ve bizi sana götüreceğini söyledi." Dedi bora.

" anladım, hadi eşyalarınızı alın gidelim o zaman." Dedim ve ikisinin de eşyalarını alışını izledim.

İkisi de hazırlandıktan sonra arabaya doğru yürüdük.

" oha! Ayaz arabaya bak!" Dedi bora.

" çok güzel! Annemin bile böyle arabası yok!" Dedi ayaz.

" siz arabaları seviyor musunuz?" Diye sordum.

" ben çok severim." Dedi ayaz.

" ben daha çok motorları severim." Dedi bora.

" hmm." Dedim ve ikisini arabaya bindirdim.

" Kemerler takıldı mı?" Diye sorduğumda ikisini de aynanda cevap verdi, sonra da abimin evine sürmeye başladım.

Bir kaç dakika sonra eve geldik, sonra ikisinin inmesine yardımcı oldum.

" bu ev senin mi!?" Diye sordu bora.

" yok, abimin, ama benim de böyle bir evin var." Dedim.

" senin evine neden gitmedik ki?" Diye sordu ayaz.

" çünkü benim evim daha yapılmadı, yapılması bitince oraya taşınacağım sizi de oraya götüreceğim." Dedim.

" vay canına, bu ev anneannemin evinin tam dört kattı kadar." Dedi bora.

" bora biliyor musun, matematiğin berbat." Dedi ayaz, bu cevabı gülmeme neden oldu.

Daha fazla beklemeden ikisi de büyük kapıdan içeriye bahçeye doğru girdi, girdikleri an yeniden büyülenmeleri bir oldu.

" bahçeye bak ayaz!" Dedi bora.

" vay canına, keşke annem de olsaydı." Dedi ayaz.

" o da gelir bir gün, hem biz daha çok geleceğiz buraya onu da alırız yanımıza." Dedi bora.

" Kubilay?" Abimin sesini duyduğumda o tarafa doğru döndüm, bize doğru geliyordu ve yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.

" abi, biz geldik."

" bu kim?" Diye sordu ikizler.

" amcanız Alp." Diye cevap verdim.

" merhaba Alp amca."

" merhaba ikizler, adınız ne bakayım sizin?" Diye sordu abim ve onların hizasına gelebilmek için yere çöktü.

" ben bora."

" bende ayaz."

" tanıştığımıza memnun oldum bora ve ayaz, hadi içeri geçelim." Dördümüzde içeriye geçtiğimizde abimin sofra hazırlattığını gördüm.

" ayaz ben galiba burada kalacağım artık." Dedi bora.

" olmaz, annemiz ne olacak? O korkar biz olmadan."

" annem güçlü korkmaz hiç bir şeyden." Dedi bora.

" hani sen annemi koruyacaktın? Ne oldu?" Dedi ayaz, ikizine fazla sinirlenmişti.

" hadi kavga etmeden sofraya geçin, açsınızdır." Dedi abim ve ikizleri sofraya davet etti, bende onlara masaya oturmaları için yardım ettim ve hepimiz sohbet ederek yemek yemeğe başladık.

" ee ikizleri kendinizden bahseder misiniz biraz." Diye sordu abim, bakar mısınız abim benden daha meraklı çıktı.

" ne diyelim ki?" Dedi bora.

" bilmem, kaç yaşındasınız, hobileriniz varmı? Hangi rengi seversiniz falan." Dedi abim.

" o zaman ilk ben başlayayım." Dedi bora.

" ben bora, dört yaşındayım, insanları dövmeyi çok seviyorum, en sevdiğim renk siyah." Dedi bora.

" insanları dövmeyi mi?" Diye sordu abim.

" yani boks yapmayı ve motorları çok sevdiğini söyledin." Diye ekledim.

" ah, doğru o da vardı." Dedi gülümseyerek.

" şimdik benim sıram." Dedi ayaz.

" bende ayaz, dört yaşındayım ve resim çiziyorum, en sevdiğim renk...yok aslında her rengi seviyorum." Dedi.

" resim ve boks, siz ikiz olduğunuza emin misiniz?" Diye sordu abim, çünkü ikisinin arasında çok fark vardı.

" bence değiliz, bence ben ayazın abisiyim ama annemde ayazda bunu kabul etmek istemiyor." Dedi bora.

" nasıl yani?" Diye sordum.

" Bora benden bir saniye önce doğduğunu düşünüyor." Dedi ayaz ve ardından ağızına yemekten bir lokma aldı.

" öyle zaten, ben senden önce doğdum." Dedi bora.

Onlar tartışırken biz de abimle bakışmaya başladık.

" Bora sana çok benziyor Kubilay, senin küçüklüğüne ve görünüş olarak remsen aynısınız." Dedi abim.

" madem sen bizim babamızsın, o zaman biz doğduğumuzda neredeydin? Neden yanımızda değildin?" Diye sordu ayaz.

Bu soruyu beklemiyordum, hazırlıksız yakalanmıştım.

" eh, biz annenizle büyük bir kavga etmiştik ve bir süre konuşmadık, bende bu yüzden sizi bilmiyordum." Dedim, onlara yalan söyleyemezdim onlar bunu anlayabilecek kadar çok fazla akıllılardı.

" yani annem bizi senden sakladı mı?" Diye sordu bora.

" neyse ikizler hadi sizinle bir oyun oynayalım." Dedi abim ve beni bu zor durumdan kurtardı.

Bende ikizlerin güvenini kazanmak için ve beni babaları olarak görmeleri için onlarla vakit geçirmeye başladım.

Bora'yla boks savaşı yaptık, ayazla resim yarışması yaptık.

Ayaz gerçekten çok güzel resim çiziyordu ve bora ise yaşına göre aşırı güçlüydü.

Bu böyle akşama kadar gitti ve ikizler bana yavaş yavaş alışmaya başlamıştı.

Tabikide bu benim için çok iyi bir şeydi, onlarla daha çok vakit geçirmek istiyordum ve hayallerini gerçekleştirmek istiyordum.

Ayazı resim dersine göndermek gibi ve Borayı boks dersine göndermek gibi.

Akşam olduğunda onları adenle konuştuğumuz gibi geri evine bıraktım.

Bu sayede onun nasıl olduğunu da görebiliyordum ve içim rahat geri eve gidiyordum.