23. Bölüm

"Ah! Kafam!"

O kadar kafam ağarıyordu ki gözlerimi bile açamıyordum, dün ne olmuştu ya?

Benim kafam neden bu kadar ağrıyor? Gözlerimi yavaş yavaş ışığa alıştığında açmıştım ve gözümün önüne gelen ilk şey patrondu, bana sanki 'ben demiştim' bakışları atıyordu.

" Kubilay bey? Bir şey mi oldu?" Hala alamadığım ve kısık olan gözlerimle patrona bakıyordum.

" Kubilay bey mi?" Diye tekrarladı ama ben hiç bir şey anlamamıştım.

" dün öyle demiyordun ama?" Dedi bir anda, dün ne demiştim ki? Dün neler olmuştu? Kısık olan gözlerim yavaş yavaş büyümüştü ve oturuşumu dikleştirdim gencimi temizleyip "dün ne demiştim ki?" Dedim.

" hatırlamıyor musun?"

Yutkunarak " hayır." Dedim.

" hmm o zaman dün neler yaşadığımızı bilmiyorsun." Dedi son kelimenin üstüne basarak, büyüyen gözlerim daha da irileşti ve yanaklarım yanmaya başladı.

" Kubilay bey acaba daha açık konuşa bilir misiniz? Dün neler oldu ben hiç bir şey hatırlamıyorum." Dedim endişeli bir sesle.

" bir şartla anlatırım, ne istersem yapacaksın."

Lan zaten senin hizmetçin olarak gelmedim mi ben!!

" ne yapacağım mesela?"

" ona sonra bakarız, kabul ediyor musun?"

Dün neler olduğunu deliler gibi merak ediyordum ama bir yandan da korkuyordum, patronun beni her seferinde böyle bir duruma getirmesi ve her istediğini yaptırması beni çok sinirlendiriyordu.

" kabul etmesem ne yapacaksınız?"

Patronun bakışlarını bir anda ciddiyete büründü, bu sorumu beklemiyormuş gibiydi.

" o zaman her şeyi herkese anlatırım."

Ucuz bir tehditti ama ben böyle şeylerden aşırı korkardım aynı Şirayla konuştuğum gibi.

" tamam kabul ediyorum." Dediğimde patronun yüzünde yine o sırıtış belirlenmişti, böyle olunca suratına bir tane geçiresim geliyordu.

" güzel o zaman ilk bence bir temizlen çünkü aşırı içkiye kokuyorsun ve sonra da yukarıya gel...çabuk ol ama oyalanma."

Alın şimdik de patronun hizmetçisi olmuştuk, bir dakika içki mi?

Ben içmiş miydim? Neden içmiştim ki ben hiç içki içmem, patron odamdan çıktığında bende arkasından kapıyı kilitleyip duşa girdim sonra da temiz kıyafetler giyinip yukarıya çıktım.

" geldim Kubilay bey." Resmen bir tehditle beni ayağına getirmişti sinir ya, aslında hiç susmazdım ama işin sonunda ölüm var ölmek istemiyorum.

" sen niye öyle bakıyorsun?"

"Nasıl bakıyorum?"

" sinirli, resmen kaşların çatık."

Bunu fark ettiğimde hemen yüz ifademi düzeltim.

" sinirli mi? Neden sinirli bakayım ki?"

" bilmem belki dün yüzünden."

Allahım dün ne oldu ya?! Söylemiyor ki hatırlayamıyorum da!

" dün ne oldu lütfen söyleyin."

" hayır söylemeyeceğim ilk önce istediklerimi yapacaksın daha sonra söylerim."

" peki ne yapacağım?"

" Meltem bugün yok, yani o ne yapıyorduysa sen de onu yapacaksın. Mesela meltem her sabah bana kahvemi getirir, yalnız sütsüz ve şekersiz olsun."

Budan kolayı mı var ya diyerek hiç görmediğim mutfağa doğru yürüdüm, çok fazla dolap ve çekmece vardı ilk yukardaki çekmeceleri açtım ve zor olsada kahve bardaklarını buldum.

Sıra kahveyi bulmaktaydı alt dolaplara baktım ama orada yoktu üst çekmecelere baktığımda en arkada olduğunu gördüm.

Ama benim boyum kısa olduğu için biraz zorlanacaktım sanki, elimle destek alarak yukarıya doğru uzanmaya çalıştım, tam yaklaştım alacaktım ki bir anda elim kaydı ve düşüyordum ki bir el belimi sıkıca kavradı ve alamadığım kahveyi aldı.

" iyi misin? Sana sadece kahve yapmanı söylemiştim ama bir yerini kırmadan."

Kubilay beyin elleri hala belimdeydi ve ben aşırı kasılmıştım bir de dünü düşününce, neyi düşüneceğimi de bilmiyordum dün ne olduğunu bile bilmiyordum ki.

" hemşire böyle durmaya devam mı edeceksin?" Hemen genzimi temizleyip Kubilay beyden uzaklaştım.

" üzgünüm."

" tamam çekil ben kendim yaparım kahvemi."

" ama ben yapacaktım?"

" vaz geçtim."

" ama sonra söylemediniz ki?"

" o kadar mı merak ediyorsun dün neler olduğunu?"

Bana o en gıcık olduğum bakışlarıyla bakıyordu.

" merak falan etmiyorum sadece dün ben bir şeyler giymiştim sanki ondan sonrası yok bende!"

Sinirlenmiştim kafayı yiyecektim nasıl hiç bir şey hatırlayamam?

" hemşire biz sana fazla yüz veriyoruz galiba, karşında patronun var sesinin ayarına dikkat et."

" pabucumun patronu." Dedim sessizce kafamı diğer tarafa çevirip.

" ne?!"

" Allah! Bir şey mi oldu Kubilay bey?"

Allahım ne olur beni duymuş olmasın ne olur!

" pabucumun patronu mu?"

Allahım ben bittim Allah'a emanet olun arkadaşlar ben gidiyorum.

" p-pabucumun? Patronu? Ne dediğinizi anlamıyorum."

" hemşire." Dedi patron dişlerinin arasından ve üstüme üstüme yürümeye başladı bende aynanda arka arkaya adımlarımı atmaya başladım.

" efendim Kubilay bey?"

" sen bana demin pabucumun patronu mu dedin?"

" d-dedim mi? D-demedim."

" hemşire!" Patron bağırdığında irkilmiştim ve aynada da sırtım duvara çarptı, kaçacak yerim kalmamıştı.

" özür dilerim Kubilay bey bir daha olmayacak."

" olmayacak tabi, eğer bir daha böyle kelimeler duyarsam sonucu kötü olur."

" özür dilerim." Patron kahvesini yapmaya başladığında bana yatak odasını temizlememi söyledi, itiraz edemezdim yapmak zorundaydım.